Η ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στο χθεσινό φόρουμ του ΠΑΣΟΚ για την Παιδεία:

http://nl.pasok.gr/nshrakleiou/?p=472

Κατά τη γνώμη μου, δεν επιτρέπει ούτε την ελάχιστη αισιοδοξία. Μου είναι επώδυνη ακόμα και η ανάγνωσή της. Μερικά αποσπάσματα:

«Το 5% για την παιδεία θα το βρούμε οπωσδήποτε. Ένα δισεκατομμύριο ευρώ επιπλέον για την παιδεία, στον πρώτο μας προϋπολογισμό. Και θα εξοικονομήσουμε πόρους με μια σωστή αναδιάρθρωση των δαπανών για την παιδεία, περιορίζοντας πολλές αντιπαραγωγικές διοικητικές δαπάνες.»

Όπως για παράδειγμα;

«Το 2% για την έρευνα και την τεχνολογία αφορά και δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις. Και εδώ, το Δημόσιο θα σχεδιάσει και θα δώσει τον τόνο, αλλά θα επιδιώξουμε, θα απαιτήσουμε την ισχυρή συμμετοχή και του ιδιωτικού τομέα.»

Θα απαιτήσετε; Πώς θα απαιτήσετε δηλαδή;

«Στόχος μας, να απαλείψουμε το άγχος και να βάλουμε στη θέση του άγχους τη χαρά.»

Τραλαρί, τραλαρό.

«Σημαίνει, επίσης, ένα ανοιχτό δημόσιο Πανεπιστήμιο, όπου η βία δεν έχει θέση. Τα προβλήματα δεν λύνονται με βία, αλλά με δημοκρατικό διάλογο. Η βία είναι εξ ορισμού αντίθετη με τη διαδικασία μάθησης, όπως εμείς την απαιτούμε σήμερα. »

Ωραία, την καταδικάσαμε τη βία. Θα κάνετε τίποτα για να την σταματήσετε;

Έχω την πεποίθηση ότι μια κυβέρνηση υπό τον ΓΑΠ θα είναι εξίσου ανίκανη όσο και η σημερινή. Ο ΓΑΠ έχει δείξει ότι είναι ένας άνθρωπος που με την παραμικρή αντίδραση κάνει πίσω. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στο ζήτημα της αναθεώρησης του άρθρου 16, αλλά και παλαιότερα όταν πέρασε για λίγο από το ΥΠΕΠΘ. Π.χ. ξεκίνησε μια πρωτοβουλία για τη θέσπιση κουπονιών για τα συγγράμματα αλλά μετά από αντιδράσεις των εκδοτικών οίκων έκανε πίσω.

Κανένα φως στον ορίζοντα.

Advertisements