Το άρθρο-έκρηξη του Θέμη Λαζαρίδη σ’αυτό το ιστολόγιο χθες δείχνει γλαφυρά την κατάσταση απελπισίας που φτάνει κάποιος όταν συνειδητοποιεί τις χαμένες ευκαιρίες της ελληνικής ακαδημαϊκής έρευνας και διδασκαλίας. Το δυναμικό λίγων ικανών ανθρώπων έναντι της πλειάδας ανώνυμων τραμπούκων που καταλύουν ιδρύματα, διακόπτουν συνεδριάσεις, προπηλακίζουν καθηγητές και άλλους φοιτητές, και τα λοιπά…

Δεν πιστεύω πως ο Θέμης θα το βάλει κάτω στην προσπάθεια αυτή που κάνει το ιστολόγιο να είναι watchdog της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αλλά νομίζω είναι απαραίτητο να γίνει μια ανακεφαλαίωση των προτάσεων που έχουν γίνει/σχολιαστεί ως τώρα σ’αυτόν τον χώρο, με απώτερο σκοπό- γιατί όχι- την κωδικοποίησή τους και το «lobbying» για την προώθησή τους στους αρμόδιους. Και όποιος ακούσει…

Αυτό το blog το διαβάζουν από μελλοντικοί φοιτητές (μαθητές λυκείου) μέχρι ομότιμοι καθηγητές, και από άτομα που ζουν καθημερινά το ελληνικό πανεπιστήμιο μέχρι ενδιαφερόμενοι ομογενείς Έλληνες που ασχολούνται- χάρη στο Internet- με τα ελληνικά δρώμενα. Δεν ξέρω πόσοι είμαστε, αλλά λίγοι δεν είμαστε. Όλο και σε κάποια αυτιά θα φτάσει.

Κάποιες προτάσεις λοιπόν:

1) Ένας ριζικά νέος νόμος-πλαίσιο για τη λειτουργία των ελληνικών ΑΕΙ/ΤΕΙ, όπως αυτός που επεξεργάζεται ήδη ο Θέμης με τις προτάσεις-συνεισφορές-παρατηρήσεις όλων.

Θέμη το είχες αρχίσει αλλά δεν έχω δει να το συνεχίζεις. Θα μπορούσε να μια ωραία χειροπιαστή πρόταση για τον οποιοδήποτε Υπουργό Παιδείας ή «επιτροπή σοφών» να έχουν στο χέρι τους έτοιμο και άμεσα εφαρμόσιμο υλικό- κωδικοποιημένο στη «νομική γλώσσα»- ώστε να μπορεί να συζητηθεί κατευθείαν στο τραπέζι. Το ιδανικό: να είναι ριζικά καινούργιος, γραμμένος απ’το 0, να περιλαμβάνει όλες τις πτυχές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (πανεπιστημιακή και τεχνολογική)… όχι αυτό το αδύναμο patch που παρουσιάστηκε απ’το Υπουργείο πριν δυο χρόνια. Κάτι στο όνομα της αξιοκρατίας και της διαφάνειας που να μην δίνει περιθώρια για θολές ερμηνείες και νεποτισμό.

2) Οι περισσότεροι έχουμε συμφωνήσει πως το Άσυλο όπως είναι τώρα δε λειτουργεί.

Μήπως είναι οι καιροί ώριμοι για τη δημιουργία πανεπιστημιακής χωροφυλακής; Άοπλη, ορισμένη απ’την Πρυτανεία, αλλά έτοιμη να αντιμετωπίσει κάθε «εσωτερικό πρόβλημα» κυρίως από την ατιμώρητη χρύση βίας φοιτητών σε άλλους φοιτητές ή/και καθηγητές.

3) Exzellenzinitiative για τα ελληνικά ΑΕΙ.

Έχω γράψει εκτενώς για την επιτυχία του θεσμού αυτού στη Γερμανία. Απ’τη στιγμή που στην Ελλάδα υπάρχουν ομάδες που δουλεύουν παραγωγικά, γιατί να μην επιβραβευθούν πέρα απ’τα τακτικά κονδύλια; Θα μπορούσε να είναι κι ένας soft τρόπος υποχρεώσης για εκτενή αξιολόγηση του διδακτικού προσωπικού κι ερευνητικού έργου. Να μπορούν να πάρουν μέρος- ανά κατηγορία- μόνο τα εργαστήρια, σχολές, πανεπιστήμια που έχουν ολοκληρώσει την αξιολόγηση σε μεγάλο μέρος.

4) Πειραματισμός στο ΔΙ.ΠΑ.Ε.

Καλώς ή κακώς, το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος μπορεί να είναι ένας καταπληκτικός χώρος πειραματισμού για νέα νομοσχέδια και ευέλικτους τρόπους λειτουργίας των ελληνικών πανεπιστημίων. Μιας που λίγοι έχουν τα παιδιά τους μέσα (για την ώρα!!) ο κίνδυνος για αντιδράσεις από ρηξικέλευθες λύσεις είναι μικρός.

5) Ενεργοποίηση της Εθνικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Επιστημών (Ε.Α.Γ.Ε.) ή αντιστοίχου.

Ο 1268/82 προέβλεπε έναν ενιαίο οργανισμό για την αντικειμενική κρίση του προσωπικού των ΑΕΙ. Όταν ίσως ο πιο σημαντικός θεσμός του νόμου-πλαισίου δεν ενεργοποιείται πως περιμένουμε αξιοκρατία και αξιολόγηση; Αν η Ε.Α.Γ.Ε θεωρείται παρωχημένος θεσμός για το 2008 τότε ας σκεφτούν στο Υπουργείο κάτι άλλο που να αντικαθιστά τις αρμοδιότητές του. Αλλά κάτι να υπάρχει!

Mπορείτε να προσθέσετε και τα δικά σας σχόλια. Just my two eurocents. :)

Advertisements