Τα μηνύματα από τις προηγμένες χώρες δεν έχουν εμπεδωθεί στην Ελλάδα. Στα πανεπιστήμιά μας, για την πρόσληψη διδακτικού και ερευνητικού στελεχιακού δυναμικού, ακολουθούνται νομικίστικες και δημοσιοϋπαλληλικές διαδικασίες. Η προκήρυξη θέσεων ανακοινώνεται μόνο στον ημερήσιο Τύπο. Σχεδόν ποτέ δεν δημοσιεύεται σε επιστημονικά περιοδικά υψηλού κύρους. Τα κίνητρα για την προσέλκυση ενός πολλά υποσχόμενου επιστήμονα όχι μόνο δεν είναι ελκυστικά, αλλά, τις περισσότερες φορές, είναι αποτρεπτικά για όποιον έχει βάλει στόχο στη ζωή του τη θεραπεία της επιστήμης. Στις Σχολές μας δεν είναι σπάνιο να εκλέγονται σε καθηγητική βαθμίδα άτομα που ήδη υπηρετούν για πολλά χρόνια στη Σχολή, ανεξαρτήτως έργου, σαν να πρόκειται για μια αυτόματη προαγωγή, ακολουθώντας μια άτυπη επετηρίδα. Συντεχνία, διαπλοκή και νεποτισμός σχεδόν πάντα κερδίζουν.

Πώς είναι δυνατόν να προωθηθεί η επιστήμη στη χώρα μας, όταν ερευνητές με διεθνή αναγνώριση που διατίθενται να υπηρετήσουν εθελοντικά το πανεπιστήμιό μας αντιμετωπίζονται από συναδέλφους τους με αυτόν το μικροπρεπή τρόπο;

άρθρο του καθηγητή Χαράλαμπου ΜουτσόπουλουΚαθημερινή

Advertisements