Προς Μάστερ τα πτυχία Πολυτεχνείου και Γεωπονικής Τρίτη, Ιολ. 15 2008 

Διαβάζουμε σήμερα ότι το ΥΠΕΠΘ, για να κατευνάσει τις αντιδράσεις για την επικείμενη αναγνώριση των κολεγίων, προτίθεται να αναγνωρίσει ως μάστερ τα πτυχία πολυτεχνείου και Γεωπονικής. Είναι πάγιο αίτημα των σχολών αυτών. Όπως συζητήσαμε στο παρελθόν, ο μόνος πρακτικός αντίκτυπος μάλλον θα είναι στις αποδοχές των μηχανικών και γεωπόνων που εργάζονται στο δημόσιο. Πριν από λίγο καιρό δημοσιοποιήθηκε μια έρευνα υπό τον ομότιμο καθηγητή του ΕΜΠ Θεοδόση Τάσιο:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_01/06/2008_271983
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_03/06/2008_272409
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=42439

Σύμφωνα με τα παραπάνω δημοσιεύματα, πρόκειται για σύγκριση των σπουδών στα ελληνικά και ορισμένα ευρωπαϊκά πολυτεχνεία. Ζήτησα από τον κ. Τάσιο να μου στείλει τη μελέτη του αλλά δεν έλαβα απάντηση. Δεν ξέρω γιατί.

Προσωπικά, δεν θα ικανοποιούσα κανένα αίτημα από το ΕΜΠ ή άλλα τμήματα πριν να ολοκληρωθεί η εσωτερική και εξωτερική τους αξιολόγηση. Οι ώρες διδασκαλίας δεν σημαίνουν τίποτα. Το περιεχόμενο και η ποιότητα είναι που μετράνε.

Μορφωτική και Αναπτυξιακή Πρωτοβουλία Τρίτη, Ιολ. 15 2008 

Με εισήγηση του Ιδρύματος Λαμπράκη, το Ίδρυμα Ευγενίδου, το Ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη, το Ίδρυμα Ι. Φ. Κωστόπουλου, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, το Ίδρυμα Μποδοσάκη, το Ίδρυμα Σταύρου Νιάρχου, το Κοινωφελές Ίδρυμα Άλέξανδρος Ωνάσης και το Ίδρυμα Λαμπράκη αποφάσισαν να συνεργασθούν και να συγκροτήσουν μια ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ με σκοπό να υποστηρίξουν την ανάπτυξη και την εφαρμογή ενός Προγράμματος Εκπαιδευτικών Δράσεων που έχει ως στόχο την εισαγωγή σειράς καινοτομιών στην εκπαιδευτική διαδικασία. Απώτερος στόχος της Πρωτοβουλίας είναι η ποιοτική αναβάθμιση της παιδείας και η διασφάλιση ίσων και δημιουργικών ευκαιριών μάθησης και πρόσβασης των νέων στην εργασία, με την ενεργό συμμετοχή των ίδιων των εκπαιδευτικών και των μαθητών.

Αυτή είναι η ιστορία της Μορφωτικής και Αναπτυξιακής Πρωτοβουλίας που ξεκίνησε το 2006- αν δεν κάνω λάθος- να σκιαγραφεί την ελληνική παιδεία.

Η ποιοτική αναβάθμιση της παιδείας απαιτεί και αξιοκρατία/διαφάνεια. Μιας που οι παραπάνω οργανισμοί έχουν τα οικονομικά μέσα, γιατί δε συμβάλλουν-συνεισφέρουν και στην αναλυτική αξιολόγηση του έργου των επιστημόνων και ομάδων που απαρτίζουν τα ΑΕΙ/ΤΕΙ που θα σπουδάσουν μετά οι νέοι;

Γνωμοδοτήσεις & Πολιτική Δευτέρα, Ιολ. 7 2008 

Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο πόσες διαφορετικές ομάδες έχουν γνωμοδοτήσει πάνω στην Παιδεία τα τελευταία χρόνια και το μόνο που απέκτησε το ελληνικό ακαδημαϊκό σύστημα ήταν ο κουτσουρεμένος (και κατ’επέκταση λίγος!) Νόμος Γιαννάκου. Ακόμα κι αν οι περισσότεροι λογικοί άνθρωποι τον βρήκαν μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση, ήταν ένα νομοσχέδιο που δημιούργησε πάρα πολλές τριβές, ανταρσίες, καταλήψεις, και «ατυχήματα». Και φυσικά αν και εξυγίανε αρκετές πτυχές του συστήματος, λίγα έκανε για τα τρία πιο σημαντικά σημεία: αξιοκρατία, διαφάνεια, αυτοδιοίκηση.

Σε σχόλια σε προηγούμενο post είδα πως ο Panos Kokkinos έγραψε κάτι πολύ ενδιαφέρον, που ουσιαστικά δείχνει ότι διάφοροι στον ακαδημαϊκό χώρο έχουν καλές ιδέες αλλά λίγοι τελικά παίρνουν το πολιτικό και κοινωνικό ρίσκο να τις επιβάλλουν. Ο PK έγραψε:

Δεν σας κρύβω ότι έχω εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι την επιστολή των 22 συνυπογράφει ο κ. Νανόπουλος Πρόεδρος του ΕΣΕΤ (ή όπως λέγεται). Δηλαδή, όταν πήρε το mandate δεν συζήτησε τίποτε με τον πρωθυπουργό? Δεν έβαλε όρους, π.χ., “αν εντός του έτους δεν αποκατασταθεί η συνέχεια στις προκηρύξεις, εγώ τα βροντάω”. Είναι σουρρεαλιστικό ο αρχηγός της έρευνας στην Ελλάδα να δημοσιεύει κείμενα για το τι πρέπει να γίνει. Τι διάολο κάνει εκείνος ο απίθανος γραφειοκρατικός μηχανισμός (με συμμετοχή του πρωθυπουργού μάλιστα) που προβλέπει ο νόμος για την έρευνα?

Πάνω σ’αυτό θα μπορούσαμε να κάνουμε έναν απολογισμό για το ποιοί έχουν ως τώρα εκφραστεί, είτε για το Σχέδιο Γιαννάκου είτε για μια γενικότερη αναθεώρηση του Νόμου Πλαισίου του 1982: (περισσότερα…)

Φίλιππος Τσαλίδης ο νέος ΓΓΕΤ Παρασκευή, Ιολ. 4 2008 

Από τον Ελεύθερο Τύπο:

Ενώπιον του υπουργού Ανάπτυξης κ. Χρήστου Φώλια ορκίστηκε σήμερα ο καθηγητής Ηλεκτρονικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης κ. Φίλιππος Τσαλίδης, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντα του Γενικού Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας. Ο κ. Τσαλίδης έλαβε το δίπλωμα του Ηλεκτρονικού Μηχανικού από το πανεπιστήμιο της Πάντοβα, στην Ιταλία και το διδακτορικό δίπλωμα του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Μηχανικού Υπολογιστών από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών.

Ο ίδιος διετέλεσε αντιπρύτανης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης μεταξύ 1997 και 2003, επίσης υπήρξε εθνικός εκπρόσωπος στην ΕΟΚ του προγράμματος impact2 από το 1991 έως το 1995, όπως και πρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών του Δ.Π.Θ από το 1997 έως το 2003. Παράλληλα ήταν επισκέπτης καθηγητής στο UMIST, Manchester, Uk από το 1988 εως το 1990, αλλά και πρόεδρος σε τμήματα του Δ.Π.Θ καθώς και μέλος του Εθνικού Κοινοβουλίου (2004-2007).

Η σελίδα του στην «Αξιολόγηση Βουλευτών»:

http://axiologisibouleytwn.wordpress.com/x-τσαλίδης-φίλιππος/

Τα νούμερά του στο Web of Science:

tsalides p* 60 hits, h=8, citations=226

4.342 περισσότεροι εισακτέοι φέτος: Καλό ή κακό; Τετάρτη, Ιολ. 2 2008 

Της Λιάνας Γούτα*. Αναδημοσίευση από τον ΕΤ (27/6/08) με άδεια της συγγραφέως.

Τέλος σχολικής χρονιάς πριν από λίγες μέρες, με επισφράγισμα τα αποτελέσματα των πανελλαδικών εξετάσεων. Χιλιάδες οικογένειες και καθηγητές αγωνιούν για το πόσο κοντά στο όνειρο θα βρεθούν οι φετινοί 145.000 υποψήφιοι. Χιλιάδες άνθρωποι που σίγουρα υποδέχθηκαν με χαρά την ανακοίνωση για 4.342 περισσότερους εισακτέους φέτος. Είναι όμως για να ενθουσιαζόμαστε ή μήπως πρόκειται για μια μυωπική λογική, που μας συνοδεύει εδώ και δεκαετίες;

Το σύνδρομο «να έχει κανείς ένα χαρτί» είναι από παλιά ριζωμένο στην κοινωνία μας. Το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου, με εξαιρετική δημαγωγική μαεστρία, αναγόρευε την κατάργηση των εξετάσεων σε ένα από τα κυρίαρχα προεκλογικά συνθήματα! «Επιτέλους να μπορούν να μπουν όλοι στο πανεπιστήμιο», είπαν πολλοί! Το «όλοι στο πανεπιστήμιο» εγκαταλείφθηκε πολύ γρήγορα, αλλά διαιωνίζεται έκτοτε μεταλλαγμένο με τη μορφή «όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα». Είναι ψηφοθηρικό, χαϊδεύει τ’ αφτιά, καλλιεργεί όνειρα και προσδοκίες, που κάποτε όμως αποδεικνύονται φρούδες και κάλπικες. Πολύ αργότερα, δυστυχώς, όταν μετά από χρόνια σπουδών ο νέος επιστήμονας αναζητά επαγγελματική αποκατάσταση. Τότε συναντά το πρόβλημα. Ο ίδιος και όλη η κοινωνία. Στρατιές πτυχιούχων στα αζήτητα, και ένας παραγωγικός ιστός με επιστήμονες άλλους από αυτούς που πραγματικά έχει ανάγκη.
(περισσότερα…)

« Προηγούμενη σελίδα