Ένα συμπέρασμα που εξάγω διαβάζοντας σχόλια στο μπλογκ αυτό είναι ότι η εμπιστοσύνη και ο αλληλοσεβασμός μεταξύ φοιτητών και καθηγητών στο ελληνικό πανεπιστήμιο έχουν σε μεγάλο βαθμό διαρραγεί. Η κύρια ευθύνη για αυτό πρέπει να αποδοθεί στους καθηγητές, που και ωριμότεροι είναι, και οφείλουν να δίνουν το καλό παράδειγμα. Αντί για αυτό, επιδίδονται πολλές φορές σε αντιδεοντολογικές πράξεις που η χαλαρή και ανεκτική διοίκηση αφήνει ατιμώρητες. Με αυτόν τον τρόπο το ελληνικό πανεπιστήμιο αντί να εμπνέει στους φοιτητές ήθος και ακεραιότητα τους διαβρώνει ηθικά και τους εξωθεί στην ανομία.

Για αυτό πριν από λίγο καιρό κάλεσα τους φοιτητές να μου στέλνουν για δημοσιοποίηση καταγγελίες για αντιδεοντολογικές συμπεριφορές από μέλη ΔΕΠ με τη σκέψη ότι η δημοσιοποίηση θα βοηθήσει στην εξάλλειψη των κακώς κειμένων. Όμως πρέπει να ειπωθεί εδώ ότι οι φοιτητές δεν έχουν πάντα δίκιο. Επειδή δεν μπορώ να γνωρίζω πόσο βάσιμοι είναι οι ισχυρισμοί ενός φοιτητή, υπάρχει ο κίνδυνος να εκθέσω άδικα συναδέλφους με μιά καταγγελία που είναι ανακριβής, εμπαθής, ή κακόβουλη. Νομίζω ότι η καλύτερη πρακτική είναι να δημοσιεύεται η καταγγελία μαζί με μιά απάντηση του καταγγελλόμενου έτσι ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να εξάγει συμπέρασμα μόνος του. Έτσι και η διαφάνεια υπηρετείται, και η δεοντολογία τηρείται.

Θα μπορούσε κανείς να μας κατηγορήσει ότι στήνουμε «μπλογκοδικεία». Κανονικά, τα παράπονα (grievances) των φοιτητών θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με τις κατάλληλες διαδικασίες μέσα στα πανεπιστήμια. Να υπάρχει ας πούμε μιά επιτροπή δεοντολογίας όπου να μπορούν να καταφεύγουν οι φοιτητές και μάλιστα με τρόπο που να μην επισείει για αυτούς τον κίνδυνο αντιποίνων. Αυτό που εδώ λέγεται due process. Όμως τέτοιες διαδικασίες στα ελληνικά πανεπιστήμια είτε δεν είναι θεσμοθετημένες (τα μισά δεν έχουν καν εσωτερικό κανονισμό και αυτοί οι εσωτερικοί κανονισμοί που υπάρχουν δεν αναφέρονται σε τέτοια θέματα), είτε δεν τηρούνται. Αν τηρούνταν δεν θα υπήρχαν οι γνωστοί «ιπτάμενοι» καθηγητές και τα άλλα ευτράπελα που ακούμε. Επομένως, για να πιέσουμε ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλοι θεσμοί και για να αντιμετωπίζονται με περισσότερη αυστηρότητα ζητήματα δεοντολογίας, η δημοσιοποίηση καταγγελιών στο διαδίκτυο είναι νομίζω θεμιτή και χρήσιμη.

Κάνω λοιπόν την αρχή. Στις 31/5/2007 έλαβα στο ταχυδρομείο την ακόλουθη επιστολή και το συνημμένο κείμενο. Κατόπιν επικοινώνησα με τους αναφερθέντες καθηγητές και τους ζήτησα να απαντήσουν στις κατηγορίες. Έλαβα απάντηση από τον πρόεδρο του τμήματος. Παραθέτω την καταγγελία και την απάντηση και αφήνω τους αναγνώστες να κρίνουν από μόνοι τους.

—-
Αγαπητέ κ. Λαζαρίδη,

έστειλα αυτή την καταγγελία
1) στον Εισαγγελέα Πλημμελιοδικών της Πάτρας
2) στον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών

φαίνεται ότι και οι δύο την έβαλαν στο αρχείο χωρίς εξέταση. Φοιτητής που καταγγείλει καθηγητή του στην Ελλάδα διατρέχει κίνδυνο να μην πάρει ποτέ πτυχίο. Μήπως μπορείτε να βοηθήσετε στη δημοσιοποίηση του προβλήματος;

Προπτυχιακός φοιτητής φαρμακευτικής
—–

Προς κ. Εισαγγελέα Πλημμελιοδικών Πατρών

Είμαι φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών στο τμήμα Φαρμακευτικής και θέλω να καταγγείλω το γεγονός ότι πολλές φορές έχω αναζητήσει τον Αναπληρωτή Καθηγητή Αντώνη Τσαρμπόπουλο στο γραφείο του και στο εργαστήριο που ανήκει και δεν έχω κατορθώσει να τον βρω. Με βάση την εμπειρία μου αυτή πιστεύω ότι ο Καθηγητής Α. Τσαρμπόπουλος δεν έρχεται στο Πανεπιστήμιο. Αυτό καθιστά πολύ δύσκολη την επικοινωνία μου, καθώς και των συμφοιτητών μου μαζί του, και είναι ιδιαίτερα αρνητικό για την εκπαίδευσή μας. Δεν μπορούμε να βρούμε τον καθηγητή Τσαρμπόπουλο ούτε στο γραφείο του ούτε όταν γίνεται άσκηση των φοιτητών στο εργαστήριο. Έχω πληροφορηθεί ότι παράπονα φοιτητών για το ίδιο πρόβλημα έχουν μεταφερθεί στον πρόεδρο του τμήματος Φαρμακευτικής από δημοσιογράφο τοπικής εφημερίδας, αλλά λύση στο πρόβλημα δεν υπήρξε. Εάν η τακτική αυτή του καθηγητή Τσαρμπόπουλου δεν είναι σύμφωνη με τον νόμο, παρακαλώ να επιληφθείτε του θέματος και να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες σύμφωνα με το νόμο. Επειδή ο καταγγελόμενος καθηγητής είναι διδάσκοντας και εξεταστής σε μαθήματα που παρακολουθώ είμαι αναγκασμένος να υποβάλλω την καταγγελία μου ανώνυμα.
—–

Η απάντηση του προέδρου του τμήματος:

Κύριε Λαζαρίδη,
Έχω ήδη κληθεί και από τον Πρύτανη και από τον Ανακριτή της Εισαγγελίας στους οποίους έχω εκφράσει τις απόψεις μου για το θέμα. Μου είναι αδύνατο, λόγω χρόνου και ενέργειας που πρέπει να ξοδέψω, να απαντώ εκτός από τους θεσμικούς και σε όλους τους εξωθεσμικούς παράγοντες στους οποίους απευθύνεται ο «φοιτητής». Παρόλα αυτά επειδή εκτιμώ τις γενικότερες προσπάθειες που κάνετε σας παραθέτω μερικά στοιχεία:
1. Την ανάθεση των φοιτητικών εργαστηρίων, στα οποία αναφέρεται «ο φοιτητής», έχει τα τελευταία 2.5 χρόνια η Λέκτορας Μ. Όρκουλα.
2. Ο κ. Τσαρμπόπουλος έχει ώρες γραφείου (αναρτημένες στον πίνακα ανακοινώσεων) τις οποίες και τηρεί. Επιπλέον, έχοντας συνδιδασκαλία με τον κ. Τσαρμπόπουλο, γνωρίζω ότι δεν έχει λείψει από κανένα μάθημα.
3 Οι σημερινοί φοιτητές έχουν πολλές νόμιμες διεξόδους να εκφραστούν χωρίς να φοβούνται «ρεβανσιστικές» αντιδράσεις. Ο εν λόγω «φοιτητής» θα μπορούσε είτε να εκφράσει τα παράπονα του στον Πρόεδρο του Τμήματος και ταυτόχρονα να ζητήσει την προστασία του, είτε στην Γενική Συνέλευση του τμήματος (επώνυμα ή ανώνυμα), είτε να δώσει την καταγγελία στα συνδικαλιστικά όργανα των φοιτητών. Εν μέσω καταλήψεων, διαλύσεων της Συγκλήτου και Γενικών Συνελεύσεων μια τέτοια καταγγελία θα ήταν «βούτυρο στο ψωμί» των συνδικαλιστών. Επιπλέον θα διασφάλιζε με αυτό τον τρόπο την πιθανότητα συν-υπογραφής της καταγγελίας του και από άλλους φοιτητές που θα είχαν την ίδια άποψη-εκτίμηση για τον κ. Τσαρμπόπουλο.
Εν κατακλείδι, και χωρίς να θέλω να μπω στην ουσία της υπόθεσης, για τους λόγους που έχω ήδη αναφέρει, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι ο ανώνυμος «φοιτητής» είναι δυστυχώς συνάδελφος που δεν έχει το θάρρος της γνώμης του για να κάνει επώνυμη καταγγελία.

Με εκτίμηση,
Χρίστος Κοντογιάννης
Πρόεδρος του Τμήματος Φαρμακευτικής

Advertisements