Σε συνομιλίες με συναδέλφους στην Ελλάδα όλοι μου είπαν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών είναι αδιάφοροι για τις σπουδές τους. Πολύ κακό αυτό, και αναρωτιέμαι τι φταίει και πώς μπορεί να διορθωθεί.

Ας πάρουμε τη Φυσική. Εδώ στην Αμερική τα τμήματα Φυσικής κυνηγάνε τους φοιτητές με το τουφέκι. Ίσως γιατί θεωρείται δύσκολο και δεν τους τραβάνε οι επαγγελματικές προοπτικές. Βέβαια τα τμήματα «επιβιώνουν» διδάσκοντας τη στοιχειώδη υποχρεωτική Φυσική σε φοιτητές άλλων κατευθύνσεων. Στην Ελλάδα τα τμήματα Φυσικής είναι γεμάτα αλλά από φοιτητές που είναι αδιάφοροι. Οι επαγγελματικές προοπτικές είναι κακές, ελάχιστοι διορίζονται. Γιατί αυτή η διαφορά;

Ένας πιθανός λόγος είναι ότι εδώ υπάρχουν δίδακτρα. Δεν πληρώνει κανείς $4000 το χρόνο για κάτι που δεν τον ενδιαφέρει. Ύστερα εδώ δεν υπάρχει ο λόγος «αναβολή από το στρατό». Αλλά ίσως ο πιό σημαντικός λόγος είναι ότι στην Ελλάδα έχεις μόνο μιά ευκαιρία. Αν δεν πας να γραφτείς εκεί που πέρασες αμέσως μετά τις πανελλήνιες, χάνεις τη θέση (έτσι δεν είναι;)

Προτείνω λοιπόν το εξής απλό: Από τη στιγμή που βγάζει ένας μαθητής Χ μόρια, κατοχυρώνει δια βίου το δικαίωμα εγγραφής σε οποιοδήποτε τμήμα του οποίου η βάση τη χρονιά εκείνη ήταν <Χ. Μπορεί να πάει να δουλέψει για κάποια χρόνια, να πάει στρατό, και μετά, αν και όταν πραγματικά θέλει να σπουδάσει, να μπορεί να γραφτεί στη σχολή της προτίμησής του από αυτές στις οποίες έχει δικαίωμα.

Τι λέτε;

Advertisements