Τι μπορεί να κάνει κανείς με τα Μαθηματικά … Παρασκευή, Φεβ. 29 2008 

Από τους New York Times:

Mr. Simons, who earned an undergraduate degree from the Massachusetts Institute of Technology and a doctorate in mathematics from the University of California at Berkeley, worked as a code breaker for the United States Defense Department in the 1960s and is widely considered one of the most successful hedge fund managers in the world. His investing strategies are based on sophisticated mathematical models developed by his staff. Forbes magazine ranked him as the 214th wealthiest person in the world last year, and said he had a net worth of $4 billion. He earned $1.7 billion in 2006.

Το αφιερώνω σε όλους τους «αδιόριστους μαθηματικούς» που ονειρεύονται μιά θεσούλα στο ελληνικό δημόσιο :)

Advertisements

Οι πρυτάνεις δείχνουν το αληθινό τους πρόσωπο Πέμπτη, Φεβ. 28 2008 

Τη γνώμη μου για τους πρυτάνεις των ελληνικών πανεπιστημίων την ξέρετε. Αλλά σήμερα υπερέβησαν κάθε προηγούμενο όριο ξεφτίλας. Από την Καθημερινή:

Οι πρυτάνεις ζητούν να μην εφαρμοσθεί η διάταξη για καθολική συμμετοχή των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές, αίτημα στο οποίο συγκλίνουν όλες οι φοιτητικές παρατάξεις, τα προνόμια των οποίων «ψαλιδίζονται» από την καθολική συμμετοχή των φοιτητών.

Και το editorial της ίδιας εφημερίδας:

Αυτό που προξενεί αλγεινή εντύπωση είναι το αίτημα των πρυτάνεων να υποταχθεί η πανεπιστημιακή κοινότητα και η Πολιτεία στους εκβιασμούς μιας δράκας φοιτητοπατέρων, οι οποίοι θα επιχειρήσουν με βίαιο τρόπο να ακυρώσουν τις ερχόμενες πρυτανικές εκλογές.

Η Καθημερινή φαίνεται να υιοθετεί την άποψη ότι οι πρυτάνεις υποχωρούν στις πιέσεις δυναμικών μειοψηφιών. Η δική μου ερμηνεία είναι διαφορετική: οι πρυτάνεις ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ την καθολική ψηφοφορία, αλλά φυσικά δεν μπορούν να βγουν και να το πουν γιατί θα τους πάρουν όλοι με τις ντομάτες. Έτσι βρίσκουν πάτημα στις «φοιτητικές αντιδράσεις». Και είναι φυσικό να προτιμούν το παλιό σύστημα γιατί χάρις σε αυτό εξελέγησαν! Θα μπορούσαν να βρουν τρόπους να αντισταθούν στους τραμπούκους, αν ήθελαν. Η αλήθεια είναι ότι ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ.

Οι σημερινοί πρυτάνεις είναι ανίκανοι, υποκριτές, διαπλεκόμενοι και πρέπει να απομακρυνθούν το γρηγορότερο δυνατό από τις διοικήσεις των πανεπιστημίων. Αν κάποιος αδικείται από την παραπάνω περιγραφή ας το αποδείξει με τα λόγια του και τα έργα του.

Το αμερικανικό πανεπιστημιακό σύστημα Τετάρτη, Φεβ. 27 2008 

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον τακτικό θαμώνα Vasilis που πάντα σχεδόν παραθέτει τα -κατά τον ίδιο- μεγάλα προβλήματα του αμερικανικού πανεπιστημιακού συστήματος ως απάντηση στην – «δεξιά νεοφιλελεύθερη- κριτική μας του ελληνικού συστήματος. Γράφει λοιπόν:

Ο θέμης αν ασχολουνταν με τις ΗΠΑ θα επρεπε να καταπιαστει με ζητηματα οπως
1 Ύψος διδάκτρων
2 Φοιτητικά δάνεια και διαφορές λαμογιο ιστορίες φίλων-εταιρειών του Μπους
3 Επέκταση της πιστωτικής κρίσης στον τομέα των φοιτητικών δανείων
4 Δημοσιονομική κρίση πολλών πολιτειών και η επίπτωση της στην χρηματοδότηση των πολιτειακών πανεπιστημίων
5 Σε ποιο βαθμό δαπανώνται τα τεραστία ποσά των καταπιστευμάτων και τα κέρδη αυτών για εκπαιδευτικούς σκοπούς σχετική ερευνά διεξάγεται απο το κογκρέσο
6 Άνοιγμα μεγάλων ιδιωτικών πανεπιστημίων στην μεσαία τάξη με την επιδότηση μεγάλου μέρους των διδάκτρων και τις συνέπειες σε όλο το σύστημα της Α. Εκπαιδέυσης.
7 Πραγματικό ζήτημα ασφαλειας πανεπιστημίων απο διαφόρους τρελάκηδες που παίρνουν ενα όπλο και θερίζουν οποίον θέλουν μπροστά τους.κλπ κλπ

Δεν έρχεσαι και απο τον εκπαιδευτικο πααραδεισό του κόσμου να δίδασκες σε καμία Σκανδιναβική η Βορειοευρωπαικη χωρα να το καταλάβω. Δεν διαβάζεις τα μπινελίκια που ρίχνουν στο μπολκ η των N.Y. TIMES οι Αμερικανοί για το εκπαιδευτικό τους σύστημα κα για τα ΑΕΙ τους?

Λοιπόν, ο Vasilis πάει στο http://www.insidehighered.com, διαβάζει διάφορα άρθρα, και τα ερμηνεύει με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, για να ικανοποιήσει έτσι την εμπάθειά του κατά της Αμερικής. Έχουμε και λέμε:
(περισσότερα…)

Διοίκηση πανεπιστημίου: ακαδημαϊκός ή μάνατζερ; Τρίτη, Φεβ. 26 2008 

Ενδιαφέρουσα συζήτηση στο μπλογκ του καθηγητή Stanley Fish στους New York Times:

Wanted: Someone Who Knows Nothing About the Job

Φυσικά η συζήτηση αυτή είναι πολύ μακριά από την ελληνική πραγματικότητα, αλλά καλό είναι να μαθαίνουμε και για τον προβληματισμό που αναπτύσσεται σε άλλους τόπους.

Οι διοικητικές υπηρεσίες στα ελληνικά πανεπιστήμια Κυριακή, Φεβ. 24 2008 

Διαβάζουμε στην Καθημερινή:

Η Ηλέκτρα Σ. 28 ετών, μόλις έγινε δεκτή στο αμερικανικό πανεπιστήμιο της επιλογής της για μεταπτυχιακό. Της ζητούν όμως το ελληνικό ΑΕΙ να στείλει με email το πτυχίο της. «Να κάνουμε τι; Με email; Α, κορίτσι μου, δεν μπορούμε να κάνουμε αυτά τα πράγματα, αν θες έλα εσύ από εδώ να τα κανονίσεις», είναι η απάντηση από τη γραμματεία του τμήματος. Οπερ και εγένετο. Η Ηλέκτρα πήγε στη γραμματεία και μόνη της άνοιξε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του τμήματος. Αυτόματα, πάτησε το κουμπί «get mail». «Περίμενα μισή ώρα να «κατέβουν» τα εισερχόμενα. Δεν είχαν τσεκάρει το email για μήνες. Υπήρχαν προσκλήσεις από ξένα πανεπιστήμια για συνεργασία στις οποίες κανείς δεν είχε απαντήσει!», λέει η ίδια στην «Κ».

Αυτό μου θύμισε κάτι που μου είπε ένας συνάδελφος από Ελλάδα, ότι η γραμματέας του τμήματός τους δεν γνωρίζει Αγγλικά και δεν μπορεί να συννενοηθεί με ξένους φοιτητές ή διδακτορικούς που ενδιαφέρονται να κάνουν έρευνα στο τμήμα. Έτσι αναγκάζονται καθηγητές να κάνουν τη δουλειά των γραμματέων.

Ας καταθέσει ο καθένας τις εμπειρίες του και κυρίως προτάσεις για τη βελτίωση της κατάστασης.

Πώς μπορεί να βελτιωθεί το ΑΣΕΠ; Σάββατο, Φεβ. 23 2008 

Και πάλι παρεκτράπη η προηγούμενη συζήτηση περί αντιγραφής σε συζήτηση για το ΑΣΕΠ και την επετηρίδα. Ανοίγω λοιπόν το παρόν.

Η θέση μου: 100% κατά της επετηρίδας. Αλλά ούτε και το παρόν σύστημα του ΑΣΕΠ πιστεύω ότι είναι ιδανικό, ειδικά στον τομέα της εκπαίδευσης. Δεν μπορεί η διδακτική επάρκεια κάποιου να κριθεί ικανοποιητικά με έναν γραπτό διαγωνισμό. Χρειάζεται επομένως, όχι κατάργηση, αλλά εμπλουτισμός της εξέτασης του ΑΣΕΠ. Θα μπορούσε να υπάρχει ένα δοκιμαστικό μάθημα, το οποίο θα βαθμολογείται από επιτροπές εκπαιδευτικών (που θα μπορούσε να ορίσει η ΟΛΜΕ). Δεν βλέπω το λόγο να μην συνυπολογίζεται και ο βαθμός πτυχίου, κάτι που θα έδινε κίνητρο για περισσότερη επιμέλεια κατά τη διάρκεια των σπουδών.

Καταθέστε ιδέες.

Η οργή, η γνώση και η εκπαίδευση Παρασκευή, Φεβ. 22 2008 

Μετά από αποχή μηνών για σημαντικούς προσωπικούς λόγους επανέρχομαι. Επιλέγω να μην γράψω απάντηση στο περί αντιγραφής ή αλλού, γιατί οποιαδήποτε απάντηση «επί συγκεκριμένου» κατακεραυνώνεται άμεσα δια της αναγωγής στο γενικότερο. Αυτή είναι, τελικά, μια στάση ζωής, δεν ξέρω αν πρέπει να την αποκαλέσω «φιλοσοφική». Κάποιοι ενδεχομένως την αντιλαμβάνονται ως τέτοια, κάποιοι πάλι δεν δύνανται για λόγους που αν επιχειρήσω να εξηγήσω θα λάβω πολλές επαναστατικές απαντήσεις.

Επαναλαμβάνω αυτό που συζήτησα με τον Θέμη κατά τη σύντομη αλλά πιστεύω ουσιαστική γνωριμία μας στην Αθήνα: το «πρόβλημα» των ελληνικών πανεπιστημίων, της ελληνικής παιδείας, ή αν θέλετε της χώρας γενικότερα δεν είναι ένα σύνολο από συγκεκριμένα σημεία στα οποία πρέπει να αλλάξουν πράγματα και εκεί διαφωνούμε. Είναι η έλλειψη συστήματος αναφοράς, αυτό που οι παλιοί έλεγαν «αρχές» που όλοι αποδεχόμαστε.

Η «μαγκιά» της αντιγραφής δεν υπάρχει μόνο στα πανεπιστήμια. Υπάρχει παντού στη λεγόμενη δημόσια ζωή. Η επιορκία δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των κακών καθηγητών. Είναι και των πολιτικών που κυβερνούν, όσων έχουν δημόσια πρόσβαση να «δίνουν το παράδειγμα», και τελικά όλων των πελατών ψηφοφόρων που δια των επιλογών μας τους δίνουμε αέρα να αναπνέουν.

Οι νέοι άνθρωποι δεν είναι μόνο «χαμένοι» στα γράμματα που (δεν) έμαθαν. Είναι πάνω απ΄όλα οργισμένοι με ένα τρόπο που δεν μπορούν να τιθασεύσουν σε όφελος της δικής τους προόδου. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα: 1) Το «επιχείρημα» ότι οι γ.σ. των φοιτητών παίρνουν αποφάσεις με σχετική πλειοψηφία και καλά κάνουν και δεν μας πέφτει λόγος γιατί και εμείς εκλέγουμε κυβερνήσεις με σχετική πλειοψηφία. 2) Το «επιχείρημα» ότι ναί, είναι μαγκιά να κλέβεις στις εξετάσεις γιατί τελικά το σύστημα σου κλέβει τη ζωή και καλά του κάνεις. Κατά μίαν έννοια, από τη σκοπιά τους, έχουν δίκιο και στα δύο και σε πολλά άλλα. Ποιος στρέβλωσε «πρώτος» την έννοια του διαλόγου και της άμιλλας; Εμείς οι «μεγάλοι». Ποιοι είναι οι μεγάλοι διδάσκαλοι της υποκριτικής, της διπροσωπίας και των πελατειακών σχέσεων στο δημόσιο και όχι μόνο βίο; Πάλι οι «μεγάλοι». Με ή χωρίς διδακτορικά, καθηγητές, σύμβουλοι, και λοιποί παράγοντες κάθε είδους.

Γι αυτούς και για πολλούς άλλους λόγους «οι νέοι» δεν μας αναγνωρίζουν ούτε σα δάσκαλους, ούτε σαν «ηθικά ακέραιες» οντότητες. Ασφαλώς αυτό δεν τους δίνει άλλοθι να συμπεριφέρονται με αυτή την καταστροφική μανία πάνω απ΄όλα απέναντι στην ίδια τη γνώση, ισοπεδώνοντας και ευτελίζοντας ό,τι έχει απομείνει από τη διαδικασία μετάδοσής της. Ναι, η γνώση είναι εργαλείο εξουσίας για την «άρχουσα τάξη», όπως και αν την αντιλαμβάνεται ο καθένας, αλλά ταυτόχρονα είναι και το ισχυρότερο εργαλείο ανατροπής της. Το λάθος πολλών εκ των απόντων από τα αμφιθέατρα, αντιγραφέων και υβριστών, επιφανειακών ή «ψαγμένων», ανώνυμων και επώνυμων, που ανέξοδα ή όχι το παίζουν τιμητές στο όνομα μιας (ποιας, αλήθεια) προόδου, είναι ότι παραιτούνται από την κατάκτηση της μοναδικής ύλης που έχει τη δύναμη να γεννήσει οράματα και να αλλάξει τον κόσμο: της γνώσης, έστω και αυτής που οι «πολυεθνικές» επιτρέπουν να μπαίνει και να βγαίνει από τα Πανεπιστήμια. Αυτό που δεν μπορούν να επιβάλλουν οι «πολυεθνικές», όσο και αν θα το ήθελαν, είναι ο ευνουχισμός του ελεύθερου πνεύματος το οποίο, παρά τη «λίγη» και «κακή» γνώση που του επέτρεψαν να λάβει, υπερβαίνει και δημιουργεί.

Πρώτα, όμως, πρέπει κανείς να κατακτήσει (έστω και αυτή, ξαναλέω) τη γνώση. Δήθεν πολιτικά δήθεν επιχειρήματα περί μαγκιάς της αντιγραφής, περί κλεμμένου χρόνου στα μαθήματα και περί πειθάρχησης, στα οποία τελικά όλοι εμείς (οι καθηγητές) ενδίδουμε (ο καθένας για τους δικούς του λόγους), δεν οφελούν κανέναν άλλον από τα ορατά ή αόρατα κέντρα εξουσίας που θέλουν πολλές γενιές των «700 ευρώ» εκεί έξω, να διαμαρτύρονται για τα «επαγγελματικά δικαιώματα» και την «εξειδίκευση». Εδώ είναι που διαφωνούμε.

Για να βγούμε από το φαύλο αυτό κύκλο, χρειάζεται δουλειά και από τις δύο πλευρές. Χρειάζεται τιθάσευση της οργής και των δύο πλευρών, η οποία να γίνει εκ των έσω. Οι «μεγάλοι» να πείσουν για τις αξίες που επικαλούνται και οι «μικροί» να δουλεύουν περισσότερο για την κατάκτηση της γνώσης. Καλό θα ήταν να συναντηθούν οι πορείες αυτές, όμως τελικά ίσως δεν είναι απαραίτητο. Ακόμη και τα πραγματικά αυταρχικά καθεστώτα (που το δικό μας είναι ανέκδοτο να το χαρακτηρίζουμε έτσι) δεν επιβιώνουν από μια επίθεση μορφωμένων ανθρώπων. Επιβιώνουν, όμως, μια χαρά, από πολλές επιθέσεις ημιμαθών (με ή χωρίς αντιγραφή) και έχουν μάθει πολύ καλά να χειρίζονται σε όφελός τους την οργή των νέων χωρίς απαραίτητα να την τιθασσεύουν δια της βίας. Ας διαλέξει ο καθένας τη στάση του.

Σε ραγδαία εξέλιξη τα κινεζικά πανεπιστήμια Τρίτη, Φεβ. 19 2008 

Ενδιαφέρον άρθρο για τα κινεζικά πανεπιστήμια στο Science:

http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/319/5860/148

Μερικά αποσπάσματα:
(περισσότερα…)

Το κατατεθέν νομοσχέδιο για την έρευνα Δευτέρα, Φεβ. 18 2008 

http://www.parliament.gr/ergasies/nomodetails.asp?lawid=577

Στην εισηγητική έκθεση βλέπουμε (εγώ για πρώτη φορά) τα ονόματα της επιτροπής που αρχικά εργάστηκε σε αυτό:

Καραμάνος Ανδρέας
Τσουκαλάς Ιωάννης
Κυριαζής Αθανάσιος
Σούτσας Κωνσταντίνος (Ειδικός Γραμματέας Τεχνολογικής Ανώτατης Εκπαίδευσης)
Αλιμπράντη-Μαράτου Λάουρα , ΕΚΚΕ
Βασάλος Ιάκωβος, τέως διευθυντής ΕΚΕΤΑ
Κυριακίδης Δημήτριος, καθηγητής ΑΠΘ και πρόεδρος ΕΙΕ
Μαραγκός Πέτρος, καθηγητής ΕΜΠ
Νανόπουλος Δημήτριος
Παπαδοπούλου Σουζάννα, Καθ. Μαθηματικού Κρήτης
Σέκερης Κων/νος, ομότιμος καθ. ΕΚΠΑ
Στεφανάδης Χριστόδουλος, καθ. ΕΚΠΑ
Υφαντόπουλος Ιωάννης, καθ. ΕΚΠΑ, Πρόεδρος ΕΚΚΕ

Δεν έχω χρόνο να το διαβάσω. Όσοι το έχουν διαβάσει ας σχολιάσουν.

Η γκάφα του Υπουργού Παιδείας Κυριακή, Φεβ. 17 2008 

Πολύ μεγάλη. Παραπέμπω σε σχετικά κείμενα σε μπλογκ και εφημερίδες:

http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=427
http://e-roosters.blogspot.com/2008/02/blog-post_16.html

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20080201&nid=7353312&sn=&spid=221
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_0_15/02/2008_259283

Οφείλει να το διορθώσει. Δεν μπορεί να το περάσει έτσι στο ντούκου.

Επόμενη σελίδα: »