Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα. Το ποστ αυτό είναι απάντηση στο Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία τότε … Σήμερα;;; . Ο Σωτήρης στο παλιό του μπλογκ είχε μιά δημοσκόπηση όπου ρωτούσε αν τα ιδανικά του Πολυτεχνείου είναι σήμερα επίκαιρα ή όχι. Ας τα πάρουμε ένα ένα:

Το ψωμί δόξα τω Θεώ υπάρχει. Νομίζω ότι μπορούμε να το αφήσουμε πλέον στην άκρη.

Το αίτημα για Παιδεία έχει ικανοποιηθεί μεν ποσοτικά, αλλά όχι ποιοτικά. Επομένως το θεωρώ ακόμα επίκαιρο και πολύ σημαντικό.

Το αίτημα για ελευθερία είναι το πιό περίπλοκο. Από τη μιά, έχουμε δημοκρατικούς θεσμούς, αδιάβλητες εκλογές, κτλ. Από την άλλη βλέπουμε απερίγραπτες καταχρήσεις εξουσίας από τους κρατούντες, που σημαίνει χαμηλή ποιότητα δημοκρατίας. Μέσα στο λαό, ορισμένοι έχουν περισσότερη ελευθερία από ό,τι πρέπει (δηλαδή ασυδοσία), ενώ άλλοι υφίστανται την καταπίεση των ασύδοτων. Επομένως, το αίτημα αυτό είναι μεν επίκαιρο αλλά όχι με τον τρόπο που νοείτο το 1973.

Αν μου ζητούσαν να επικαιροποιήσω τα αιτήματα του Πολυτεχνείου θα πρότεινα κάτι σαν τον τίτλο του ποστ. Ζητάμε ποιοτική Παιδεία, που να επιτελεί πολλαπλούς σκοπούς: ολόπλευρη μόρφωση, διάπλαση ήθους και κρίσης, εμπέδωση δημοκρατικής κουλτούρας και κοινωνικής υπευθυνότητας, αλλά και άρτια κατάρτιση για συμβολή στην οικονομία της χώρας. Ζητάμε διαφάνεια, μηδενική ανοχή στη διαφθορά, μαχαίρι στα φακελάκια (δεν ξεχνάμε την Αμαλία!), τα γρηγορόσημα, και τις μίζες. Ζητάμε αξιοκρατία, δηλαδή μιά δίκαιη κοινωνία με ίσες ευκαιρίες για όλους ανεξάρτητα από γνωριμίες, κουμπαριές, και κομματικές ταυτότητες.

Αυτό θα ήταν μιά λογική συνέχεια των αγώνων της γενιάς του Πολυτεχνείου. Για μένα· οι ίδιοι μπορεί να έχουν άλλη άποψη.

Advertisements