Σε προηγούμενο ποστ πριν από ένα μήνα είχα γράψει για το βιβλίο του κ. Βενιζέλου:

Συρραφή (μάλλον πρόχειρη) κειμένων για τα πανεπιστήμια από εφημερίδες και το μπλογκ του. Διαφωνώ σχεδόν σε όλα με τις διαπιστώσεις και τις προτάσεις του κ. Βενιζέλου. Πώς μπορεί κανείς να είναι τόσο ευφυής και ταυτόχρονα τόσο άστοχος;

Επανέρχομαι για περισσότερες λεπτομέρειες, ιδίως τώρα που με στόμφο ο κ. Βενιζέλος έχει θέσει υποψηφιότητα για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Κάθετι που συμβάλλει στην πολιτική αποτίμηση του προσώπου του είναι χρήσιμο.

Επικεντρώνω στην «Ατζέντα 16», 16 σημεία-προτάσεις του κ. Βενιζέλου για το μέλλον του ελληνικού πανεπιστημίου:

1. Άμεση χειραφέτηση των δημοσίων πανεπιστημίων. Δηλαδή αυτό που ζητά ο κ. Μπαμπινιώτης και άλλοι πανεπιστημιακοί. Τη γνώμη μου την ξέρετε. Χειραφέτηση χωρίς αλλαγή του τρόπου διοίκησης θα επιδεινώσει την κατάσταση. Ο κ. Βενιζέλος, ως πανεπιστημιακός ο ίδιος, δεν μπορεί να μη γνωρίζει την αθλιότητα που επικρατεί στα πανεπιστήμια. Παρ’ όλα αυτά, επιλέγει να την αγνοήσει. Αυτό δείχνει ότι δεν είναι ειλικρινής.

2. Εξωστρέφεια. Ο κ. Βενιζέλος ισχυρίζεται ότι η χειραφέτηση από μόνη της θα οδηγήσει στην εξωστρέφεια. Όμως τίποτα δεν εμποδίζει σήμερα τα πανεπιστήμια να κάνουν διεθνείς συνεργασίες κτλ. Απλώς ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να τις κάνουν, δεν ενδιαφέρονται, δεν έχουν κίνητρα. Η χειραφέτηση θα κάνει τα πράγματα χειρότερα.

3. Στο 5% του ΑΕΠ μέχρι το 2010. Αυτά κύριοι του ΠΑΣΟΚ μας τα παν οι άλλοι πριν από 4 χρόνια. Βρείτε κάτι πιό ευφάνταστο. Η οικονομική κατάσταση είναι δύσκολη, το δημόσιο χρέος τεράστιο. Η «μαγκιά» δεν είναι να αυξήσουμε τις δαπάνες, αλλά να κοιτάξουμε να πετύχουμε περισσότερα με αυτά τα λίγα που διαθέτουμε. Αυτά που ξοδεύουμε να πιάνουν τόπο και να μην γίνονται αέρας κοπανιστός.

4. Ολοκληρωμένη αναβάθμιση των ΤΕΙ. Ωραία, αλλά μήπως πρέπει κάποια να κλείσουν; Που να πει τέτοια πράγματα ο κ. Βενιζέλος.

5. Άλλο λύκειο-άλλη φιλοσοφία εξετάσεων. Ο κ. Βενιζέλος προτείνει τετραετές γυμνάσιο και διετές λύκειο. Και μιά «πιό ουσιαστική και κριτική θεματολογία» στις εισαγωγικές εξετάσεις.

6. Δεύτερη ευκαιρία. Δυνατότητα ενδοπανεπιστημιακής μετακίνησης και επέκταση του ΕΑΠ. Ωραία, αλλά λίγα.

7. Διαδικτυακό πανεπιστήμιο. Να αξιοποιηθεί το διαδίκτυο. Αυτονόητο και επουσιώδες.

8. Απογραφή της φοιτητικής μετανάστευσης. Σε αυτό συμφωνώ. Να γνωρίζουμε δηλαδή γιατί φεύγουν στο εξωτερικό οι φοιτητές: επειδή δεν πέρασαν τη βάση, επειδή δεν πέρασαν εκεί που ήθελαν, επειδή δεν έχουν καλή γνώμη για τα ελληνικά ΑΕΙ;

9. Καταγραφή δωρητών και χορηγών. Να αναζητηθούν δωρητές για τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Να δούμε και τι ενδιαφέρον υπάρχει για πιθανά μη-κρατικά πανεπιστήμια. Η απάντησή μου σε αυτό είναι η εξής: α) η δωρεά μεγάλου ποσού δεν είναι κάτι που κάποιος κάνει αβασάνιστα. Θα πρέπει ένα ίδρυμα να τον «φλερτάρει», να του κάνει συγκεκριμένες προτάσεις, να τον πείσει ότι τα χρήματα του θα πιάσουν τόπο. Είναι απίθανο κάποιος να δεσμευτεί, ή απλώς να δηλώσει ότι ενδιαφέρεται, χωρίς να είναι ξεκάθαρο το τοπίο. Το τελευταίο που θα ήθελε ένας επίδοξος δωρητής είναι να μπλέξει με την ελληνική γραφειοκρατία. β) έστω ότι δεν υπάρχει κανείς πρόθυμος σήμερα. Πως ξέρουμε ότι δεν θα υπάρχει κάποιος σε 2-3 χρόνια; Η αναθεώρηση του Συντάγματος δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει στο άψε σβήσε. Θέλει χρόνο. Μέχρι να αρχίσει η διαδικασία το πουλάκι θα έχει πετάξει. γ) πρόσφατα ένας Γερμανός δώρησε $250 εκατ. σε ιδιωτικό Γερμανικό πανεπιστήμιο (εδώ). Μήπως δεν υπάρχουν Έλληνες με τέτοιες δυνατότητες; Όμως τέτοιοι δωρητές βρίσκονται μιά φορά στα δέκα χρόνια. Για αυτό πρόσκληση για εκδήλωση ενδιαφέροντος σε δεδομένη χρονική στιγμή δεν έχει νόημα.

10. Οι προϋποθέσεις του «μη-κρατικού μη-κερδοσκοπικού». Ο κ. Βενιζέλος ζητά όλες οι εγγυήσεις για τα μη-κρατικά πανεπιστήμια (αξιοκρατική εισαγωγή φοιτητών, ακαδημαϊκή επιλογή καθηγητών, κτλ) να εκφράζονται ρητά στο σύνταγμα. Τον ρωτώ: συνταγματολόγος είναι, μπορεί να μας δώσει ΕΝΑ παράδειγμα ξένης χώρας που το σύνταγμα της αναφέρεται σε τέτοια ζητήματα; Η μήπως είναι συνταγματολόγος που ασχολείται μόνο με το ελληνικό σύνταγμα, αυτό που κατά τη γνώμη του είναι «το καλύτερο της Ευρώπης»;

11. Το κερδοσκοπικό πανεπιστήμιο ευκαιρίας. Δεν πρέπει να επιτραπεί πανεπιστήμιο με τη μορφή εμπορικής εταιρείας.

12. Η «πονηρή» πρόταση για ΝΠΙΔ. Ο κ. Βενιζέλος ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση μελλοντικής συνύπαρξης κρατικών και μη-κρατικών ιδρυμάτων η νομοθεσία της ευρωπαϊκής ένωσης θα αναγκάσει το κράτος να χρηματοδοτεί εξίσου και τα μη-κρατικά ιδρύματα. Την απάντηση σε αυτόν τον γελοίο ισχυρισμό την έδωσε ο Νίκος Αλιβιζάτος: τα πανεπιστήμια απλούστατα δεν είναι επιχειρήσεις. Κάποιος που ζει στην Αμερική γνωρίζει φυσικά ότι το κράτος χρηματοδοτεί τα δημόσια πανεπιστήμια και όχι τα ιδιωτικά χωρίς να υπάρχει κανένα πρόβλημα. Το ερώτημα που μπαίνει: είναι άσχετος ο κ. Βενιζέλος ή εφευρίσκει επιχειρήματα ώστε να στηρίξει θέσεις που τον βολεύουν την εκάστοτε στιγμή;

13. Η οδηγία για τα επαγγελματικά δικαιώματα. Ο κ. Βενιζέλος τονίζει ότι η οδηγία της ΕΕ αφορά τα επαγγελματικά δικαιώματα, όχι την ακαδημαϊκή αναγνώριση. Όμως, τι διαφορά κάνει αυτό; Πρώτον, αυτό που ενδιαφέρει τον περισσότερο κόσμο είναι τα επαγγελματικά δικαιώματα. Η ακαδημαϊκή αναγνώριση απαιτείται μόνο αν κάποιος θέλει να κάνει μεταπτυχιακό στην Ελλάδα. Δεύτερον, έστω ότι είναι νομικά αποδεκτό να διαχωρίζεις την επαγγελματική από την ακαδημαϊκή αναγνώριση. Είναι όμως λογικό; Το να δίνεις επαγγελματικά δικαιώματα σε κάποιον σημαίνει ότι αναγνωρίζεις ότι το άτομο αυτό διαθέτει τις απαιτούμενες γνώσεις. Με ποιά λογική μετά του στερείς την ακαδημαϊκή αναγνώριση;

14. Το ζήτημα των κολλεγίων. Η αναθεώρηση του συντάγματος δεν έχει σχέση με τις κοινοτικές πιέσεις για αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων.

15. Το κοινοτικό πλαίσιο. Εδώ αναλύει την κοινοτική νομοθεσία και την υπόθεση Νέρι λέγοντας ότι άλλο Ιταλία άλλο Ελλάδα.

16. Η ανάγκη συναίνεσης και ευρωπαϊκής πολιτικής. Μπλα μπλα …

Πουθενά στα παραπάνω δεν αναφέρονται τα μεγάλα προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου, η αναξιοκρατία, ο νεποτισμός, η κακοδιοίκηση, η ατιμωρησία. Δεν τα γνωρίζει αυτά ο κ. Βενιζέλος; Ασφαλώς και τα γνωρίζει. Αλλά επιλέγει να τα αγνοήσει, να τα κουκουλώσει. Ως γνήσιος πολιτικάντης, παίρνει θέσεις σχεδιασμένες ώστε να χαϊδέψουν αυτιά και να μη θίξουν κανένα. Προσεκτικά αποφεύγει να πάρει οποιαδήποτε θέση που θα δυσαρεστούσε έστω και ένα άτομο. Δε ζητάει καμιά θυσία από φοιτητές και διδάσκοντες, ούτε και τους καταλογίζει ευθύνες. Αντίθετα, τους καλοπιάνει και τους υπόσχεται παροχές. Αυτό δεν είναι το ΠΑΣΟΚ που ο κόσμος σιχάθηκε και δεν θέλει να ξαναδεί στα μάτια του; Ο κ. Βενιζέλος είναι μέρος του προβλήματος του ΠΑΣΟΚ, όχι η λύση.

Advertisements