Αυτός είναι ο τίτλος άρθρου του Αλέκου Χολέβα στην Ημερησία σήμερα. Μου άρεσε. Επισημαίνει κάτι που είχα πει κι εγώ, ότι η επιτροπή Βερέμη επικεντρώθηκε σε ζητήματα που αφορούσαν υποχρεώσεις των φοιτητών ενώ θα έπρεπε πρωτίστως να ασχοληθεί με τις υποχρεώσεις των διδασκόντων. Και το ένα σχετικό μέτρο που πρότεινε (1/3 εξωτερικοί εκλέκτορες) είναι δυσεφάρμοστο και μάλλον αναποτελεσματικό.

Ο κ. Χολέβας καταθέτει δύο προτάσεις. Την πρώτη την έχουμε επανειλημμένα συζητήσει και χαίρομαι που κερδίζει έδαφος:

Θα μπορούσε να θεσμοθετηθεί αυτό που στα μεγάλα αμερικανικά πανεπιστήμια ισχύει ως άγραφος κανόνας: να μην ξεκινά κανείς την ακαδημαϊκή καριέρα του από το πανεπιστήμιο στο οποίο εκπόνησε τη διατριβή του.

Δεύτερη πρόταση:

Να σταματήσει η γενικευμένη πρακτική της προκήρυξης των θέσεων των καθηγητών πρώτης βαθμίδας, οι οποίοι αποχωρούν λόγω ορίου ηλικίας σε επίπεδο λέκτορα. Θα πρέπει, οι θέσεις αυτές να προκηρύσσονται πάλι σε επίπεδο καθηγητή ή έστω αναπληρωτή καθηγητή, ώστε να είναι ελκυστικές και για καταξιωμένους πανεπιστημιακούς και ερευνητές ιδρυμάτων της ημεδαπής ή της αλλοδαπής.

Κι αυτό σωστό. Αναρωτιέμαι, είναι θέμα νόμου αυτό; Δεν είναι στο χέρι του τμήματος να προτείνει προκήρυξη θέσης σε οποιαδήποτε βαθμίδα επιθυμεί; Αν ισχύει το τελευταίο, τίθεται θέμα κινήτρων. Τι κίνητρο έχει σήμερα η γενική συνέλευση ενός τμήματος να προσελκύσει καταξιωμένους καθηγητές από άλλα ιδρύματα; Κάνοντάς το μειώνει τις πιθανότητες δικής της ανέλιξης. Οπότε η αντιμετώπιση αυτού και άλλων τέτοιων προβλημάτων έχει σχέση με τον τρόπο διοίκησης. Ποιός πρέπει να αποφασίζει για αυτά τα θέματα, το τμήμα μόνο του ή και η διοίκηση του πανεπιστημίου; Πιστεύω το δεύτερο.

Ο κ. Χολέβας θα είναι υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθηνών στις προσεχείς εκλογές. Ας το σημειώσουν όσοι ψηφίζουν εκεί.

ΥΓ. Συλλυπητήρια για την Πάρνηθα ….

Advertisements