Το παρακάτω σχόλιο κατατέθηκε στο ποστ «Ο διορισμός του κ. Ματίκα …». Επειδή εγείρει ζητήματα που είναι στο κέντρο της παθογένειας του ελληνικού πανεπιστημίου (πολιτικές παρεμβάσεις, συναλλαγή, ευνοιοκρατία, στημένα εκλεκτορικά), θα ήθελα να το διερευνήσουμε διεξοδικότερα. Επισημαίνω φυσικά ότι είναι ένα ανώνυμο σχόλιο χωρίς τεκμηρίωση. Όμως μιλώντας με μερικούς ανθρώπους συμπέρανα ότι δεν είναι τελείως ανυπόστατο. Έστειλα μήνυμα σε κάποια από τα ονόματα που αναφέρονται και ζήτησα να σχολιάσουν. Ό,τι μαθαίνω θα το αναρτώ στα σχόλια. Ελπίζω και με τη δική σας συνδρομή να ξεκαθαρίσουμε αν τα παρακάτω είναι αλήθεια ή κακόβουλα ψέμματα. Και κάνοντάς το αυτό να εμβαθύνουμε στο πρόβλημα του ελληνικού πανεπιστημίου και να αναζητήσουμε τρόπους λύσης του.

Apo ta katexomena λέει:
Φεβρουαρίου 25, 2009 σε 1:50 πμ   

Μια φορά κι ένα καιρό στο δημόσιο πανεπιστήμιο της πόλης των Ιωαννίνων, ο μέγας δούκας (ισόβιος πρύτανης) και παντός καιρού (κομματικού) κ. Χ. Μασσαλάς βαριεστημένος από τις συζητήσεις περί φιλοσοφίας και στοχασμών των ελευθεροτεκτόνων της πόλεως, αποκτά το όραμα της ιδρύσεως πολυτεχνικής σχολής. Προσπαθεί λοιπόν να στήσει την πολυτεχνική με κέντρο βάρους ένα τμήμα πολιτικών μηχανικών, μα λόγω των σοβαρών αντιδράσεων το σχέδιο σταματά. Μετά πολλών βασάνων και σκέψεως βρίσκει τη λύση! Να ιδρυθούν δύο νέα τμήματα, το ΤΕΤΥ και το ΒΕΤ, και να ξεκινήσει τις διαδικασίες μετεξέλιξης του τμήματος της πληροφορικής σε τμήμα μηχανικών πληροφορικής, και με τα τρία αυτά τμήματα να ιδρυθεί πολυτεχνική σχολή.

Ιδρύεται λοιπόν το σωτήριον έτος 1999 και το αμαρτωλό τμήμα των υλικών, με 5ετές πρόγραμμα σπουδών και στελεχωμένο από έκτακτο προσωπικό. Τα πρώτα 2-3 χρόνια περνούν, κάποιοι επίκουροι εκλέγονται εκεί και έρχεται η 1η μεγάλη μεταγραφή του μέγα δούκα, ο κ. Καξίρας, που αναμφίβολα είναι ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στην επιστήμη των υλικών. Με την έλευσή του ο κ. Καξίρας, διορίζεται δούκας στο τμήμα και αρχίζει να δρα αναλόγως (κάποτε θα πρέπει κανείς να συζητήσει με σοβαρούς ψυχολόγους πως κάποιος καταξιωμένος επιστήμονας από το καλύτερο παν. του κόσμου ερχόμενος στην ψαροκώσταινα γίνεται από Dr Jekyl Mr Hyde αλλά αυτό είναι άλλο παραμύθι). Πληροφορίες αναφέρουν ο δούκας είχε λόγο για όλα, δρούσε συναποφασίζοντας μόνο με τον εαυτό του και γρήγορα έγινε μισητός στους καταπιεσμένους επίκουρους. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες κάνουν λόγο μέχρι και για τράβηγμα αυτιού ενός επίκουρου που είχε επιφορτιστεί με την εισήγηση εκλογής νέου μέλους ΔΕΠ στο αμαρτωλό τμήμα γιατί δεν ενέδωσε στις επιθυμίες του δούκα. Κατα τη διάρκεια αυτής της περιόδου έρχεται και μία δεύτερη μεταγραφή στο τμήμα στη βαθμίδα του καθηγητή. Ο κ. Χαραλαμπόπουλος ( πνευματικό παιδί του μπαμπα των μαθηματικών κ. Δάσιου -κρατείστε το όνομα θα το ξαναδούμε παρακάτω) που από επίκουρος στο τμήμα μαθηματικών του ΑΠΘ, εκλέγεται πανυγηρικά καθηγητής στο αμαρτωλό τμήμα με περίπου 50 άρθρα και μηδενικό h. Τη μεταγραφή την κάνει ο μέγας δούκας και πληροφορίες αναφέρουν τα εξής απίθανα. Ο υποψήφιος και τελικώς εκλεγέντας, είχε αρχικά κάνει αίτηση για αναπλ. καθηγητής, εμφανίστηκε όμως ένας φαιδρός που είχε κατά πολύ περισσότερα προσόντα, και για να μην κόψει το γιαννιώτικο, άλλαξε η αίτηση νύχτα και μετά τις ημερομηνίες, ώστε ο εκλεκτός να είναι ο μόνος υποψήφιος! Επειδή δε του λείπαν τα τυπικά προσόντα (επίβλεψη μεταπτυχιακών φοιτητών, κλπ.) κατατέθηκαν χαρτιά κατασκευασμένα ότι τάχα μου δίδασκε σε μεταπτυχιακά και άλλα απίθανα, και εκλέχτηκε πανυγηρικά με διθυράμβους όπως προείπαμε.

Το παραμύθι μας όμως συνεχίζεται και λίγο αργότερα εμφανίζεται ο κ. Ματίκας, ο οποίος απολυμένος από το πανεπιστήμιο του Dayton είχε προσληφθεί ως ερευνητής Α, στην Ελληνική επιτροπή ατομικής ενέργειας. Ο κ. Ματίκας μάταια προσπαθούσε να εισέλθει σε πανεπιστήμιο, και σε μία απόπειρα στη γενέτειρά του το Βόλο έπεσε ο πέλεκυς λόγω πρότερου βίου. Έλα όμως που ο κ. Ματίκας είχε πλάτες και αυτές τον προώθησαν στο μέγα Δούκα των Ιωαννίνων, οποίος του έβγαλε μία θεσούλα στη βαθμίδα του αναπλ. καθηγητή στο δουκάτο του. Η εκλογή του κ. Ματίκα υπήρξε επεισοδιακή. Εκλεκτορικά άλλαξαν, συναλλαγές έγιναν, και τελικά εκλέχτηκε στο Τιτάνια όπως προαναφέρθηκε, και ενώ συσσωμο το εκλεκτορικό σώμα γνώριζε και για την ιστορία της λογοκλοπής, και για την προηγούμενη απόπειρα στο Βόλο. Ενορχηστρωτής της εκλογής ήταν ο μέγας δούκας, με βοηθό το σεβασμιώτατο αδελφό του μέγα δούκα της μηχανικής κ. Στέφανο Παϊπέτη, γνωστό την Ιερουσαλήμ και ως μέγας Διδάσκαλος (και ο νοών νοήτο). Ο μέγας διδάσκαλος (ο οποίος έχει επανειλημμένα κατηγορηθεί για σωρεία αδικημάτων του κοινού ποινικού δικαίου, και έχει πέσει πάντα στα πούπουλα από το πειθαρχικό με απλές αργίες, του οποίου πειθαρχικού προεδρεύει ο σεβασμιώτατος αδελφός μέγας δούκας των Ιωαννίνων ισοβίως) είχε όμως και ένα πρόβλημα. Είχε ο καημένος ένα γιο, ο οποίος επί ματαίω προσπαθούσε και αυτός να εισέλθει το δημόσιο πανεπιστήμιο. ΄Έτσι έγινε λοιπόν η τράμπα, και η εκλογή Ματίκα άνοιξε το δρόμο του βολέματος του υιού Παϊπέτη. Έλα όμως που και σε αυτή την περίπτωση εμφανίστηκε άλλος υποψήφιος μακράν καλύτερος του καημένου του υιού, και για να μην κόψει το γλυκό και πάλι, εκλέχτηκε ο υιός σε βαθμίδα αναπλ. καθηγητή με 14 δημοσιεύσεις, μηδενική αυτοδυναμία, όντας πριν λέκτορας στη σχολή ναυτικών δοκίμων!!!

Το παραμύθι όμως έχει και συνέχεια, κάπου εκεί ο δούκας ντε λα Καξίρ έχασε την έυνοια του μεγάλου δούκα, και άνευ της στήριξης το πόπολο του τμήματος ξεκίνησε την επανάσταση. Πληροφορίες από τα κατεχόμενα κάνουν λόγω για απίθανες καταστάσεις. Ανώνυμες καταγγελίες με γράμματα από τα δωδεκάνησα για το γεγονός ότι ο δούκας ήταν διπλοθεσίτης, αφού ουδέποτε είχε παραιτηθεί στις ΗΠΑ, και ήταν 6 μήνες εντός και 6 μήνες ιπτάμενος. Επέμβαση εισαγγελέα με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα στο δούκα και άλλα τέτοια τραγελαφικά συνέβησαν στο αμαρτωλό τμήμα. Για να μην μακρυγορούμε ο δούκας αηδιασμένος από την κατάσταση τα βρόντηξε και επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου πληροφορίες αναφέρουν ότι επανήλθε και στην κανονική του κατάσταση και έπαψε να δρα όπως στην ψαροκώσταινα (μάλλον φταίει το νερό στην ψαροκώσταινα).

Εδώ λοιπόν το αμαρτωλό τμήμα εισέρχεται στην τρίτη περίοδο, και γίνεται η επόμενη μεταγραφή, αυτή του κ. Φωτιάδη, γνωστού και μη εξαιρετέου, ο οποίος είναι κι αυτός δούκας με την απόλυτη προστασία της οικογένειας Αβέρωφ και της ΝΔ. Κάπου εδώ υπάρχουν κι άλλα γραμμάτια προς εξόφληση και προκηρύσσεται μία θεσούλα και για τον υιό του κ. Δάσιου (θυμηθείτε το όνομα) οποίος έχει την αμέριστη συμπαράσταση Ματίκα και Χαραλαμπόπουλου, και οι οποίοι απαιτούν την εκλογή του σε βαθμίδα επίκουρου (με 11 δημοσιεύσεις και μηδενικό δείκτη h). O κ. Ματίκας έχει όμως στο μεταξύ κάνει αίτηση εξέλιξης για καθηγητής και όντας γάτος, και ξέροντας ότι το αμαρτωλό τμήμα έχει πλεόν φτάσει σε σημείο ανάφλεξης με τη συνεχιζόμενη αλητεία των εκ Πατρών ορμόμενων υιών, κάνει τα αδύνατα δυνατά να γίνει πρώτα η εκλογή του μη και γίνει καμιά στραβή και κόψει το γλυκό (μιλάμε για πολλά γλυκά στην πόλη των μπακλαβάδων). Όντως η εκλογή Ματίκα πραγματοποιείται εν μέσω καταλήψεων σε παρακείμενο κτήριο και με την απουσία εκλεκτόρων, εκλέγεται καθηγητής μία βδομάδα πριν την εκλογή του υιού Δάσιου. Ακολουθεί η εκλογή του υιού μία βδομάδα πρίν από τα Χριστούγεννα και πάλι εν μέσω καταλήψεων, και με τα πολλά εκλέγεται ενάντια στις επιθυμίες του μπαμπά του λέκτορας κι ενώ υπήρχαν υποψήφιοι με 3σιο έργο! Ακολουθούν σειρά ευτράπελων όπως απειλές στους επίκουρους ότι δεν θα προαχθούν ποτέ (ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι επίκουρος που εκβιάσθηκε να ψηφίσει υπέρ του υιού Δάσιου πήρε άδεια για να μην είναι στη διαδικασία), και άλλα γλαφυρά που αγγίζουν τη σφαίρα της απόλυτης γελοιότητας (πληροφορίες επίσης αναφέρουν ότι έπεσε τέτοιο κατσάδιασμα δια τηλεφώνου από το μπαμπα Δάσιο στον κ. Χαραλαμπόπουλο που οι έχοντες υπηρετήσει στο στρατό θα αντιστοιχούσαν με τηλεφώνημα στρατηγού στο φουκαρά το συν/χη της μονάδας).

Κάπου εδώ τελειώνει το πραμύθι της διαπλοκής των δουκών και των βαρόνων, αλλά το παραμύθι του βιασμού του δημοσίου πανεπιστημίου θα τελειώσει μόνο όταν ένας υπουργός παιδείας θα τους απολύσει όλους μα όλους τους αρχικαθηγηταράδες της κακιάς ώρας και θα κλείσει άπαξ και δια παντός το θέατρο σκιών που λέγεται δημόσιο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα. Αυτό δυστυχώς όμως πολύ φοβούμαι ότι δεν θα ζήσω να το δω να γίνεται!

Advertisements