Αναρτώ καταγγελία που έλαβα από τον Δρ. Φώτη Λιοτόπουλο.

Θεσσαλονίκη, 20/12/2007

Αξιότιμοι Κύριοι,

Με την παρούσα επιστολή μου, έρχομαι στη δυσάρεστη θέση να σας θέσω υπόψη σας και παράλληλα να σας καταγγείλω την εξαιρετικά δυσάρεστη και επιεικώς απαράδεκτη κατάσταση που υφίσταται και διαιωνίζεται μεταξύ Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και συμβασιούχων Λεκτόρων (με βάση το Π.Δ.407/80), που κατά καιρούς προσλαμβάνονται από αυτό, ένας εκ των οποίων είναι και ο υπογράφων την παρούσα επιστολή.

Το κοινό «ιστορικό» όλων των σχετικών περιπτώσεων, εν συντομία, έχει ως εξής (περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την προσωπική μου υπόθεση παρατίθενται στα συνημμένα έγγραφα) :

1. Συμβασιούχοι Λέκτορες ΠΔ407 προσλαμβάνονται από το ΑΠΘ για το χειμερινό ή εαρινό ακαδημαϊκό εξάμηνο (Σεπτέμβριο-Φεβρουάριο, ή Μάρτιο-Αύγουστο).
2. Για διάφορους λόγους (υπαιτιότητας πάντα του Πανεπιστήμιου), η υπογραφή των συμβάσεων εργασίας του χειμερινού εξαμήνου (συνήθως) γίνεται κατά τους μήνες Δεκέμβριο ή Ιανουάριο.
3. Λόγω σχετικής οδηγίας του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δεν είναι δυνατή η καταβολή αμοιβών για το χρονικό διάστημα προ της υπογραφής της κάθε σύμβασης.
4. Οι συμβασιούχοι λέκτορες παροτρύνονται από τις οικονομικές υπηρεσίες του Πανεπιστήμιου να διεκδικήσουν δικαστικά τα οφειλόμενα δεδουλευμένα, τα οποία είναι σύμφωνα αποδεκτά και από τις δύο πλευρές (συμβασιούχους και ΑΠΘ). Υπάρχουν δικαστικά προηγούμενα (νομολογία), τα οποία παραδόξως δεν λαμβάνονται υπόψη.
5. Αίτημα των συμβασιούχων για εξωδικαστική επίλυση του ζητήματος, απορρίπτεται κατ’ επανάληψη από τη Νομική Υπηρεσία του Πανεπιστήμιου.
6. Ο Συνήγορος του Πολίτη δηλώνει αναρμοδιότητα παρέμβασης για την επίλυση της εν λόγω (εργασιακής) διαφοράς.
7. Οι συμβασιούχοι προσφεύγουν δικαστικά υποβάλλοντας τη σχετική αγωγή κατά του Πανεπιστήμιου, (με κόστος ~500 ευρώ), η οποία εκδικάζεται σε ~2 χρόνια.
8. Η οδηγία του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι ότι δεν είναι αποδεκτή, ούτε εξώδικη συμφωνία, ούτε συνομολόγηση στον πρώτο βαθμό, παρά μόνο τελεσιδικία της υπόθεσης μετά από υποχρεωτική (τυπική-διαδικαστική) άρνηση της πρώτης αγωγής και άσκηση της σχετικής έφεσης από πλευράς του Πανεπιστήμιου!
9. Η παραπάνω διαδικασία επαναλαμβάνεται τακτικά (κάθε χρόνο) και κατά συνήθεια, σε βάρος σημαντικού αριθμού συμβασιούχων ΠΔ407/80, τουλάχιστον κατά τα τελευταία 4-5 χρόνια.

Αποτελέσματα της παραπάνω καταφανούς «στρέβλωσης»:

α) Ο συμβασιούχος, διεκδικώντας δεδουλευμένες αμοιβές 2000-6000 ευρώ, υποβάλλεται σε πολύχρονη ψυχική ταλαιπωρία (επί 3-4 έτη), απώλεια χρήσιμου χρόνου που αναλώνεται σε δικαστικές διεκδικήσεις και σημαντική οικονομική επιβάρυνση ύψους 1000-1200 ευρώ την οποία προκαταβάλλει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

β) Εφόσον δικαιωθεί ο συμβασιούχος, (σύνηθες αποτέλεσμα, δεδομένου του αναμφισβήτητου της προσφυγής), του επιδικάζονται τα δικαστικά έξοδα, τα οποία βαρύνουν τελικά το Πανεπιστήμιο, δηλ. σε τελική ανάλυση τον Έλληνα Πολίτη και τη Δημόσια Παιδεία. Αν σκεφτεί κανείς ότι, για εκδικαζόμενες αμοιβές 2000-6000 ευρώ, το κόστος για το Πανεπιστήμιο ανέρχεται σε ~1500-2000 ευρώ (σε δικαστικά και λοιπά έξοδα), μπορεί εύκολα να γίνουν κατανοητές οι συνέπειες της παραπάνω στρέβλωσης καθώς και το μέγεθος των ευθυνών όλων των συνεργούντων εμπλεκομένων.

Ποια είναι τα αίτια που οδηγούν κατ’ επανάληψη στην εν λόγω κατάσταση:

Η καθυστέρηση υπογραφής των συμβάσεων από μέρους του Πανεπιστήμιου οφείλεται είτε σε ολιγωρία των αρμόδιων διοικητικών οργάνων και επιτροπών, είτε σε καθυστέρηση έλευσης των σχετικών πιστώσεων (όπως επικαλούνται οι οικονομικές υπηρεσίες του ΑΠΘ). Πώς όμως προκηρύσσονται θέσεις (τον Ιούνιο, με σχετικές αποφάσεις από Απρίλιο-Μάιο ή και πολύ νωρίτερα), χωρίς να είναι δεσμευμένες οι σχετικές πιστώσεις; Και αν είναι δεσμευμένα τα αντίστοιχα κονδύλια, τότε με ευθύνη τίνος δεν καταβάλλονται έγκαιρα στο Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια στους συμβασιούχους ως αμοιβή δεδουλευμένης εργασίας;

Ακόμη και αν θεωρηθεί η οδηγία του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου ως «εύλογη», δεν είναι κατανοητή η εμμονή του για τελεσιδικία στον δεύτερο βαθμό, ιδιαίτερα για υποθέσεις στις οποίες δεν υφίσταται αντιδικία μεταξύ των δύο μερών! Αντίθετα μάλιστα, η εν λόγω συνιστώμενη πρακτική προκαλεί καταφανώς άσκοπη απασχόληση της Δικαιοσύνης και σαν τέτοια είναι νομικά μη αποδεκτή και καταδικαστέα.

Συμπερασματικά:

Από τα παραπάνω προκύπτουν σαφείς διοικητικές ευθύνες για κακοδιαχείριση του Δημόσιου Χρήματος (που λαμβάνει το Πανεπιστήμιο για δαπάνες για την Παιδεία και όχι για αμοιβές δικηγόρων). Επίσης, προκύπτουν ευθύνες όλων των νομικά εμπλεκόμενων για άσκοπη απασχόληση της Δικαιοσύνης, κατ’ επανάληψη και κατά συνήθεια, καθώς και για άσκοπη ταλαιπωρία του Πολίτη. Οι ευθύνες αυτές, αν δεν διαπιστωθούν και δεν αποδοθούν, το πρόβλημα θα διαιωνίζεται «ες αεί»!

Συνεπώς, ζητώ από τα συναρμόδια Υπουργεία μα δοθεί μια ορθολογιστική και μόνιμη λύση στο εν λόγω πρόβλημα, που ταλαιπωρεί τη Δημόσια Ανώτατη Παιδεία, την Ελληνική Δικαιοσύνη και τον Έλληνα Πολίτη και συγκεκριμένα,

α) καταγγέλλω τις Διοικητικές Υπηρεσίες του ΑΠΘ στο Υπ. Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων για διοικητική ολιγωρία, για κακούς και παράτυπους χειρισμούς, κατ’ επανάληψη και κατά συνήθεια, (άρα, χωρίς το ελαφρυντικό της αμέλειας), στο ζήτημα της διοικητικής διαχείρισης των προσλήψεων συμβασιούχων λεκτόρων ΠΔ 407/80, και ζητώ την περαιτέρω διερεύνηση του θέματος και απόδοση ευθυνών προς κάθε κατεύθυνση,

β) καταγγέλλω τη Νομική Υπηρεσία του ΑΠΘ στο Υπ. Δικαιοσύνης για άσκοπη απασχόληση της Δικαιοσύνης με σειρά δικαστικών διενέξεων στις οποίες προσφεύγει άνευ λόγου, διότι, ενώ θα μπορούσε να επικαλεστεί προηγούμενες παρόμοιες αποφάσεις από τη νομολογία και με αίτημα της Πρυτανείας να ζητήσει από τον Επίτροπο να κάνει αποδεκτό έναν εξώδικο συμβιβασμό, δεν το πράττει, κατ’ επανάληψη, ζημιώνοντας με τον τρόπο αυτό τα συμφέροντα του Πανεπιστημίου και υποβάλλοντας την Ελληνική Δικαιοσύνη και Έλληνες Πολίτες σε σημαντική ταλαιπωρία,

γ) καταγγέλλω τις Οικονομικές Υπηρεσίες του ΑΠΘ στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών για ευθύνες για κακοδιαχείριση και σημαντικές απώλειες Δημόσιου Χρήματος, που προκύπτουν από συνυπευθυνότητα στις καθυστερήσεις καταβολής των σχετικών πιστώσεων, και ζητώ την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης και για ενδεχόμενη συνυπευθυνότητα των αρμόδιων Οικονομικών Υπηρεσιών του ΥπΕΠΘ στο ίδιο ζήτημα.

Ευελπιστώντας ότι κάποτε επιτέλους θα εισακουστεί το πρόβλημα του Έλληνα Πολίτη από τη Δημόσια Διοίκηση και θα γίνουν οι σχετικές ενέργειες για τη μόνιμη επίλυση του προβλήματος με τον βέλτιστο για όλους τρόπο, καθώς και ότι κάποτε επιτέλους θα πρέπει να διαπιστώνονται και να αποδίδονται οι ευθύνες εκεί όπου αναλογούν, παραμένω σε αναμονή για τις αρμόδιες ενέργειές σας.

Με τιμή,

———————————————-

Θεσσαλονίκη, 23/6/2008

Έξι ολόκληρους μήνες μετά την πρωτόδικη εκδίκαση της υπόθεσής μου, το δικαστήριο δικαίωσε την προσφυγή μου και μου επιδίκασε τα οφειλόμενα στο σύνολό τους (πλέον τόκων και μέρους των δικαστικών εξόδων μου), όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, δεδομένου ότι επί της ουσίας δεν υπήρχε ποτέ αντιδικία μεταξύ των δύο αντιδίκων πλευρών. Παρά την εξέλιξη αυτή, η ταλαιπωρία μου (μας) δεν φαίνεται να τελειώνει εδώ.

Πιο συγκεκριμένα, τα γεγονότα έχουν ως εξής:

Μετά την παραπάνω σχετική επιστολή μου της 20/12/2007, οι απαντήσεις και κοινοποιήσεις που έλαβα από τους παραλήπτες της ήταν (με χρονολογική σειρά):
α) Πάρεδρος Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, [αρ.πρωτ. 124/14-2-2008]: «Η υπηρεσία μας δεν έχει αρμοδιότητα επί των καταγγελλομένων».
β) ΥπΕΠΘ / Δ/νση Προσωπικού Ανωτ. Παιδείας, [αρ.πρωτ. Φ.122.1/57/149222πε/Β2 / 20-2-2008]: «Οι προσλήψεις και η διοικητική διαχείριση θεμάτων των εργαζομένων ΠΔ407/80 ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Πανεπιστημίων. Ως εκ τούτου, το ΥπΕΠΘ δεν ελέγχει τις εν λόγω συμβάσεις, ούτε στο στάδιο της υπογραφής τους, ούτε σ’ αυτό της εκπλήρωσης των συμβατικών υποχρεώσεων προς τους δικαιούχους.»
γ) ΥπΟιΟ / Γενικό Λογιστήριο του Κράτους / Δ/νση 20(Α’) προς ΥπΕΠΘ / Δ/νση Οικονομικών Υποθέσεων και με εσωτ. διανομή στο γραφείο του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, [αρ.πρωτ. 2/1554/0020]: «Σας διαβιβάζουμε φ/α της επιστολής του Δρ. Φώτη Κ. Λιοτόπουλου … και παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες λόγω αρμοδιότητας και για τη σχετική ενημέρωση του ενδιαφερόμενου».
Γιατί το ΥπΟιΟ/ΓΛΚ δηλώνει αναρμοδιότητα αγνοώντας την με αριθ. πρωτ. 2/54630/0022 / 2-10-2006, εγκύκλιο του με θέμα «Άσκηση ενδίκων μέσων σε υποθέσεις που αφορούν μισθολογικά θέματα»;
δ) ΥπΕΠΘ / Δ/νση Οικονομικών Υποθέσεων προς ΥπΕΠΘ / Δ/νση Προσωπικού Ανώτατης Εκπαίδευσης (τμ. Α), [αρ.πρωτ. 38240/ΙΒ / 16-4-2008]: «Σας διαβιβάζουμε, λόγω αρμοδιότητας το … έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, … και παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες και τη σχετική ενημέρωση του ενδιαφερόμενου».
Γιατί η ΥπΕΠΘ/ΔΟικΥ δηλώνει αναρμοδιότητα, αγνοώντας το με αριθ. πρωτ. Φ.1/Α/1054/114403/ΙΒ / 1-11-2006, έγγραφό της με θέμα «Άσκηση ενδίκων μέσων σε υποθέσεις που αφορούν μισθολογικά θέματα» ; (προώθηση της παραπάνω εγκυκλίου του ΥπΟιΟ/ΓΛΚ)
ε) Εδώ κλείνει το θέμα για το Ελληνικό Κράτος, δεδομένου ότι η τελικά θεωρούμενη ως αρμόδια Δ/νση Προσωπικού Ανώτατης Εκπαίδευσης του ΥπΕΠΘ έχει ήδη απαντήσει από 20-2-2008, (βλ. (β) παραπάνω), δηλώνοντας «αναρμόδια».

Το συμπέρασμα που αβίαστα βγαίνει από την παραπάνω δηλωθείσα αναρμοδιότητα των 3 υπουργείων (ΥπΟιΟ, ΥπΕΠΘ, Δικαιοσύνης) είναι ότι το Ελληνικό Κράτος αναγνωρίζει και σέβεται ένα πολύ παρεξηγημένο «αυτοδιοίκητο» (ή «αυτόνομο» τελικά;;..) του Δημόσιου Πανεπιστήμιου, επιτρέποντάς του να ταλαιπωρεί πολίτες, να σπαταλά χιλιάδες ευρώ δημόσιου χρήματος άσκοπα και να μην ελέγχεται διοικητικά και νομικά για κατ’ επανάληψη διαδικαστικές παραλείψεις.

Ερώτημα: (ρητορικό) [βλ. κοινοποίηση στο Γραφείο Πρωθυπουργού]
Ποιος είναι τελικά αρμόδιος σ’ αυτόν τον τόπο για να προστατέψει τα δικαιώματα του Έλληνα Πολίτη; Οι ταλαιπωρούμενοι συμβασιούχοι ‘Λέκτορες ΠΔ407/80’ αναζητούμε ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ και ΕΥΘΥΝΕΣ, στο όνομα του Ελληνικού Συντάγματος που εγγυάται τα ατομικά μας δικαιώματα και της Ελληνικής Δημοκρατίας που πάσχει από «αναρμοδιότητες» και κακώς εννοούμενες «αυτονομίες» και «αυτοδιοίκητα».

Δεδομένης, λοιπόν, της παραπάνω “δηλούμενης αναρμοδιότητας” των αρμοδίων ελεγκτικών μηχανισμών, είναι φυσιολογικό οι εποπτευόμενοι μηχανισμοί να αυθαιρετούν, λόγω έλλειψης ελέγχου.

Τελικά, η Νομική Υπηρεσία του Πανεπιστημίου άσκησε έφεση (318/27-5-2008) κατά της πρωτόδικης απόφασης, χωρίς όμως να προσδιορίσει δικάσιμο, με προφανή στόχο την επ’ αόριστο καθυστέρηση της τελεσιδικίας και την επ’ αόριστο συνέχιση της ταλαιπωρίας και οικονομικής μου ζημίας. Η ενέργεια αυτή καθιστά πασίδηλη πλέον την πρόθεση του ΑΠΘ (όπως εκφράζεται δια της Νομικής του Συμβούλου) να συνεχίσει την άσκοπη ταλαιπωρία των συμβασιούχων λεκτόρων ΠΔ407/80.

Προς ενημέρωση, λοιπόν, κάθε αρμοδίου, θα ήθελα να διευκρινίσω περαιτέρω την εγκυρότητα και βασιμότητα των καταγγελλομένων μου, επισημαίνοντας (επιπλέον των παραπάνω) τα εξής:

Στην με αριθ. πρωτ. 2/54630/0022 / 2-10-2006 εγκύκλιο του ΥπΟιΟ, την οποία επικαλείται η Νομική Υπηρεσία του ΑΠΘ, αναφέρονται τα παρακάτω:

α) Άρθρο 2: Διαπιστώνεται το «..καθήκον των εναγόμενων Υπηρεσιών του Δημοσίου, ΝΠΠΔ και ΟΤΑ για προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος με κάθε νόμιμο μέσο…». Η λογική ερμηνεία του παραπάνω λέει ότι, αν ο νομικός εκτιμήσει ότι δεν προασπίζεται το δημόσιο συμφέρον με την άσκηση έφεσης, οφείλει σύμφωνα με το παραπάνω να μην προβεί στην ενέργεια αυτή. Επιπλέον, η έκφραση «με κάθε νόμιμο μέσο», επιβάλλει και τη διερεύνηση και μη ένδικων, πλην νόμιμων, μέσων, όπως αυτό του εξώδικου συμβιβασμού, πρωτοβουλία που το ΑΠΘ ποτέ δεν πήρε, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις μου.

β) Άρθρο 2: Το άρθρο αναφέρει: «…προκειμένου άλλωστε να αποφευχθεί ο αιφνιδιασμός του κρατικού προϋπολογισμού με πληρωμή μη προγραμματισμένων δαπανών»: Προφανώς, στην περίπτωσή μου δεν συντρέχει τέτοιος λόγος, γιατί οι δαπάνες των αμοιβών των συμβασιούχων λεκτόρων ΠΔ407/80 ήταν προϋπολογισθείσες (από διετίας) και τα κονδύλια διαθέσιμα στο ΑΠΘ μέσω του ΥπΕΠΘ.

γ) Άρθρο 4: «Ειδικότερα για τα ΝΠΔΔ, η μη άσκηση ενδίκων μέσων δικαιολογείται μόνον όταν αυτό επιβάλλεται από διάταξη νόμου ή υπαγορεύεται από το αντικείμενο της δικαστικής απόφασης (…) συνεκτιμώντας σε κάθε περίπτωση τους λόγους δημοσίου συμφέροντος που συνηγορούν προς τούτο.»: Το άρθρο αυτό, αφ’ ενός χρησιμοποιεί την έκφραση «μη άσκηση» και όχι «μη εξάντληση άσκησης» και αφετέρου, αφήνει ανοιχτή και στη νομική κρίση του Νομικού Συμβούλου του εκάστοτε ΝΠΔΔ την ενδεχόμενη μη εξάντληση των ενδίκων μέσων. Δεδομένου ότι στην περίπτωσή μου συντρέχει προφανής λόγος προστασίας οικονομικού συμφέροντος του Πανεπιστημίου, (που και το ίδιο το ΑΠΘ αναγνωρίζει, αφού οι οικονομικές, διοικητικές και νομικές υπηρεσίες του δεν αμφισβητούν την οφειλή και αναγνωρίζουν ότι το Πανεπιστήμιο θα ζημιωθεί τελικά τους τόκους και τα σχετικά δικαστικά έξοδα), η Νομική Υπηρεσία του ΑΠΘ όφειλε να ενεργήσει κατάλληλα για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος, πράγμα που δεν έκανε.

δ) Άρθρο 5: Δεν αφορά το ΑΠΘ.

ε) Άρθρο 6: Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, η Νομική Υπηρεσία του ΑΠΘ θα μπορούσε να απευθυνθεί στη Δ/νση Μισθολογίου του ΥπΟιΟ / ΓΛΚ για να τεκμηριώσει μια ενδεχόμενη μη άσκηση έφεσης, αν ενεργούσε με καλή πρόθεση και με ευαισθησία απέναντι στο πρόβλημα των συμβασιούχων λεκτόρων ΠΔ407/80. Η παράλειψη μιας τέτοιας ενέργειας δημιουργεί ερωτηματικά σχετικά με τις «καλές προθέσεις» του ΑΠΘ, τα οποία θέτω υπόψη της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου και θα παρακαλούσα να πληροφορηθώ εάν οι εν λόγω προθέσεις της Νομικής Υπηρεσίας του ΑΠΘ, όπως εκφράζονται από τις ενέργειές της (ή παραλείψεις αυτών), εκφράζουν και την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου.

Μετά από την παραπάνω λογική ανάλυση της σχετικής εγκυκλίου των ΥπΟιΟ και ΥπΕΠΘμ καθώς και όλων των λοιπών προαναφερθέντων, ερωτώ (επισήμως και εγγράφως):

α) Πώς τοποθετούνται τα ΥπΟιΟ και ΥπΕΠΘ επί των παραπάνω, σχετικά με την εγκύκλιό τους για «Άσκηση ενδίκων μέσων σε υποθέσεις που αφορούν μισθολογικά θέματα»;
β) Γιατί η Πρυτανεία του ΑΠΘ δεν ευαισθητοποιείται πιο ενεργά απέναντι στο χρονίζον αυτό ζήτημα και σε ποιες άμεσες ενέργειες προτίθεται να προβεί για την οριστική επίλυση του προβλήματος;

Φώτης Κ. Λιοτόπουλος

Μηχανικός Η/Υ & Πληροφορικής
(MSc & PhD U. Wisconsin-Madison)
Γ.Γ. ΔΣ Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας,
Μέλος ΣΕΠ του ΕΑΠ,
Δ/ντής Ε&ΤΑ Virtual Trip ΕΠΕ.

Blog: http://Liotopoulos.blogspot.com
Personal info: http://Liotopoulos.info

Advertisements