Την περασμένη Δευτέρα διαβάσαμε στις εφημερίδες ότι ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χρήστος Κίττας υπέβαλε την παραίτησή του διαμαρτυρόμενος για την αδυναμία της Πολιτείας να προστατεύσει τα κτίρια του Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας. Η Καθημερινή έγραφε χθες ότι η απόφαση του κ. Κίττα είναι αμετάκλητη και ότι η θητεία του θεωρείται «άκρως επιτυχής» (αλήθεια, πώς τεκμηριώνεται αυτό;). Μία μόλις μέρα μετά τη δήλωση «Δεν είμαι από αυτούς που λένε και κατόπιν το αναιρούν» διαβάζουμε ότι ο κ. Κίττας μεταπείστηκε να παραμείνει στη θέση του μετά από παρέμβαση του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Θα είμαι πολύ κακόπιστος αν πω ότι η παραπάνω ιστορία μυρίζει υποκρισία; Παραιτείται για κάτι για το οποίο ο ίδιος προφανώς δεν έχει ευθύνη. «Α, να κάποιος με ευθιξία» λέει ο απλός λαός. Σήμερα επανέρχεται στο πόστο του με μια γενικόλογη διακήρυξη για «διακομματική συναίνεση», χωρίς καμία ουσιώδη πρόταση. Τόσα χρόνια στη διοίκηση του ΕΚΠΑ, τι έπραξε ο κ. Κίττας για να το αναβαθμίσει; Μήπως το μόνο που επιδιώκει είναι η δημοσιότητα;

ΥΓ. Διαβάζω σε ένα μπλογκ ότι ο κ. Κίττας βόλεψε τις δυο του κόρες στο πανεπιστήμιο. Αληθεύει;

Advertisements