Μίλησα σήμερα στο τηλέφωνο με τον πατέρα μου. Μου λέει, «τι γίνεται, κοιτάς να γυρίσεις πίσω, να βρεις καμιά θέση σε πανεπιστήμιο εδώ»; Τι να ρθω ρε μπαμπά του λέω, μπάχαλο είναι τα πανεπιστήμια. Επιπλέον έχω ανακατευτεί κι έχω κάνει εχθρούς. «Ξέρεις», μου λέει, «μη φαίνεσαι πολύ πολύ, υπάρχει σαπίλα παντού, μην ανακατεύεσαι. Άκου με που σου λέω.» Και το κλασικό: «εσύ θα βγάλεις το φίδι από την τρύπα»; Γέλασα από μέσα μου. Αν ήξερες τι έχω πει και ποιούς έχω ήδη βρίσει …

Αλλά έτσι είναι. Έχουμε νοοτροπία ραγιά. Βλέπουμε τις ατασθαλίες των πολιτικών, την αδιαφορία και την ανικανότητα τους, τους θάβουμε στις μεταξύ μας συζητήσεις, αλλά δε βγαίνουμε να τους ζητήσουμε το λόγο δημόσια. Αντίθετα, πάμε και τους γλείφουμε όταν χρειαστεί για κανένα ρουσφετάκι. Μόνο κρυμμένοι στο πλήθος βγάζουμε το άχτι μας με πράξεις που βλάπτουν κυρίως εμάς τους ίδιους, όπως οι καταλήψεις. Κάποιοι μάλιστα ρίχνουν μολότοφ για να πολεμήσουν λέει την εξουσία. Λες και νοιάστηκε η κυβέρνηση που έκαψαν πέντε αυτοκίνητα ταλαίπωρων αθώων πολιτών. Έτσι δεν πολεμάς την κρατική εξουσία φίλε. Την εξουσία την πολεμάς όταν χτυπάς εκεί που πονάει. Όταν σηκώνεσαι και λες: είστε φαύλοι, είστε ψεύτες, είστε υποκριτές, και να τα στοιχεία που το αποδεικνύουν. Και ξεσηκώνεις τον κόσμο εναντίον ΤΟΥΣ, όχι εναντίον ΣΟΥ.

«Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» είπε ο Κάλβος. Όταν ένας λαός δεν τα έχει αυτά, θα είναι πάντα υπόδουλος σε κάποιον, είτε λέγεται Γλύξμπουργκ, είτε λέγεται Παπαδόπουλος, είτε λέγεται Κωστάκης ή Γιωργάκης.

ΥΓ. Πέρυσι ο τέως πρύτανης του Μετσοβίου Ανδρέας Ανδρεόπουλος κατήγγειλε ως «ραγιαδισμό» την χρήση αλλοδαπών κριτών στις αξιολογήσεις των ελληνικών πανεπιστημίων. Όμως ούτε ο κ. Ανδρεόπουλος ούτε και οι άλλοι πανεπιστημιακοί που μαίνονται κατά της κυβέρνησης είχαν το θάρρος να καταγγείλουν το διδακτορικό-μαϊμού της κυρίας Καραμανλή. Ποιός είναι αλήθεια ο ραγιάς;

Advertisements