Ως κάποιος που απεχθανόταν το μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο, ίσως δεν μπορώ να είμαι απόλυτα αντικειμενικός. Αλλά θα προσπαθήσω. Βλέπω τρεις πιθανές λύσεις:

1. Διαφωνώ με την επιταγή του άρθρου 16 του Συντάγματος για «ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης». Εφόσον η θρησκευτική συνείδηση υποτίθεται ότι είναι έμφυτη, δεν υπάρχει λόγος να αναπτύσσεται από το Κράτος. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, η ιδανική λύση θα ήταν να απαλειφθεί η επιταγή αυτή από το Σύνταγμα και να αφαιρεθούν τα θρησκευτικά από τα δημόσια σχολεία (όπως στις ΗΠΑ). Η κατήχηση είναι θέμα της οικογένειας και της Εκκλησίας. Μπορούν οι οικογένειες που το επιθυμούν να στέλνουν τα παιδιά τους στο Κατηχητικό την Κυριακή. Αυτός εξάλλου είναι ο σκοπός του Κατηχητικού. Δεν βλέπω πάντως αυτή η λύση να έχει μεγάλες πιθανότητες να υιοθετηθεί από την συντηρητική Ελληνική κοινωνία.

2. Μια δεύτερη λύση, μεσοπρόθεσμη, είναι να διατηρηθεί η επιταγή του Συντάγματος αλλά να αλλάξει το περιεχόμενο του μαθήματος των θρησκευτικών. Από κατήχηση στον Ορθόδοξο Χριστιανισμό να γίνει θρησκειολογία ή ιστορία των θρησκειών. Εννοείται ότι θα πρέπει να γραφτεί με αμερόληπτο τρόπο, να μην προκρίνει δηλαδή τη μία από την άλλη θρησκεία. Με αυτό το περιεχόμενο το μάθημα θα μπορούσε να είναι υποχρεωτικό για όλους ανεξαίρετα τους μαθητές.

3. Βραχυπρόθεσμα, η πιο λογική λύση είναι αυτή που προτείνει το ΥΠΕΠΘ. Εξαίρεση με απλή αίτηση χωρίς ανάγκη δικαιολόγησης. Όσοι δεν κάνουν θρησκευτικά θα κάνουν κάποιο άλλο μάθημα την ίδια ώρα.

Σχετική συζήτηση και εδώ:

http://atheoi.org/2008/07/31/nea-egkyklios-apallagi-thriskeftika/
http://panosz.wordpress.com/2008/08/29/religion_education/

Advertisements