Πριν από μερικές ημέρες η Ελευθεροτυπία δημοσίευσε ένα άρθρο το δεύτερο μέρος του οποίου αναφέρει ότι ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Υλικών του πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Θεόδωρος Ματίκας, που πρόσφατα διορίστηκε στο ΔΣ της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, είχε απολυθεί από το πανεπιστήμιο του Dayton to 1999 για λογοκλοπή. Ο κ. Ματίκας κατέφυγε στα δικαστήρια αλλά δεν δικαιώθηκε. Η απόφαση του εφετείου για την προσφυγή του βρίσκεται εδώ:

http://www.sconet.state.oh.us/rod/docs/pdf/2/2003/2003-ohio-1852.pdf

Διαβάζοντας το παραπάνω κείμενο βλέπουμε πρώτα από όλα τη σοβαρότητα και την αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε από ένα (μάλλον μέτριο) αμερικανικό πανεπιστήμιο ένα ζήτημα ακαδημαϊκής ηθικής τάξης. Υπάρχει σαφής γραπτή πολιτική, οι διαδικασίες ακολουθούνται κατά γράμμα, και η απόφαση είναι αυστηρή (ίσως υπέρ το δέον αυστηρή, αυτό είναι συζητήσιμο).

Ο κ. Ματίκας προσελήφθη στο τμήμα υλικών του πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 2004. Δεν γνωρίζουμε αν και με ποιο τρόπο ελήφθη υπόψη το παραπάνω περιστατικό. Πάντως η ελληνική πολιτεία δεν φαίνεται να προβληματίστηκε ιδιαίτερα στο να τον διορίσει σε διάφορες εξέχουσες θέσεις. Το δε σχόλιο του κ. Τσαλίδη στην Ελευθεροτυπία («πρόκειται για έναν αξιόλογο επιστήμονα ο οποίος είχε δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις στο δικαστήριο και οι οποίες κακώς δεν έγιναν δεκτές») είναι επιεικώς απαράδεκτο. «Κακώς»; Πού το ξέρει; Ήταν παρών στη δίκη; Διάβασε το πόρισμα του δικαστηρίου; Το μόνο που κάνει ένα τέτοιο σχόλιο είναι να καταδεικνύει την φαυλότητα αυτού που το διατυπώνει.

Δεν πιστεύω ότι μια λογοκλοπή όπως η παραπάνω πρέπει αναγκαστικά να είναι career-ending. Είναι ένα σοβαρό λάθος, καταγράφεται, πρέπει να υπάρχει μια κύρωση, αλλά καλό είναι να δίνεται και μια δεύτερη ευκαιρία. Αν ο κ. Ματίκας έλεγε «ναι, έκανα ένα λάθος και το πλήρωσα» θα είχε τη συμπάθειά μου. Αντ’ αυτού, όχι μόνο διατείνεται ακόμη ότι ήταν μια άδικη απόφαση αλλά και δηλώνει αυτάρεσκα ότι είναι «ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες» (WoS 39 hits, 204 citations, h=9).

Advertisements