Παρατίθεται επιστολή από το Σύλλογο Πτυχιούχων Βιοχημικών και η οποία αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συγκεκριμένοι απόφοιτοι με τα επαγγελματικά τους δικαιώματα, τα παράδοξα του Ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και την παράξενη συμπεριφορά απέναντί τους του ίδιου του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων του οποίου είναι απόφοιτοι!

Μεταξύ άλλων αναφερόμαστε σε:

  • Λευκά Πτυχία
  • παροχές από Ευρωπαϊκή Ένωση που το κράτος δαπανά, το Πανεπιστήμιο αποδέχεται τα χρήματα αλλά δεν αξιοποιεί την επένδυση
  • παράλογη πραγματικότητα
  • απόλυτη αδράνεια από μεριάς Πανεπιστημίου στα αιτήματά τους
  • αμφισβήτηση από μέλη ΔΕΠ που ανήκουν στο ίδιο Πανεπιστήμιο το οποίο τους εκπαίδευσε!

—-
 

 

Πέρασαν έξι χρόνια από τότε που πήραμε το πτυχίο απο το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και…

η πρώτη πράξη της δικής μας ‘’τραγωδίας» παίχτηκε πριν από δέκα χρόνια, όταν το 1998 το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων δημιούργησε το ΠΣΕ ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ βάσει Νόμων και Υπουργικών Αποφάσεων 2525/1997 (ΦΕΚ Α΄ 188/23-9-1997), 2752/1999 (ΦΕΚ Α΄ 248/17-11-1999), 2817/2000 (ΦΕΚ Α΄ 78/14-3-2000), και των Υπουργικών Αποφάσεων 6495/1997 (ΦΕΚ Β΄ 975/4-11-1997), Β1/534/1998 (ΦΕΚ Β΄ 1221/30-11-1998), Β1/759/1998 (ΦΕΚ Β΄ 1217/27-11-98).

Από την άλλη πλευρά ο Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π-πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ στο Κλάδο Βιοχημείας-Βιοτεχνολογίας έχει ορίσει 20 μαθήματα κορμού από το πρόγραμμα σπουδών μας για ισοτιμία και αντιστοιχία με το πτυχίο που εμείς έχουμε λάβει (πτυχίο ΠΣΕ ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων βλέπετε σχετική ιστοσελίδα, http://www.doatap.gr/gr/apofaseisds.php Γενικές Αποφάσεις Δ.Σ, Συνεδρία 33/20-10-2006).

Ενημερωτικα στοιχεία για το πτυχιο ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ και πληροφοριες θα βρειτε στη δευτερη παραγραφο του αρθρου που δημοσιευτηκε προσφατα στο περιοδικο IUBMB Life με τιτλο Biochemistry and molecular biology in Greece: History and perspectives, http://www3.interscience.wiley.com/journal/118640508/abstract?CRETRY=1&SRETRY=0

Αποστολή του τμήματος ήταν η δημιουργία στελεχών ικανών να σταδιοδρομήσουν σε: βιομηχανικές μονάδες, εταιρείες βιοτεχνολογικού – βιοϊατρικού περιεχομένου, ερευνητικά κέντρα, νοσοκομειακά εργαστήρια, τεχνολογικά πάρκα, διοικητικές υπηρεσίες βιοϊατρικής τεχνολογίας, μέση εκπαίδευση, διαγνωστικά κέντρα, εκπαιδευτικά ιδρύματα για εκπαίδευση νέων στελεχών οπως περιγράφονται στην αντίστοιχη επίσημη ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων http://www.uoi.gr/pse/biochemistry/index.htm.

Η ίδρυση αυτού του Τμήματος πραγματοποιήθηκε σε μια εποχή όπου βασική απαίτηση ήταν και είναι, η συνεχής κατάρτιση των νέων, για να καλυφθούν τα κενά μιας συνεχούς αυξανόμενης παραγωγής. Σε αυτή τη σφαίρα, μαζικοποιήθηκαν τα πανεπιστήμια, δημιουργήθηκαν καινούργιες σχολές και τμήματα και ορίστηκαν εκ νέου οι προτεραιότητες του καταμερισμού της εργασίας.

Ανεξάρτητα με το αν κάποιοι αμφισβητούν τον θεσμό των Προγραμμάτων Σπουδών Επιλογής, το κράτος τα αναγνώρισε με σχετική νομοθετική ρύθμιση ως ισότιμα των Πανεπιστημιακών Τμημάτων. Επιπλέον το ΠΣΕ Βιοχημείας, κρίθηκε εξαιρετικά θετικά ως προς το εκπαιδευτικό του περιεχόμενου, τον Φεβρουάριο του 2003 από ανεξάρτητους, εξωτερικούς κριτές, κορυφαίους στον τομέα της αξιολόγησης εκπαιδευτικών προγραμμάτων βιοχημείας – μοριακής βιολογίας (Prof. Peter N. Campbell, University College London, UK, Prof. Edward J. Wood, University of Leeds, UK, και Καθηγητή Ιωάννη Γεωργάτσο, Τμήμα Χημείας ΑΠΘ)

Κάπου εδώ όμως η τραγωδία συναντά την κωμωδία. Αφ’ ενός υπάρχει ανάγκη στην αγορά εργασίας εξειδικευμένων επιστημόνων, αφ ετέρου όμως το ίδιο το κράτος δεν τους αναγνωρίζει. Παρόλο που εκτός από το πτυχίο, οι περισσότεροι κατέχουμε μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών (μεταπτυχιακό-διδακτορικό), ωστοσο δεν έχουμε το δικαίωμα να συμμετέχουμε σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, δεν μας επιτρέπεται να διδάξουμε στα σχολεία το μάθημα της Βιοχημείας, δεν μπορούμε εξ’όρισμου να μιλησουμε για διορισμο.

Απλά και λιτά… δεν μας δίνεται η δυνατότητα από το Ελληνικο κρατος να δουλέψουμε πανω σε αυτο που το Ελληνικο κρατος μας πρότεινε να μάθουμε, δηλαδη τη ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ!!!!

Δεν είμαστε βέβαια οι μοναδικοί με αυτό το πρόβλημα. Εκατοντάδες φοιτητές από πολλές σχολές παραμένουν σε κατάσταση ομηρίας καθώς δεν έχουν ρυθμιστεί τα επαγγελματικά τους δικαιώματα μένοντας εκτός αγοράς εργασίας με ένα πτυχίο το οποίο έχει απλώς διακοσμητικό ρόλο.

Αυτό που μας διαφοροποιεί όμως από τους άλλους, είναι το γεγονός ότι αμφισβητούμαστε από το ίδιο το Πανεπιστήμιο, το οποίο μας εκπαίδευσε.

Εδώ και 6 χρόνια μας »ταλαιπωρεί» το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και ειδικότερα συγκεκριμενα μέλη ΔΕΠ διαφορων Τμηματων χωρίς η Σύγκλητος να στέλνει το φάκελο με τα προτεινομενα προς συζητηση και εγκριση δικαιώματα μας προς το Υπουργείο.

Όπως ορίζει ο νόμος, τo προσχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος που η Γενική Συνέλευση του Π.Σ.Ε Βιοχημείας στη Συνεδρία (υπ’άριθμ 20/18-5-2007) ενέκρινε ομόφωνα και εστειλε (αρ.πρωτ 153, 31-5-2007) για εξέταση στη Σύγκλητο. Στη συνεδρία της Συγκλήτου (υπ’άριθμ 913/7-6-2007) όπου και συζητήθηκε το θέμα, υπήρξαν έντονες διαμαρτυρίες από συγκεκριμένα μέλη ΔΕΠ με αποτέλεσμα να ‘’παγώσει» η διαδικασία (Γραμ. Συγκλ. Αριθμ. Πρωτ 3369, 15-01-2008) .

Από τότε, πέρασαν 16 μήνες απόλυτης αδράνειας. Οι μεγαλοπρεπείς υποσχέσεις για τη διευθέτηση του δικαιου ζητήματος δεν πραγματοποιήθηκαν παρά τις έντονες πιέσεις που ασκήθηκαν, με αποτέλεσμα οι πτυχιούχοι να εξακολουθούν να παραμένουν στο περιθώριο πικραμενοι με την αντιμετωπιση των υπευθυνων του Πανεπιστημιου Ιωαννινων.

Το ερώτημα που θέτουμε λοιπόν, είναι απλό: Γιατί, αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει, το κράτος δαπανεί και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων δέχεται τόσα χρήματα για την ίδρυση και λειτουργία της Βιοχημείας, κανείς δεν αξιοποιεί την επένδυση αυτή ρυθμίζοντας τα επαγγελματικά μας δικαιώματα.

Πώς είναι δυνατόν να έχουν δαπανηθεί υπέρογκα ποσά από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.S.P.B: Εlective study program »Biochemistry», 2′ Eπιχειρησιακό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης, ΕΠΕΑΚ, Ευρωπαικό Κοινοτικό Ταμείο) και το Ελληνικό δημόσιο για να λειτουργήσει η σύγχρονη ειδικότητα της Βιοχημείας, που βρίσκεται κοντά στην αγορά εργασίας, ενταγμένη στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης, χωρίς αντίκρισμα; Πώς είναι δυνατόν να έχουν δαπανηθεί τόσα χρήματα για τη λειτουργία σύγχρονων εργαστηρίων, την κάλυψη των ωρών διδασκαλίας των καθηγητών και να μην μπορούν να αξιοποιηθούν;

Υπενθυμίζουμε ότι το μάθημα της «Βιοχημείας» διδάσκεται στα ΤΕΕ (Τομέας Χημικών Εργαστηριακών Εφαρμογών, 1ος Κύκλος-Β΄ τάξη «Στοιχεία Βιοχημείας» και Τομέας Υγείας και Πρόνοιας, 1ος Κύκλος-Β΄ τάξη «Κλινική Βιοχημεία»), ενώ το μάθημα «Χημεία-Βιοχημεία» αποτελεί μάθημα βαρύτητας των πανελληνίων εξετάσεων στον Κύκλο Τεχνολογίας και Παραγωγής της Τεχνολογικής Κατεύθυνσης της Γ΄ τάξης του Ενιαίου Λυκείου.

Πώς είναι δυνατόν να παραβλέπονται οι δαπάνες για σπουδές της ελληνικής οικογένειας και το κράτος να μας στερεί άδικα το δικαίωμα για συμμετοχή σε δημόσιους διαγωνισμόυς και να περιθωριοποιούμαστε με τον τρόπο αυτό από την ελληνική αγορά εργασίας, με απόρροια τη δημιουργία μιας γενιάς ανέργων αποφοίτων Βιοχημικών.

Δε ζητάμε κάτι παράλογο. Παραλογη μας φαινεται η Ελληνικη πραγματικοτητα που βιωνουμε. Διεκδικούμε απλά, το αναφαίρετο δικαίωμα στην εργασία.

ποιος θα μας απαντησει λοιπόν?

Advertisements