Του Σπυρίδωνα Ραψομανίκη, Καθηγητή, τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Ξάνθη, 3/1/2009

Κατά τον Βρεταννό λαϊκό βάρδο της δεκαετίας του 60, John Lennon, μπορούμε να φανταστούμε ένα ιδανικό κόσμο. Μου επιτρέπεται λοιπόν να φανταστώ μια Ελληνική Παιδεία που θα επέτρεπε στους νέους της χώρας να την βγάλουν από τις τελευταίες θέσεις των Ευρωπαϊκών κατατάξεων σε όλους τους τομείς.

Φανταστείτε λοιπόν μια πρωτοβάθμια εκπαίδευση όπου το σχολείο μοιάζει με το σπίτι των παιδιών. Τα στείρα θρανία λείπουν και έχουν αντικατασταθεί με τραπέζια εργασίας για ομάδες παιδιών. Οι τάξεις (τοίχοι και τραπέζια) είναι γεμάτες με τις εργασίες των παιδιών. Τα βιβλία βρίσκοναται στην βιβλιοθήκη κάθε τάξης και τα παιδιά τα δανείζονται κατά την διάρκεια της ημέρας. Τα παιδιά φέρνουν μόνο δικό τους φαγητό από το σπίτι τους για κατανάλωση στην τραπεζαρία του σχολείου. Το σχολείο είναι χώρος που γίνεται η εργασία και μόνο. Τα παιδιά πάνε και έρχονται στο σπίτι τους χωρίς να μεταφέρουν βιβλία και χωρίς να φέρνουν εργασία για το σπίτι. Στο σπίτι μόνο παιχνίδι και επαφή με τους γονείς και τα άλλα μέλη της οικογένειας. Ποιοί δάσκαλοι θα φέρουν αυτή την μετατροπή?? Μα φυσικά οι πιό κατάλληλοι, εκλεγμένοι από το συμβούλιο του κάθε σχολείου. Απο ποιούς θα αποτελείται το συμβούλιο, ας το ορίζει το ΥΠΕΠΘ.

Φανταστείτε μια δευτεροβάθμια εκπαίδευση παρόμoια με τη πρωτοβάθμια. Εννοείται χωρίς άχαρες τάξεις, με βιβλιοθήκες σε κάθε τάξη και πολύ σοβαρότερη, του σχολείου, με εργασίες μόνο μέσα στο οκτάωρο καθημερινό σχολείο και όχι στο σπίτι. Όχι άχαρες μεταφορές δωρεάν βιβλίων εμπρός πίσω από το σπίτι στο σχολείο. Φαγητό από το σπίτι στην τραπεζαρία του σχολείου κτλ. Με εργαστήρια και εργαστηριακές ασκήσεις γιά όλα τα επιστημονικά και τεχνικά μαθήματα από την Α’ Λυκείου. Σοβαρές εργασίες και ώρες σε εθνικές και τοπικές βιβλιοθήκες και αρχεία για τα θεωρητικά μαθήματα. Θεσμοθετημένη κατάργηση 15μελών και απαγόρευση καταλήψεων. Παράπονα και διαμαρτυρίες των μαθητών μόνο εγγράφως και κοινητοποιήσεις αν το ζητήσει το 50% + 1 των εγγεγραμμένων μαθητών. Δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων κάθε σχολείου για τις εισαγωγικές εξετάσεις των πανεπιστημίων. Εγκατάσταση κοινωνικών λειτουργών και ψυχολόγων στα σχολεία και συνεντεύξεις για επαγγελματική επιλογή από τους νέους. Μηχανογραφικά με επιλογές ενός η το πολυ δύο επαγγελμάτων σε 6 εθνικές σχολές. Ποιοί καθηγητές θα φέρουν αυτή την μετατροπή?? Μα φυσικά οι πιό κατάλληλοι, υποχρεωτικά με μεταπτυχιακό δίπλωμα στην εκπαίδευση και εκλεγμένοι από το συμβούλιο του κάθε σχολείου. Απο ποιούς θα αποτελείται το συμβούλιο ας το ορίζει το ΥΠΕΠΘ.

Φανταστείτε όλους τους νέους υποχρεωτικά σε διετούς φοίτησης σχολές επαγγελματικής κατάρτισης για ΟΛΑ τα επαγγέλματα, οπως για παράδειγμα πωλητές (τριες), υδραυλικοί, κτίστες (τριες), κομμωτές (τριες), σερβιτόροι (ες), κτλ.

Φανταστείτε, εισαγωγή στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα με εξετάσεις από Ανεξάρτητη Εξεταστική αρχή σε 4-5 μαθήματα οριζόμενα από το Τμήμα – Σχολή υποδοχής και με βαθμολογία οριζόμενη από αυτό(ήν). Μέγιστος αριθμός φοιτητών ανά Τμήμα 30 διδασκόμενοι. Φοίτηση 100 η 120 εβδομάδων για δίπλωμα με 30 ώρες μαθημάτων, εργαστηρίων η εργασίας σε βιβλιοθήκη την εβδομάδα. Μέγιστο, 40-50 μαθημάτων για την απόκτηση διπλώματος. Υποχρεωτική παρακολούθηση εφ΄όσον ο Έλλην φορολογούμενος πληρώνει για το Πανεπιστήμιο. Κατάργηση δαπανών για την σύτιση. Κατάργηση του μοναδικού και του δωρεάν συγγράμματος. Στελέχωση βιβλιοθηκών και εξοπλισμός τους με πολλαπλά συγγράμματα για κάθε μάθημα για δανεισμό από διδασκόμενους. Ευρεία χρήση των ηλεκτρονικών σημειώσεων και πληροφοριών που τοποθετούν οι διδάσκοντες στην βάση δεδομένων ως διδακτέα ύλη για τους διδασκόμενους. Αντιπροσωπευτική συμμετοχή των φοιτητών σε διοικητικά όργανα σε ποσοστό 1% χωρίς δικαίωμα ψήφου. Διορισμός Πρυτανικών αρχών και οικονομικός έλεγχος από το ΥΠΕΠΘ (ο Έλλην φορολογούμενος ΠΛΗΡΩΝΕΙ) με Πανεπιστημιακούς απο διαφορετικό ΑΕΙ η ΤΕΙ η επαγγελματίες μάνατζερ αποδεδειγμένης διοικητικής ικανότητας. Εκλογή άλλων διοικητικών οργάνων, μόνο από τα μέλη του ΑΕΙ η ΤΕΙ. Για τα επόμενα 15 χρόνια εκλογές μελών ΔΕΠ από εκλέκτορες του εξωτερικού και μόνο (αυτοί έχουν αποδεδειγμένα αξιοκρατική εκπαίδευση). Εξωτερική αξιολόγηση των Σχολών και Τμημάτων με διεθνή κριτήρια από αξιολογητές του εξωτερικού και μόνο. Κατάργηση του “Ασύλου” εφόσον το Σύνταγμα μας εγγυάται την ελεύθερη διακίνηση και διάδοση ιδεών. Απαγόρευση καταλήψεων και αποφάσεις για φοιτητικές κινητοποιήσεις τρείς μέρες μετά την φοιτητική Γενική Συνέλευση με ψηφοφορία σε κάλπη και πλειοψηφία 50%+1 των εγγεγραμμένων φοιτητών.

Φανταστείτε μεταπτυχιακά τα οποία δεν μοριοδοτούνται στον δημόσιο τομέα εφ’ όσον δεν υπάρχει πλέον ο ΑΣΕΠ. Φοίτηση με παρουσίες για 20 εβδομάδες των 40 ωρών έκαστη με μέγιστο αριθμό 8 μαθημάτων.

Φανταστείτε έρευνα τριών επιπέδων στην χώρα μας. Σε επίπεδο ΑΕΙ και ΤΕΙ με χρηματοδότηση από εξειδικευμένες Γραμματείες του “Υπουργείου Έρευνας και Τεχνολογίας” (ΥΠΕΤ). Στο δεύτερο επίπεδο, εφαρμοσμένη και τεχνολογική έρευνα από ινστιτούτα άμεσα συνδεδεμένα με την βιομηχανία και χρηματοδότηση από το ΥΠΕΤ, αλλά κυρίως από την βιομηχανία. Στο τρίτο επίπεδο, Ινστιτούτα Βασικής Έρευνας (ΙΒΕ) με σταθερή χρηματοδότηση από το ΥΠΕΤ και μόνο για θέματα για τα οποία ιδρύθηκαν. Απαγόρευση χρηματοδότησης των Ινστιτούτων Βασικής Έρευνας από εξωτερικές πηγές. Αναθεώρηση των στόχων του κάθε ΙΒΕ κάθε δεκαπέντε χρόνια.

Φανταστείτε ότι για τα παραπάνω ήδη γνωστά και εφαρμοζόμενα στις περισσοτερες Ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ με ΟΡΑΜΑ στην χώρα μας που θα τα εφάρμοζαν.

Φανταστείτε οτι οι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ μας θα είχαν καταλάβει ότι διορθώνοντας ΜΟΝΟ την εκπαίδευση, οι γεννιές που θα ακολουθήσουν θα σκέφτονται αντί να παπαγαλίζουν, θα δημιουργούν αντί να αντιγράφουν, θα παράγουν αντί να σερβίρουν, θα ανταγωνίζονται αντί να μειονεκτούν, θα μελετούν αντί να παρακολουθούν και θα ενεργούν αντί να κάθονται. Ο αντίκτυπος των παραπάνω στην οικονομία, πολιτισμό, υγεία, ποιότητα ζωής, είναι αυτονόητος.

Advertisements