Το διάβασα στην Αυγή κι έτριβα τα μάτια μου: ο κ. Αλαβάνος έβαλε στην άκρη τον ξύλινο λόγο και τη στείρα άρνηση και κατέθεσε 10 προτάσεις για αλλαγές στα πανεπιστήμια! Είναι η πρώτη φορά που βλέπω τον κ. Αλαβάνο να παίρνει εποικοδομητική στάση στα προβλήματα της ανώτατης παιδείας. Βέβαια πολλές από τις προτάσεις του είναι γενικόλογες, δημαγωγικές, ή ευχολογικές (εισαγωγή όλων στο πανεπιστήμιο, αύξηση χρηματοδότησης, υποτροφίες, περισσότερες μόνιμες θέσεις, κτλ). Υπήρχαν όμως και δύο προτάσεις που ήταν πολύ εύστοχες:

Τέταρτον: ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ σε όλα τα επίπεδα διοίκησης και λειτουργίας των ΑΕΙ. Στους προϋπολογισμούς, στους προγραμματισμούς των Ιδρυμάτων, στις εκλογές, στις κρίσεις των διδασκόντων, στα επιστημονικά βιογραφικά τους, στο σχεδιασμό των σπουδών, στις διδακτορικές διατριβές, στις προπτυχιακές και μεταπτυχιακές διπλωματικές εργασίες. ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ. Και στις χρηματοδοτήσεις που παίρνει και αξιοποιεί ο κάθε καθηγητής. Θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο αν ορισμένοι καθηγητές -οι οποίοι έχουν γίνει μόνιμοι κονδυλοφόροι σε ορισμένες εφημερίδες επιτιθέμενοι στο συνδικαλιστικό τους όργανο, στους συναδέλφους τους- κάνανε αυτό που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε, ως βουλευτές, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Δηλαδή, πριν μιλήσουμε για κάποιο θέμα, στο οποίο είμαστε οικονομικά εμπλεκόμενοι, να δηλώσουμε τι σχέση είχαμε μ’ αυτό. Πριν μιλήσεις, για παράδειγμα, για θέματα πολιτικής πετρελαίου, να δηλώσεις αν έχεις μετοχές σε μια εταιρεία πετρελαίου…

Εδώ συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ! Για τα βιογραφικά το έχουμε πει κατ’ επανάληψη (αλήθεια, συμφωνεί η ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ;). Να προσθέσω και τα εξής:

α) Όλες οι χορηγείες που παρέχει το NSF και το NIH στις ΗΠΑ είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο:
http://www.nsf.gov/awardsearch/index.jsp
http://crisp.cit.nih.gov/crisp/crisp_query.generate_screen
Δίνονται μιά περίληψη του θέματος της έρευνας και πληροφορίες για τη διάρκεια της κτλ . Το ίδιο θα έπρεπε να γίνει και στην Ελλάδα.

β) Κάθε εξάμηνο στο πανεπιστήμιο μου είμαστε υποχρεωμένοι να συμπληρώνουμε μιά φόρμα (multiple position form) με οποιεσδήποτε άλλες ασχολίες έχουμε, τι μετοχές σε εταιρείες διαθέτουμε, κτλ. Οι φόρμες ελέγχονται από τον πρόεδρο και το διοικητικό συμβούλιο του τμήματος και μετά προωθούνται στη διοίκηση του πανεπιστημίου (δεν είμαι σίγουρος που καταλήγουν). Είναι ένας τρόπος να εντοπίζονται και να αποφεύγονται συγκρούσεις συμφερόντων των μελών ΔΕΠ.

Όσον αφορά τις εκλογές και προαγωγές, η ανάρτηση των πρακτικών του εκλεκτορικού σώματος στο διαδίκτυο θα ήταν μάλλον υπερβολική. Αλλά θα μπορούσαν π.χ. να αναρτώνται τα βιογραφικά των υποψηφίων έτσι ώστε να μπορεί κανείς να κρίνει αν η επιλογή ήταν αξιοκρατική ή όχι.

Έκτον: Πολλαπλά συγγράμματα και να σπάσει η κερδοσκοπία των εκδοτών. Υπάρχει συνενοχή με τους συγγραφείς σε βάρος των δημόσιων ταμείων. Ανάπτυξη πανεπιστημιακών εκδόσεων. Βιβλιοθήκες, αμφιθέατρα, εργαστήρια, κέντρα ηλεκτρονικών δικτύων αλλά και φοιτητικές εστίες, εστιατόρια κ.ά.

Αυτό το σύστημα όπου ο διδάσκων γράφει ένα βιβλίο που δεν ελέγχεται από κανέναν για την ποιότητα του και που διανέμεται δαπάνη του δημοσίου δωρεάν στους φοιτητές είναι διάτρητο! Υπάρχει ξεκάθαρη σύγκρουση συμφερόντων του διδάσκοντα, ο οποίος ιδιοτελώς θα διανείμει το δικό του σύγγραμμα έστω κι αν υπάρχει άλλο πολύ καλύτερο.

Για όλα αυτά τα ζητήματα (συγγράμματα, στέγαση, σίτιση, κτλ) θα μπορούσε εύκολα να εφαρμοστεί η ιδέα του Φρίντμαν: τα λεφτά πάνε στον φοιτητή. Αντί να δίνεις στο φοιτητή τα συγγράμματα, το δωμάτιο και το φαγητό στην εστία, του δίνεις μιά επιταγή και την κάνει ό,τι θέλει. Αυτό, σε συνδυασμό με την αξιολόγηση των συγγραμμάτων, θα οδηγούσε σε εξυγίανση του συστήματος.

Ας ελπίσουμε ότι ο κ. Αλαβάνος και το κόμμα του θα καταθέσουν κι άλλες εποικοδομητικές προτάσεις για την αναβάθμιση των πανεπιστημίων. Η αριστερά θα έπρεπε πρώτη και καλύτερη να καυτηριάζει τα κακώς κείμενα των πανεπιστημίων, όχι να τα συγκαλύπτει.

Advertisements