Ποτέ δεν ήμουν ξετρελλαμένος με το νόμο Γιαννάκου αλλά υποστήριξα και υποστηρίζω ότι είναι στη σωστή κατεύθυνση και πρέπει να εφαρμοστεί. Ασκούνται όμως έντονες πιέσεις για τη μη εφαρμογή του. Ήδη οι «επαγγελματίες» διαδηλωτές έκαναν χτες την εμφάνισή τους (καλά, άλλη δουλειά δεν έχουν αυτοί οι άνθρωποι;). Τα «αγκάθια» συνοψίζονται στο σημερινό άρθρο του Κ. Καβουλάκου στην Ελευθεροτυπία:

Η διαγραφή των αιώνιων φοιτητών, η σύνταξη των «τετραετών αναπτυξιακών συμβολαίων» μεταξύ κράτους και πανεπιστημίων, η αλλαγή του συστήματος διανομής συγγραμμάτων, το σύστημα των πιστωτικών μονάδων φαίνεται ότι αναβάλλονται προς το παρόν. Μεγάλες δυσκολίες παρουσιάζει επίσης η εφαρμογή των νέων διατάξεων για το άσυλο, καθώς και για τα νέα εκλεκτορικά του διδακτικού προσωπικού. Ειδικά στα τελευταία, η εμπειρία είναι ήδη πικρή, αφού η αποχή μεγάλου αριθμού εξωτερικών εκλεκτόρων (τους οποίους προβλέπει ο νέος νόμος) καθιστά προβληματική την πραγματοποίηση των κρίσεων.

Ας τα πάρουμε ένα-ένα:

1) Αιώνιοι φοιτητές. Τα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας πρόσφατα είναι τρομακτικά. Μιλάμε για 140,000 φοιτητές. Ακόμα και για καθαρά «λογιστικούς» λόγους, είναι καλό να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Να πάρουν αποφάσεις. Σπουδάζουν ή παίζουν; Γνώμη μου είναι ότι όσοι διαγράφονται πρέπει να διατηρήσουν το δικαίωμα επανεγγραφής αν και όταν κάποτε αποφασίσουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Αυτό νομίζω θα άμβλυνε τις αγωνίες πολλών. Κατά τα άλλα, οι προβλέψεις του νόμου είναι πολύ γενναιόδωρες.

2) Η σύνταξη των τετραετών συμβολαίων. Αν οι πρυτάνεις θεωρούν ότι είναι ανήμποροι να καταρτίσουν τετραετή προγράμματα, ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ και να παραδώσουν τις θέσεις τους σε ανθρώπους που μπορούν.

3) Αλλαγή του συστήματος διανομής συγγραμμάτων. Δεν βλέπω που είναι το πρόβλημα.

4) Πιστωτικές μονάδες. Ήταν αυτό μες στο νόμο πλαίσιο; Πάλι, δεν βλέπω το πρόβλημα.

5) Οι διατάξεις για το άσυλο. Εδώ να δείτε γέλια. Ο νόμος δίνει στα ίδια τα πανεπιστήμια τη δυνατότητα να καθορίσουν τους χώρους του ασύλου. Οι ανεκδιήγητοι πρυτάνεις απεμπολούν αυτό το δικαίωμα και θέλουν η πολιτεία να το καθορίσει αυτό με νόμο. Κατά τα άλλα, ζητούν περισσότερη αυτοτέλεια!

6) Οι εξωτερικοί εκλέκτορες απαιτούν πολλές μετακινήσεις. Στο επιχείρημα ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν με τηλεσυνδιάσκεψη, κάποιος απάντησε «μα όταν κρίνεται το μέλλον ενός ανθρώπου δεν μπορεί να γίνεται τηλεσυνδιάσκεψη». Αυτά είναι γελοίες προφάσεις με σκοπό την κωλυσιεργία. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τις τηλεσυνδιασκέψεις. Εξάλλου υπάρχει η σκέψη να μειωθεί ο απαιτούμενος αριθμός εκλεκτόρων.

Συμπέρασμα: δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην εφαρμοσθεί ο νόμος Γιαννάκου. Να εφαρμοστεί πάραυτα.

Advertisements