Το παρακάτω άρθρο έχει ενδιαφέρον:

Colleges review ethics of textbook selection
Colleges are grappling with how to balance conflict-of-interest policy with professors’ authority to choose textbooks. Prices have tripled in 20 years.

Το άρθρο αναφέρεται κυρίως σε «δώρα» από εκδότες προς καθηγητές με στόχο την εξασφάλιση της εύνοιας τους στην υιοθέτηση των βιβλίων τους. Αυτό δεν έχει εφαρμογή στην Ελλάδα, αλλά διαβάστε και το παρακάτω:

«MDC’s textbook policy, like some from other colleges, deals only with potential conflicts arising from books written by professors, who may not participate in selecting their own books»

Αν και το καθεστώς όσον αφορά τα συγγράμματα είναι πολύ διαφορετικό στην Αμερική από ότι στην Ελλάδα, η δυνατότητα καταχρηστικής κερδοσκοπίας υπάρχει και στα δύο συστήματα. Στην Ελλάδα τα συγγράμματα παράγονται δαπάνη του κράτους χωρίς να προηγείται καμία επιστημονική αξιολόγηση. Ένας καθηγητής που διδάσκει ένα πολυπληθές μάθημα μπορεί εύκολα να κερδίσει σημαντικά ποσά γράφοντας και διανέμοντας ένα βιβλίο χαμηλής ποιότητας.

Η όλη συζήτηση κατά του «ενός και μοναδικού συγγράμματος» είναι σε λάθος κατεύθυνση. Το «ένα σύγγραμμα» δεν είναι πρόβλημα, τουλάχιστον στις θετικές επιστήμες, αρκεί το σύγγραμμα αυτό να είναι καλό. Αν πρόκειται για φιλοσοφία ή πολιτικές επιστήμες, εκεί ναι, ίσως είναι απαράδεκτο να διαβάζει κανείς από ένα βιβλίο.

Οι προβλέψεις του νομοσχεδίου του ΥΠΕΠΘ είναι μάλλον πρόχειρες και ανεπαρκείς. Θα κληθούν οι φοιτητές να επιλέξουν οι ίδιοι τα συγγράμματα που θα λάβουν δωρεάν. Αυτό είναι καλό, αλλά με ποιά βάση θα κάνουν οι φοιτητές την επιλογή τους αν δεν προηγηθεί αξιολόγηση των συγγραμμάτων; Αν δουν οι φοιτητές ότι μεταξύ των προτεινόμενων βιβλίων υπάρχει και βιβλίο του διδάσκοντος, δεν θα οδηγηθούν να επιλέξουν αυτό σκεπτόμενοι ότι αυτό θα ακολουθήσει ο διδάσκων και επομένως θα είναι πιό χρήσιμο στις εξετάσεις;

Advertisements