Είναι οι πανελλήνιες αδιάβλητες; Σάββατο, Ιον. 30 2007 

Στο σημερινό του άρθρο στο Βήμα ο Δημήτρης Ψυχογιός γράφει:

Υπάρχουν πληροφορίες ότι οι επιτηρητές είναι ιδιαίτερα ελαστικοί, ότι η ανοχή στην αντιγραφή σε ορισμένα σχολεία θεωρείται αυτονόητη επιπλέον στήριξη των καθηγητών προς τους μαθητές τους, ότι οι φροντιστές δίνουν τις απαντήσεις στους πελάτες τους μέσω κινητών τηλεφώνων ή με την κλασικότερη μέθοδο των επισκέψεων στις τουαλέτες.

Είναι αλήθεια; Δεν είναι αυτονόητο ότι οι επιτηρητές στις εξετάσεις πρέπει να είναι από άλλα σχολεία; Δεν είναι αυτονόητο ότι όλα τα κινητά τηλέφωνα πρέπει να απενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια των εξετάσεων;

Όσοι φοιτητές έδωσαν πρόσφατα πανελλήνιες ας μας φωτίσουν.

Για όλα φταίνε οι φοιτητές; Παρασκευή, Ιον. 29 2007 

Αυτός είναι ο τίτλος άρθρου του Αλέκου Χολέβα στην Ημερησία σήμερα. Μου άρεσε. Επισημαίνει κάτι που είχα πει κι εγώ, ότι η επιτροπή Βερέμη επικεντρώθηκε σε ζητήματα που αφορούσαν υποχρεώσεις των φοιτητών ενώ θα έπρεπε πρωτίστως να ασχοληθεί με τις υποχρεώσεις των διδασκόντων. Και το ένα σχετικό μέτρο που πρότεινε (1/3 εξωτερικοί εκλέκτορες) είναι δυσεφάρμοστο και μάλλον αναποτελεσματικό.

Ο κ. Χολέβας καταθέτει δύο προτάσεις. Την πρώτη την έχουμε επανειλημμένα συζητήσει και χαίρομαι που κερδίζει έδαφος:

Θα μπορούσε να θεσμοθετηθεί αυτό που στα μεγάλα αμερικανικά πανεπιστήμια ισχύει ως άγραφος κανόνας: να μην ξεκινά κανείς την ακαδημαϊκή καριέρα του από το πανεπιστήμιο στο οποίο εκπόνησε τη διατριβή του.

Δεύτερη πρόταση:

Να σταματήσει η γενικευμένη πρακτική της προκήρυξης των θέσεων των καθηγητών πρώτης βαθμίδας, οι οποίοι αποχωρούν λόγω ορίου ηλικίας σε επίπεδο λέκτορα. Θα πρέπει, οι θέσεις αυτές να προκηρύσσονται πάλι σε επίπεδο καθηγητή ή έστω αναπληρωτή καθηγητή, ώστε να είναι ελκυστικές και για καταξιωμένους πανεπιστημιακούς και ερευνητές ιδρυμάτων της ημεδαπής ή της αλλοδαπής.

Κι αυτό σωστό. Αναρωτιέμαι, είναι θέμα νόμου αυτό; Δεν είναι στο χέρι του τμήματος να προτείνει προκήρυξη θέσης σε οποιαδήποτε βαθμίδα επιθυμεί; Αν ισχύει το τελευταίο, τίθεται θέμα κινήτρων. Τι κίνητρο έχει σήμερα η γενική συνέλευση ενός τμήματος να προσελκύσει καταξιωμένους καθηγητές από άλλα ιδρύματα; Κάνοντάς το μειώνει τις πιθανότητες δικής της ανέλιξης. Οπότε η αντιμετώπιση αυτού και άλλων τέτοιων προβλημάτων έχει σχέση με τον τρόπο διοίκησης. Ποιός πρέπει να αποφασίζει για αυτά τα θέματα, το τμήμα μόνο του ή και η διοίκηση του πανεπιστημίου; Πιστεύω το δεύτερο.

Ο κ. Χολέβας θα είναι υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθηνών στις προσεχείς εκλογές. Ας το σημειώσουν όσοι ψηφίζουν εκεί.

ΥΓ. Συλλυπητήρια για την Πάρνηθα ….

Τι θα πει «Πανεπιστημιακά Ερευνητικά Κέντρα» ; Τετάρτη, Ιον. 27 2007 

Από την Καθημερινή:

Την ίδρυση Πανεπιστημιακών Ερευνητικών Κέντρων (ΠΕΚ) ζητούν οι πρυτάνεις στο πλαίσιο του νομοσχεδίου που προωθείται για την εθνική στρατηγική για την έρευνα. Ειδικότερα, οι πρυτάνεις στην τελευταία (ολοκληρώθηκε το Σάββατο) Σύνοδό τους στο Ηράκλειο πρότειναν την ίδρυση ΠΕΚ σε κάθε πανεπιστήμιο, τα οποία θα αποτελούν τον κεντρικό φορέα των ερευνητικών δραστηριοτήτων του ιδρύματος. Μάλιστα, πρυτάνεις που μίλησαν στην «Κ»  δεν απέκλεισαν τα ΠΕΚ να εξελιχθούν σε Κέντρα Αριστείας. Η Σύνοδος υποστηρίζει ότι τα ΠΕΚ θα πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά ισότιμο τρόπο με τα Κέντρα Ερευνας που υπάρχουν και υπάγονται στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Μ. Στρατάκης ουσιαστικά φαίνεται να αντέγραψε την ανακοίνωση των πρυτάνεων σε ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή:

Η ίδρυση Πανεπιστημιακών Ερευνητικών Κέντρων κρίνεται απαραίτητη προκειμένου να συντονίζουν τις ερευνητικές δομές, οι οποίες θα στοχεύουν, με την ανάπτυξη νέων μεγάλων θεματικών ερευνητικών υποδομών και καλύτερη αξιοποίηση και αύξηση του επιστημονικού δυναμικού, στην υψηλού επιπέδου έρευνα, στην καινοτομία και στην ανάπτυξη. Τα ΠΕΚ, σύμφωνα με τους πρυτάνεις θα πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά ισότιμο τρόπο με τα Κέντρα Έρευνας (ΕΚ), τα οποία προβλέπονται στο σχέδιο νόμου περί έρευνας.

Πω πω. Μήπως τους χτύπησε στο κεφάλι ο καύσωνας και βλέπουν οπτασίες;

Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει τι ακριβώς θα είναι αυτά τα ΠΕΚ και ποιά είναι η προστιθέμενη αξία τους; Θα είναι μιά ακόμα επιτροπή; Θα αντικαταστήσει την Επιτροπή Ερευνών; Θα είναι ένα υποσύνολο των μελών ΔΕΠ ενός πανεπιστημίου; Γιατί, πώς μπορεί να μιλάμε για «κέντρα αριστείας» αν συμμετέχουν όλοι; Μήπως είναι ένα κόλπο για μη-ανταγωνιστική και μη-αξιοκρατική χρηματοδότηση της έρευνας;

Στα αμερικανικά πανεπιστήμια κάθε ομάδα καθηγητών μπορεί να ιδρύσει ένα «κέντρο» με ειδική θεματική έμφαση, π.χ. κέντρο νανοτεχνολογίας, κέντρο βιοπληροφορικής, κτλ. Αυτό βοηθάει στο συντονισμό της έρευνας των συμμετεχόντων μελών και στην προσέλκυση εξωτερικών χορηγειών. Η διοίκηση του πανεπιστημίου μπορεί να συμβάλει με έξτρα χρηματοδότηση. Αλλά προφανώς οι πρυτάνεις δεν μιλούν για κάτι τέτοιο, εφόσον μιλούν για «κεντρικό φορέα των ερευνητικών δραστηριοτήτων του ιδρύματος».

Εξακολουθώ να αναρωτιέμαι. Πώς μπορούν να καταθέτουν προτάσεις για την έρευνα άνθρωποι που, οι περισσότεροι τουλάχιστον, έχουν ελάχιστη σχέση μαζί της;

Πώς μπορούν φοιτητές να «αλλοιώσουν» τους βαθμούς τους; Σάββατο, Ιον. 23 2007 

Από την Καθημερινή:

Ποινή φυλάκισης 12 μηνών, με αναστολή, επέβαλε το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης σε δυο αποφοίτους της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, οι οποίοι, κατηγορούνται ότι πήραν πτυχία, «αλλοιώνοντας» βαθμολογίες σε σειρά μαθημάτων. Οι δυο κατηγορούμενοι που κάθισαν στο εδώλιο για τα αδικήματα της πλαστογραφίας και της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης, εισήλθαν το 1992 στο Ίδρυμα ως αθλητές και αποφοίτησαν κατά περίπτωση το Φεβρουάριο του 2000 και το Δεκέμβριο του 2001. Έπειτα από καταγγελία που έγινε το 2003, έγιναν έρευνες στο Τμήμα της Ιατρικής, κι όπως διαπιστώθηκε οι δυο απόφοιτοι περνούσαν μαθήματα, χωρίς προσέρχονται στην εξέταση αυτών. Σε άλλες δε περιπτώσεις διαπιστώθηκε ότι έπαιρναν βαθμούς προβιβασμού σε μαθήματα όπου είχαν «κοπεί». Οι δυο κατηγορούμενοι – εκ των οποίων μόνο ο ένας παρέστη στο δικαστήριο, ενώ ο άλλος εκπροσωπήθηκε δια πληρεξούσιου δικηγόρου – αρνήθηκαν τις κατηγορίες. Και το πρωτόδικο δικαστήριο τους είχε επιβάλλει την ίδια ποινή.

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει πώς μπορεί να έγινε το παραπάνω χωρίς τη συνέργεια (ή αμέλεια) καθηγητών ή διοικητικών υπαλλήλων; Οι βαθμοί δε στέλνονται κατ’ ευθείαν από τους καθηγητές στη γραμματεία; Σε ποιό σημείο παρεμβλήθηκαν οι φοιτητές;Τι πλαστογράφησαν; Τι ψευδή βεβαίωση υφάρπαξαν; Από ποιόν;

Οι πληρωμένες απεργίες των «δημόσιων λειτουργών» μας Παρασκευή, Ιον. 22 2007 

Από άρθρο του βουλευτή Κέρκυρας της ΝΔ Νίκου Γεωργιάδη στην Καθημερινή με τίτλο «Τζάμπα επαναστάτες»:

Yπέβαλα στην υπουργό Παιδείας κοινοβουλευτική ερώτηση με στόχο να μάθω αν είχε προχωρήσει στη συλλογή και καταγραφή δηλώσεων συμμετοχής των πανεπιστημιακών κατά τις περιόδους των απεργιακών κινητοποιήσεων. Η απάντηση ήρθε. Μόνο 35 καθηγητές από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και 6 από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας είχαν δηλώσει συμμετοχή και μόνο για τις απεργιακές κινητοποιήσεις της 18-19 Μαΐου. Από αυτούς έγιναν και οι προβλεπόμενες από τον νόμο μισθολογικές κρατήσεις.Επειδή όμως θεώρησα ότι είναι κάπως δύσκολο όλη αυτή η κινητοποίηση να έγινε μόνο από 41 άτομα και για δύο μόνο ημέρες, αποφάσισα να ψάξω λίγο περισσότερο το θέμα. Στις ιστοσελίδες της ΠΟΣΔΕΠ διάβασα, λοιπόν, κάποιες ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις όπως ότι καλούσαν τους συναδέλφους τους «να μη δεχθούν οποιαδήποτε προσπάθεια καταγραφής της συμμετοχής τους» στις απεργίες, ενώ δήλωναν πως κάθε «διοικητική πράξη που θα τους απειλούσε με οικονομικά αντίμετρα θα συνιστούσε απόπειρα άμεσης διοικητικής παρέμβασης στη συνδικαλιστική δραστηριότητα.

Τι να πει κανείς. Η ξεδιαντροπιά έχει χτυπήσει πάτο. Αυτοί είναι οι «δημόσιοι λειτουργοί» του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου, άνθρωποι που δεν έχουν τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεων τους. Αυτά τα φαινόμενα δείχνουν και την αποτυχία του σημερινού συστήματος «αυτοδιοίκησης». Οι πρυτάνεις και οι άλλοι διοικητικοί δεν έχουν κανένα κίνητρο να εφαρμόσουν το νόμο. Υπηρετούν τα συμφέροντα αυτών που τους εξέλεξαν. Κανονικά θα έπρεπε να επέμβει εισαγγελέας, αλλά που να αποδείξει τώρα εισαγγελέας ότι κάποιοι που απήργησαν πληρώθηκαν.

Μπράβο στον κ. Γεωργιάδη που έχει την τόλμη να αντιταχθεί στις παρασιτικές συντεχνίες υπερασπιζόμενος τους κακόμοιρους φορολογούμενους πολίτες αυτής της χώρας. Τέτοιους πολιτικούς χρειαζόμαστε. Εύγε! Και με το καλό μιά μέρα Υπουργός Παιδείας!

ΥΓ. Και την προηγούμενη εβδομάδα είχε ένα εύστοχο άρθρο με το οποίο συμφωνώ απόλυτα:

Τούβλα και φοιτητές

Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την ανώτατη εκπαίδευση Τετάρτη, Ιον. 20 2007 

Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον περασμένο μήνα οριστικοποιήθηκε το πρόγραμμα του κόμματος για την ερχόμενη τετραετία. Ολόκληρο το πρόγραμμα βρίσκεται στη διεύθυνση:

http://programma.pasok.gr

Το πρόγραμμα για την παιδεία και την έρευνα βρίσκεται εδώ:

http://programma.pasok.gr/?page_id=12

και ειδικά για την ανώτατη εκπαίδευση εδώ:

http://programma.pasok.gr/?page_id=38

Ας κάνουμε κριτική.

Συνέντευξη στο «ΠΕΡΙωΔΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» Κυριακή, Ιον. 17 2007 

Το ΠΕΡΙωΔΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ είναι ένα αξιόλογο έντυπο ποικίλης ύλης που εκδίδεται στην Καβάλα. Το τεύχος του Μαΐου περιλαμβάνει μιά μικρή συνέντευξη της αφεντιάς μου στον Δημήτρη Κάζη. Την αναδημοσιεύω αυτούσια.

ΔΚ. Κύριε Λαζαρίδη, εξηγήστε μας απλά τη μέθοδο αξιολόγησης που χρησιμοποιείτε.

ΘΛ. Πρόκειται για αξιολόγηση του ερευνητικού και μόνο έργου. Προσφεύγω σε διεθνείς βάσεις δεδομένων, βρίσκω τις δημοσιεύσεις του κάθε μέλους ΔΕΠ, και κοιτάζω την απήχησή τους, δηλαδή πόσες φορές η κάθε δημοσίευση μνημονεύθηκε σε δημοσιεύσεις άλλων επιστημόνων. Από αυτές τις πληροφορίες εξάγω ένα νούμερο που αντανακλά κατά προσέγγιση την ποσότητα και ποιότητα του συνολικού έργου ενός επιστήμονα. Κατόπιν υπολογίζω το μέσο όρο του δείκτη αυτού σε κάθε τμήμα και χρησιμοποιώ αυτόν το μέσο όρο για να τα κατατάξω.
(περισσότερα…)

Προβλήματα νοοτροπίας και αξιών στην ελληνική κοινωνία Παρασκευή, Ιον. 15 2007 

Ορμώμενος από το τελευταίο σχόλιο του Βασίλη Βεσκούκη («προτείνω να ανοίξουμε άλλο θέμα για να συζητήσουμε τα της γενικότερης κακοδαιμονίας του έθνους») και από την έμφαση σε προβλήματα νοοτροπίας που έχει δοθεί από άλλους σχολιαστές, σκέφτηκα ότι θα ήταν χρήσιμη μιά όσο γίνεται πιό λεπτομερής καταγραφή αυτών των προβλημάτων. Δείτε το σαν μιά μορφή ψυχανάλυσης. Η συνειδητοποίηση μιάς κατάστασης μας βοηθάει μερικές φορές να την ξεπεράσουμε. Δεν έχει άμεση σχέση με τα πανεπιστήμια, αλλά φυσικά αφορά και αυτά.

Μπορεί να αλλάξει νοοτροπία ένας λαός, και αν ναι με ποιόν τρόπο; Πιστεύω πώς η απάντηση είναι «ναι» γιατί η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι κάτι εύπλαστο. Ο Αριστοτέλης φαίνεται να πίστευε ακράδαντα ότι η ηθική δεν είναι κάτι έμφυτο αλλά κάτι επίκτητο. Πώς αλλάζει λοιπόν η νοοτροπία; Μάλλον με ένα συνδυασμό «μαστιγίου» και «καρότου». Από τη μιά με αυστηρή εφαρμογή των νόμων, από την άλλη με την Παιδεία και τον κοινωνικό διάλογο. Η Παιδεία εντός του σχολείου κατά γενική ομολογία πάσχει. Στο παρελθόν μιλήσαμε για την επικράτηση μιάς ψευτοπροοδευτικής ιδεολογίας που συνεχώς χαμηλώνει τον πήχυ. Η έλλειψη αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, ίσως και η ποιότητα των βιβλίων, επιτείνουν το πρόβλημα. Η Παιδεία εκτός σχολείου (οικογένεια, τηλεόραση, εφημερίδες) τείνει να αναπαράγει τις υπάρχουσες νοοτροπίες και μπορεί να βελτιωθεί μόνο με την κινητοποίηση πολιτών που νοιάζονται. Η παρακμή των πανεπιστημίων έχει αποδεκατίσει και τις τάξεις των διανοουμένων. Αντί για πραγματικούς διανοούμενους έχουμε γεμίσει μεταμοντέρνους τσαρλατάνους και κονφορμιστές αυλοκόλακες της πολιτικής εξουσίας. Οι κακές συμπεριφορές δεν θα εξαλειφθούν αν πρώτα δεν καταγραφούν και στιγματιστούν. Αντί να μιλάμε γενικόλογα για «αξίες», ας μπούμε στον κόπο να εξηγήσουμε ποιές θα έπρεπε αυτές να είναι.
(περισσότερα…)

Χάρτα Δικαιωμάτων & Υποχρεώσεων των Φοιτητών Πέμπτη, Ιον. 14 2007 

Ορισμένες φορές η λύση σε φαινομενικά ανυπέρβλητα προβλήματα (Άρθρο 16, πανεπιστημιακό άσυλο, δίδακτρα στα ΑΕΙ/ΤΕΙ, κλπ) μπορεί να βρίσκεται μπρος στα μάτια μας. Θέματα «καυτές πατάτες» που καμία κυβέρνηση ή ομάδα πίεσης δεν αναλαμβάνει πρόθυμα, σκεπτόμενη το πολιτικό κόστος μιας σχετικά μη δημοφιλούς πρότασης…

Η λύση φαίνεται να έρχεται για ακόμα μια φορά μελετώντας συγκριτικά τι συμβαίνει στα άλλα ακαδημαϊκά εκπαιδευτικά συστήματα, αμερικανικά αλλά κυρίως δυτικοευρωπαϊκά, που είναι και πιο κοντά στη δικιά μας πραγματικότητα. Τίποτα δεν πρέπει φυσικά να εφαρμόζεται ως έχει, μιας που κάθε σύστημα χρειάζεται το απαραίτητο trimming για τις συνθήκες που επικρατούν στο κράτος που θα το υιοθετήσει.

Το ιταλικό πανεπιστημιακό σύστημα ταλανίζεται σε μεγάλο βαθμό από παρόμοια προβλήματα με το ελληνικό: νεποτισμός, φαβοριτισμός, αναξιοκρατία, αδιαφάνεια. Φυσικά από ίδρυμα σε ίδρυμα υπάρχουν πολλές διαφορές μιας που η γείτονα χώρα δίνει εδώ και χρόνια (και συνεχίζει με κατάλληλες νομοθεσίες και ρυθμίσεις) ιδιαίτερη αυτονομία στα ιδρύματά της ώστε να αυτοδιοικούνται κατάλληλα, αρκεί να παίρνουν μέτρα ώστε να πληρούνται συνθήκες διαφάνειας. Κάποιες φορές οι κινήσεις αυτές δουλεύουν, κάποιες άλλες… μένουν στα λόγια.

Συγκεκριμένα βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την πρόσφατη ανακοίνωση για την ολοκλήρωση της συγγραφής ενός καταστατικού χάρτη των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των φοιτητών. (περισσότερα…)

«Εγώ τους φίλους μου δεν τους πουλάω» Τρίτη, Ιον. 12 2007 

Αυτό δήλωσε πριν από λίγο καιρό ο συμπατριώτης μου νομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης για τον φίλο του κ. Πανάγο Αναγνωστόπουλο που ενεπλάκη στο σκάνδαλο των «κουμπάρων». Προς έκπληξη πολλών, ο κ. Ψωμιάδης όχι μόνο δεν υπέστη πλήγμα από την στενή σχέση του με έναν κατηγορούμενο για δωροδοκία, αλλά βελτίωσε τη δημοτικότητά του!

Δράττομαι της ευκαιρίας για να προβώ σε μιά άσκηση «εθνικής ψυχανάλυσης».
(περισσότερα…)

Επόμενη σελίδα: »