Από το Chemical & Engineering News:

Novartis and MIT have launched a partnership aimed at transforming pharmaceutical manufacturing. Novartis hopes the pact will allow it to convert its drug production infrastructure from multisite batch operations to continuous ones that consolidate chemical synthesis, formulation, and packaging in one location. The drug company is investing $65 million in research at MIT over the 10-year period of the partnership. The project will involve seven to 10 MIT faculty members, as well as students, postdoctoral fellows, MIT staff scientists, and Novartis engineers and scientists. Research will be conducted primarily through MIT Ph.D. programs and then transferred to Novartis for further development to industrial-scale projects.

Most major drug companies are exploring options for continuous processing, and some are working together. Pfizer, GlaxoSmithKline, and AstraZeneca, for example, are members of a U.K.-based manufacturing innovation consortium called Britest that includes academic partners (C&EN, Jan. 22, page 11). But Bernhardt L. Trout, associate professor of chemical engineering at MIT and director of the Novartis MIT Center for Continuous Manufacturing, says the exclusive partnership means researchers can focus more directly on intense process development. «This project is going to drive the industry,» Trout says. «Other companies will follow suit.» Continuous processing is expected to reduce production costs and improve environmental performance. The new technologies will also impact drug development, according to Van Larr, who notes that Novartis drug development scientists will be involved with research at MIT.

Τι αντίρρηση θα μπορούσε κανείς να προβάλλει σε μιά συνεργασία σαν την παραπάνω; Υπάρχει κανείς που χάνει από αυτήν; Χάνει το ΜΙΤ; Χάνει η εταιρεία; Χάνουν οι καθηγητές και οι φοιτητές; Χάνει η κοινωνία; Τίποτα από όλα αυτά. Είναι ένα παράδειγμα συνεργασίας ακαδημίας-βιομηχανίας όπου όλοι κερδίζουν και υπηρετείται το κοινό καλό. Σίγουρα μπορεί να υπάρχουν και είδη συνεργασίας που πλήττουν την ακαδημαϊκή κατεύθυνση του πανεπιστημίου ή που κάνουν τους φοιτητές αντικείμενα εκμετάλλευσης. Μπορεί κάποια τέτοια φαινόμενα να συμβαίνουν στα ελληνικά πανεπιστήμια. Αν είναι έτσι, το ζητούμενο δεν είναι η εκδίωξη των εταιριών από τα πανεπιστήμια, αλλά η θέσπιση ξεκάθαρων κανόνων που να διέπουν τις σχέσεις τους με αυτά.

Advertisements