Όποτε απελπίζομαι με την Ελλάδα και τους Έλληνες σκέφτομαι τους συμφοιτητές μου και αναθαρρώ. Δεν ξέρω πώς έχουν εξελιχθεί στη μετέπειτα ζωή τους, αλλά τότε τουλάχιστον αυτοί που γνώρισα ήταν επί το πλείστον χρυσά παιδιά. Αντιπροσωπεύουν την Ελλάδα που αγαπώ και που χαίρομαι να λέω ότι ανήκω.

Στο ακαδημαϊκό έτος 1982-83 η βάση στο τμήμα Χημικών Μηχανικών του ΑΠΘ ήταν 9.120 με άριστα το 10.000. Εισακτέοι οι εξής ~50 (έχω ακόμα το απόκομμα από την εφημερίδα):

Αρσενιάδης Δημήτριος, Βενιανάκης Κων/νος, Γαβριηλίδης Αστέριος, Γεωργελλής Γεώργιος, Γιάγκας Δημήτριος, Γούτα Πασχαλίνα, Γρηγοριάδης Ιωάννης, Γώγος Ιωάννης, Διαμαντόπουλος Λουκάς, Ζαννίκου Υπατία, Ζαχαρής Νικόλαος, Ζουμπουρτικούδης Ιωάννης, Θεοτοκά Βασιλική, Καραπιπέρης Κων/νος, Κιουτσούκης Δημήτριος, Κοπαλίδης Πέτρος, Κουλούρα Θεοδώρα, Κουτσίκος Φίλιππος, Κουφογεώργος Δημήτριος, Κυριακόπουλος Δημήτριος, Κωνσταντινίδης Καρυοφύλλης, Λαζαρίδης Θεμιστοκλής, Μαλιώτης Γεώργιος, Μανδραλής Ζήνων, Μερτζιμέκης Χριστόδουλος, Μολίδου Χριστοφόρα, Μουσάς Χαράλαμπος, Μπαχαρά Μαρία, Μπουνίτση Μαρία, Μυλωνάς Νικόλαος, Νταουτίδης Πρόδρομος, Ξαγοραράκης Χρήστος, Παπαδοπούλου Αφροδίτη, Παπακωνσταντίνου Λάμπρος, Παπαντώνης Νικόλαος, Ρώσης Απόστολος, Σακελλάρης Ευάγγελος, Σαμαράς Πέτρος, Σαμψούνογλου Μερόπη, Σεραφίδου Μαρία, Σπανέας Στέφανος, Σπανούδη Δέσποινα, Σταθουδάκη Ελένη, Τάτση Αλεξάνδρα, Τέας Φώτης, Τορνικίδου Κυριακή, Τριανταφύλλου Κων/νος, Τσαρούχας Αθανάσιος, Τσάφα Δέσποινα, Τσιτογιάννης Κων/νος, Τωμαδάκης Εμμανουήλ, Φρουζάκης Χρήστος, Χατζηαποστόλου Βασίλειος, Ψαρρής Πολύκαρπος.

Αρκετά από τα παραπάνω ονόματα δε μου λένε τίποτα, ίσως να πήγαν τελικά σε άλλες σχολές. Από τα παιδιά που γνωρίζω:

* Η Λιάνα Γούτα πέρασε πρώτη με 9.811 μόρια. Θυμάμαι ακόμα το πρωτοσέλιδο σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης με μιά σέξυ φωτογραφία της. Μετά την αποφοίτηση ήταν για αρκετά χρόνια στην ΕΚΟ. Τα τελευταία 2-3 χρόνια δούλευε στο πολιτικό γραφείο του Ευρωβουλευτή Βακάλη και τις προάλλες διάβασα ότι κατεβαίνει για βουλευτής με τη ΝΔ στην Α’ Θεσσαλονίκης (www.lianagouta.gr). Δεν ξέρω τις πολιτικές της θέσεις αλλά η Λιάνα είναι ακριβώς ο τύπος ανθρώπου που όλοι λένε ότι χρειάζεται η πολιτική μας σκηνή: αποδεδειγμένη αξιοσύνη, επαγγελματική καταξίωση, και καμία σχέση με πολιτικά τζάκια. Ελπίζω να τα εκτιμήσουν όλα αυτά οι ψηφοφόροι της Α’ Θεσ.
* Πρόδρομος Νταουτίδης. Πέρασε δεύτερος. Διδακτορικό στο Michigan, ακαδημαϊκή θέση στη Minnesota. Πριν 3 χρόνια δοκίμασε να επαναπατριστεί στην Alma Mater, αλλά δεν τον σήκωσε το κλίμα και επέστρεψε στη Minnesota.
* Ζήνων Μανδραλής. Διδακτορικό στο Case νομίζω. Σήμερα δουλεύει στη Nestle στην Ελβετία.
* Χρήστος Φρουζάκης. Διδακτορικό στο Princeton, σήμερα είναι ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης.
* Αφροδίτη Παπαδοπούλου. Διδακτορικό Urbana-Champaign, άκουσα ότι σήμερα δουλεύει σε εταιρεία στην Ολλανδία.
* Στέργιος Γαβριηλίδης, διδακτορικό Notre-Dame, σήμερα καθηγητής στο University College, London (ιστοσελίδα).
* Μανώλης Τωμαδάκης, διδακτορικό Rochester νομίζω, σήμερα καθηγητής στο Florida Institute of Technology.
* Δημήτρης Γιάγκας, ξεκίνησε διδακτορικό στο Houston αλλά το παράτησε, γύρισε στην Ελλάδα και έγινε ιερέας κάπου στη Νάουσα! Εκ των υστέρων δε με εκπλήσσει γιατί ο Δημήτρης ήταν πράγματι όχι απλώς καλό παιδί, αλλά άγιο. Του χρωστάω πολλά και προσωπικά. Για 3 χρόνια που δεν πήγαινα στις παραδόσεις μου έδινε και έβγαζα φωτοτυπίες τις εξαιρετικά καλογραμμένες σημειώσεις του. Ούτε ίχνος ανταγωνιστικής διάθεσης.
* Γιάννης Ζουμπουρτικούδης. Διδακτορικό Rochester, επέστρεψε στην Ελλάδα και τώρα διδάσκει στο ΤΕΙ Κοζάνης.
* Πέτρος Σαμαράς, έκανε διδακτορικό στο ΑΠΘ. Διδάσκει και αυτός στο ΤΕΙ Κοζάνης.
* Πέτρος Κοπαλίδης, διδακτορικό Rochester, τελευταία φορά που μιλήσαμε δούλευε σε εταιρεία έξω από τη Βοστώνη.
* Κώστας Τσιτογιάννης. Επέστρεψε στον τόπο καταγωγής του, τα Γιάννενα, και δουλεύει σε μιά τεχνική εταιρεία.
* Νίκος Ζαχαρής. Δούλευε για ένα διάστημα στους «Ευρωσύμβουλους», μια συμβουλευτική εταιρεία για προγράμματα ΕΕ. Τώρα ακούω ότι είναι υπεύθυνος εκπαίδευσης στο ιδιωτικό City στην Τσιμισκή.
* Φύλης Κωνσταντινίδης. Διδακτορικό στη Minnesota. Τελευταία φορά που μιλήσαμε δούλευε στη Lucent κάπου στο Texas.
* Αρσενιάδης. Υπεύθυνος διασφάλισης ποιότητας σε θυγατρική της Goodies.
* Γρηγοριάδης-Σταθουδάκη: δουλεύουν στο Γενικό Χημείο του κράτους
* Αλεξ. Τάτση: μεταπήδησε στην οδοντιατρική στο δεύτερο έτος
* Θεοδώρα Κουλούρα: στη βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων στην Καβάλα
* Βαγγέλης Σακελλάρης: Δούλευε στη Cingular για ένα διάστημα
* Βασίλης Χατζηαποστόλου: έκανε διδακτορικό στο τμήμα. Τώρα δεν ξέρω που βρίσκεται.

Από τους μεταγραφέντες:
* Γιάννης Κατάκης. Άκουσα ότι έκανε διδακτορικό στην Αμερική και τώρα διδάσκει σε πανεπιστήμιο στην Ισπανία (ιστοσελίδα). Μαλώναμε αρκετά για τα φοιτητοσυνδικαλιστικά (εγώ ήμουν ανένταχτος και επικριτικός των κομματικών παρατάξεων), και για αυτό μου έκανε έκπληξη που όταν έφευγα για Αμερική ήρθε στο αεροδρόμιο να με αποχαιρετήσει φέρνοντάς μου μάλιστα και δώρο! Από τότε έχουμε να επικοινωνήσουμε.
* Γιώργος Φαλιάγκας: δουλεύει επί μακρόν στη Μινέρβα.
* Μαίρη Βαγιού. Δεν ξέρω που βρίσκεται.

Από άλλα κοντινά έτη:
* Γιώργος Κάλφας, ο πιό νηφάλιος, ήπιος, και σοβαρός φοιτητο-συνδικαλιστής (με τη ΔΑΠ). «Εκκαθαρίστηκε» από την ΟΝΝΕΔ με την εκλογή Μητσοτάκη στην αρχηγία. Διδακτορικό στο Wisconsin, σήμερα δουλεύει στη Dupont στο Delaware. Έχουμε μιλήσει για την Ελλάδα, την αναβάθμιση των πανεπιστημίων, την οικονομική ανάπτυξη. «Μα κανείς δεν ενδιαφέρεται στην Ελλάδα για αυτά τα πράγματα» ήταν η απάντησή του.
* Δώρα Μπιμπίλα, διδακτορικό Αμερική, άκουσα ότι δουλεύει κάπου στο New Jersey.
* Νίκος Σαχινίδης, διδακτορικό Carnegie Mellon, τώρα καθηγητής στο Urbana-Champaign.
* Πέτρος Δαφνιώτης, διδακτορικό Αμερική, τώρα δουλεύει σε εταιρεία στην Ελβετία.

Βλέπουμε λοιπόν ότι ένα μεγάλο ποσοστό βρίσκεται στο εξωτερικό, είτε σε πανεπιστήμια είτε σε εταιρείες. Το brain drain σε όλο του το θλιβερό μεγαλείο. Αναρωτιέται κανείς αν έχει νόημα να εκπαιδεύει η χώρα νέους ανθρώπους σε περιοχές που δεν μπορεί η οικονομία να απορροφήσει. Από την άλλη, με αυτήν τη λογική θα γινόμασταν όλοι σερβιτόροι. Το ιδανικό θα ήταν να υπάρχει συντονισμός μεταξύ εκπαιδευτικής και αναπτυξιακής πολιτικής. Δεν υποστηρίζω «κεντρικό σχεδιασμό», αλλά εφόσον το κράτος έχει το μονοπώλιο της ανώτατης εκπαίδευσης οφείλει και να διαβουλεύεται για τα ζητήματα αυτά. Ούτε τα πανεπιστήμια ούτε το κράτος συγκεντρώνει στοιχεία για το που καταλήγουν οι απόφοιτοί του. Κανένα πανεπιστήμιο δεν έχει συστήσει σύλλογο αποφοίτων, κάτι που θα μπορούσε να χρησιμεύσει και για fundraising.

Πάντως το γεγονός είναι ότι υπάρχει στο εξωτερικό σπουδαίο ανθρώπινο δυναμικό, μιά εφεδρεία που θα έπρεπε η πολιτεία να βρει τρόπους να αξιοποιήσει.

ΥΓ. Χαιρετίσματα από Θεσσαλονίκη.

Advertisements