Μιά ευρέως διαδεδομένη συνήθεια εδώ στην Αμερική είναι τα ερευνητικά σεμινάρια. Κάθε τμήμα οργανώνει κάθε εξάμηνο σειρά ερευνητικών σεμιναρίων, συνήθως ένα κάθε εβδομάδα, κατά τα οποία ερευνητές από άλλα πανεπιστήμια μιλούν για την πρόσφατη έρευνά τους. Πέρα από την ομιλία, οι προσκεκλημένοι έχουν συνήθως μισάωρες συναντήσεις ατομικά με ενδιαφερόμενους διδάσκοντες. Το τμήμα φυσικά καλύπτει τα έξοδα μετακίνησης του καλεσμένου και αρκετές φορές και ένα μικρό honorarium. Στο τμήμα μου, που δεν έχει πολλούς πόρους, προσπαθούμε να καλέσουμε επιστήμονες από την τριγύρω περιοχή ώστε τα έξοδα να είναι ελάχιστα. Είναι χρήσιμα τα σεμινάρια, γιατί κεντρίζουν το ενδιαφέρον για έρευνα, διεγείρουν την άμιλλα, δημιουργούν προϋποθέσεις για συνεργασίες, κτλ. Συνήθως παρακολουθούνται από καθηγητές και μεταπτυχιακούς, λιγότερο από προπτυχιακούς.

Έχω ακούσει ότι τα περισσότερα τμήματα ελληνικών πανεπιστημίων δεν έχουν τίποτα σαν κι αυτό. Αληθεύει;

Advertisements