Ένα κείμενο Τετάρτη, Ιαν. 31 2007 

Πολιτικό Κέντρο Θεσσαλονίκης
Κομνηνών 23,  546 24 Θεσσαλονίκη
Τηλ. & Fax:   2310244882
Κινητό:         6944669919

http://www.pokethe.gr

Θεσσαλονίκη, Ιανουάριος 2007

Ένα κείμενο:

για την μεταρρύθμιση στην παιδεία

για τον πολιτικό διάλογο στο σπουδαστικό κίνημα   

Το κείμενο αυτό είναι μια σύνοψη συμπερασμάτων που προέκυψαν μέσα από αλλεπάλληλες συζητήσεις που έγιναν για την παιδεία στο Πολιτικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Η τοποθέτηση για το μέτωπο παιδείας, στη διάρκεια μιας παρατεταμένης αγωνιστικής κατάστασης, έχει στόχο να συμβάλλει στην ανάπτυξη της πολιτικής προβληματικής, να εισάγει το σπέρμα της πολιτικής αποτίμησης των δεδομένων.

Ο πολιτικός ορθολογισμός που διαπερνά το κείμενο, προκαταβολικά αναγνωρίζουμε ότι δεν είναι αυτό που ταιριάζει σε ένα χώρο αμφισβήτησης, αλλά πιστεύουμε ότι σήμερα ενδείκνυται να εισαχθεί στο διάλογο για την παιδεία, σαν ένα επιπλέον στοιχείο που θα προσδώσει μια αναγκαία ρεαλιστική πλευρά στα πράγματα και θα συμβάλει στην αναζήτηση δυνατών διεξόδων.
(περισσότερα…)

Advertisements

Οι κοινωνικές ανισότητες στην πρόσβαση στο πανεπιστήμιο Τρίτη, Ιαν. 30 2007 

Με αφορμή το τελευταίο ποστ του Μίμη Ανδρουλάκη:

Δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε σήμερα ίσα ποσοστά επιτυχίας όλων των κοινωνικών ομάδων στην πρόσβαση στο πανεπιστήμιο. Σε παλιότερες εποχές υπήρχαν μεγάλες μερίδες του λαού που ενώ είχαν τα διανοητικά προσόντα για πανεπιστήμιο, δεν τους δόθηκε η ευκαιρία. Πιό πρόσφατα όμως οι μερίδες αυτές έχουν περιοριστεί. Σε μιά κοινωνία σε ισορροπία, είναι λογικό να παρατηρείται σε κάποιο βαθμό αυτό που λέει η παροιμία «το μήλο θα πέσει κάτω από τη μηλιά». Όμως οι διάφορες στατιστικές που έχω δει για το ποσοστό επιτυχίας διαφόρων κοινωνικών ομάδων στο πανεπιστήμιο είναι πράγματι ανησυχητικές. Το ζήτημα πρέπει να μελετηθεί πιό επισταμένα.

Κάποιες πλευρές βλέποντας τις ανισότητες στην πρόσβαση πιέζουν για μέτρα όπως η κατάργηση της βάσης του 10. Διαφωνώ κάθετα σε αυτό. Η μείωση των ακαδημαϊκών στάνταρ δεν είναι τρόπος για να αμβλυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες. Πρώτον, δεν ευνοούνται μόνον οι άποροι αλλά και οι τεμπέληδες μεσοαστοί. Δεύτερον, το χαμήλωμα του πήχυ στέλνει λάθος μηνύματα και οδηγεί σε ισοπέδωση και απαξίωση των πανεπιστημιακών τμημάτων που δέχονται χαμηλόβαθμους φοιτητές.

(περισσότερα…)

Απάντηση στο άρθρο Μ. Λαζαρίδη-Κ. Σιμόπουλου στην Ημερησία Δευτέρα, Ιαν. 29 2007 

Σήμερα είδα στην Ημερησία άρθρο των Μ. Λαζαρίδη (απλή συνωνυμία) και Κ. Σιμόπουλου, καθηγητών του Δημοκρίτειου, με τίτλο «αδικημένες από τις αρνητικές κρίσεις οι 7 ιατρικές σχολές της χώρας». Στο άρθρο παραθέτουν στοιχεία για δημοσιεύσεις στα 15 καλύτερα χειρουργικά περιοδικά τα οποία κατατάσσουν την Ελλάδα στην 12η θέση όσον αφορά τις δημοσιεύσεις ανά 1 εκ. κατοίκων, υψηλότερα από πολλές άλλες ευρωπαϊκές. Επίσης καταγγέλουν ως «παράθεση λανθασμένων στοιχείων από μάλλον επιπόλαιες αναζητήσεις σε διάφορους δικτυακούς τόπους» το κείμενο μου για το ερευνητικό έργο των πρυτάνεων.

Απάντηση:

1) Το κείμενο για τους πρυτάνεις περιείχε όντως κάποια λάθη. Συγκεκριμένα, για τον κ. Σιμόπουλο είχα αρχικά παραθέσει 10 δημοσιεύσεις και h=4 ενώ τα πραγματικά νούμερα είναι 94 δημοσιεύσεις και h=8 (το λάθος οφείλεται στην αναζήτηση με πρώτο αρχικό Κ αντί για C). Ζητώ συγγνώμη για αυτό και για άλλα παρόμοια λαθάκια στις βιβλιογραφικές αναζητήσεις που έχω κάνει (κάτι που δεν θα γίνονταν αν οι δημοσιεύσεις των μελών ΔΕΠ ήταν διαθέσιμες στο διαδίκτυο). Tα λάθη όμως αυτά δεν επηρεάζουν την ορθότητα των συμπερασμάτων που εξάγονται από το κείμενο. Δείτε επίσης και το σχετικό άρθρο του Η. Αΰφαντή στη Μακεδονία.

2) Η παράθεση συλλογικών στοιχείων για όλες τις ιατρικές σχολές και για όλα τα μέλη ΔΕΠ αποσιωπά τις μεγάλες διαφοροποιήσεις μεταξύ τους. Ύστερα, εκτός από τα πανεπιστήμια υπάρχουν και τα ερευνητικά κέντρα, που κάνουν καλύτερη δουλειά στην έρευνα. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι υπάρχουν εξαιρετικοί ερευνητές στην Ελλάδα. Το αντίθετο μάλιστα. Το κείμενο για τους πρυτάνεις π.χ. αναφέρει τον κ. Ιωαννίδη στα Ιωάννινα. Υπάρχουν κι άλλοι, π.χ. ο κ. Σπαντίδος στην Κρήτη. Όμως οι εξαιρετικοί στην Ελλάδα είναι εντελώς παραγκωνισμένοι. Είδατε ποτέ κάποιον από τους εξαιρετικούς ερευνητές στα τηλεοπτικά παράθυρα; Ο διάλογος μονοπωλείται από τους πρυτάνεις, τους συνδικαλιστές της ΠΟΣΔΕΠ με ελάχιστο έργο, και τους καταληψίες φοιτητές. Στην Ελλάδα οι «φελλοί» επιπλέουν. Φυσικά, όταν συμψηφίζονται οι επιδόσεις των εξαιρετικών με αυτές των μετρίων ή και ανίκανων, βγαίνει ένας αξιοπρεπής μέσος όρος. Όμως τα συλλογικά στοιχεία δεν αρκούν. Είναι αδιανόητο και άδικο να μοιράζονται οι ανίκανοι την αναγνώριση που προκύπτει από το έργο των ικανών. Χρειάζονται στοιχεία πιό αναλυτικά, ανά σχολή και ανά μέλος ΔΕΠ. Τότε μόνο θα αποκτήσουμε πλήρη εικόνα της κατάστασης. Συμφωνούν οι κ. Λαζαρίδης και Σιμόπουλος στη διεξαγωγή μιας τέτοιας βιβλιογραφικής έρευνας;

Ο ιδανικός Πρύτανης Κυριακή, Ιαν. 28 2007 

Διάβαζα τις αγγελίες στο Science και έπεσα πάνω σε μία του αρχαιότερου πανεπιστημίου στη Γερμανία, αυτού της Χαϊδελβέργης, για την θέση του Πρύτανη. Είναι αξιοσημείωτο πως ακόμα και στο κεντροευρωπαϊκό («γερμανικό») συντηρητικό σύστημα έχουν ξυπνήσει και πλέον δεν απαιτούν ο Πρύτανης να είναι απαραιτήτως [Τακτικός] Καθηγητής απ’τις σειρές του ιδρύματος, αλλά και εξωτερικός υποψήφιος φτάνει να πληροί τα απαραίτητα τυπικά-ουσιαστικά κριτήρια για τη διακυβέρνηση ενός σύνθετου ακαδημαϊκού οργανισμού όπως ένα κλασικό πολυθεματικό πανεπιστήμιο. (περισσότερα…)

Νεποτισμός και αναξιοκρατία στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου Δευτέρα, Ιαν. 22 2007 

Άλλο ένα παράδειγμα καταστροφικού κομματισμού και αναξιοκρατίας. Το Βήμα (1,2) πρόσφατα αποκάλυψε την ευνοιοκρατική τοποθέτηση της συζύγου του Γεν. Γραμματέα κ. Α. Καραμάνου σε διάφορα πόστα, συμπεριλαμβανομένης και της Διοικούσας Επιτροπής του νεότευκτου Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Σημειωτέον ότι αυτό είναι ένα ΚΑΙΡΙΟ πόστο γιατί αν οι βάσεις δεν τεθούν σωστά, αν οι πρώτες προσλήψεις δεν είναι αξιοκρατικές, το όλο οικοδόμημα θα είναι σαθρό. Ας εξετάσουμε λοιπόν τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής. Από το http://www.uop.gr/employee.shtml

Κωνσταντίνος Δημόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ, τέως Πρύτανης Παν. Αθηνών , Πρόεδρος
Παρασκευόπουλος Ιωάννης, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ , Αντιπρόεδρος
Ζερεφός Χρήστος, Καθηγητής Τμήματος Γεωλογίας ΕΚΠΑ, Μέλος
Ξανθάκη-Καραμάνου Γεωργία, Καθηγήτρια Τμήματος Φιλολογίας ΕΚΠΑ, Μέλος
Περεντίδης Σταύρος, Κοσμήτορας, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Μέλος
Μπαλτόπουλος Παναγιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής ΤΕΦΑΑ, ΕΚΠΑ, Μέλος
Σταματοπούλου-Βασιλάκου Χρυσόθεμι, Επίκουρη Καθηγήτρια Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, ΕΚΠΑ, Μέλος
Πιντέλας Παναγιώτης, Καθηγητής Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Πατρών, Μέλος

Πρώτα μιά παρατήρηση. Στο προσχέδιο νόμου για τα ΑΕΙ υπάρχει μιά διάταξη που επιβάλλει στα μέλη ΔΕΠ να δημοσιοποιούν τα βιογραφικά τους στο διαδίκτυο. Αν το ΥΠΕΠΘ πραγματικά το εννοεί, δεν θα έπρεπε να δώσει το καλό παράδειγμα με τη δημοσιοποίηση των βιογραφικών των ανθρώπων που τοποθετεί σε τόσο καίριες θέσεις;

Κάνοντας μια βιβλιογραφική έρευνα βλέπω τα εξής: οι Δημόπουλος και Ζερεφός φαίνονται λογικές επιλογές. Ο κ. Δημόπουλος ήταν πρύτανης ΕΚΠΑ 1997-2001, γιατρός ουρολόγος. Ο κ. Ζερεφός ήταν και Διευθυντής του Αστεροσκοπείου Αθηνών. Και οι δύο έχουν κάποια αξιόλογη βιβλιογραφική παρουσία (για τα ελληνικά δεδομένα). Οι υπόλοιποι δε μου γεμίζουν καθόλου το μάτι. Ο κ. Παρασκευόπουλος είναι παιδοψυχολόγος. Βρήκα μόνο 4 δημοσιεύσεις του από τη δεκαετία του 60. Ο κ. Περεντίδης, ο οποίος κατά το Βήμα είναι κουμπάρος (αλήθεια!) του κ. Καραμάνου, έχει ελάχιστο έργο. Το ίδιο και οι υπόλοιποι. Δεν βλέπω να έχουν κάνει κάτι που να δικαιολογεί την παρουσία τους σε αυτήν την επιτροπή.

Πόσο πιθανό είναι μιά αναξιοκρατική διοίκηση να διοικήσει αξιοκρατικά; Καθόλου πιθανό κατά την ταπεινή μου γνώμη. Μήπως προσπαθούν να οικοδομήσουν γαλάζιες πλειοψηφίες στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου; Με αυτά που βλέπω έχω γίνει πολύ καχύποπτος.

Ραγιαδισμός ! Κυριακή, Ιαν. 21 2007 

Μίλησα σήμερα στο τηλέφωνο με τον πατέρα μου. Μου λέει, «τι γίνεται, κοιτάς να γυρίσεις πίσω, να βρεις καμιά θέση σε πανεπιστήμιο εδώ»; Τι να ρθω ρε μπαμπά του λέω, μπάχαλο είναι τα πανεπιστήμια. Επιπλέον έχω ανακατευτεί κι έχω κάνει εχθρούς. «Ξέρεις», μου λέει, «μη φαίνεσαι πολύ πολύ, υπάρχει σαπίλα παντού, μην ανακατεύεσαι. Άκου με που σου λέω.» Και το κλασικό: «εσύ θα βγάλεις το φίδι από την τρύπα»; Γέλασα από μέσα μου. Αν ήξερες τι έχω πει και ποιούς έχω ήδη βρίσει …

Αλλά έτσι είναι. Έχουμε νοοτροπία ραγιά. Βλέπουμε τις ατασθαλίες των πολιτικών, την αδιαφορία και την ανικανότητα τους, τους θάβουμε στις μεταξύ μας συζητήσεις, αλλά δε βγαίνουμε να τους ζητήσουμε το λόγο δημόσια. Αντίθετα, πάμε και τους γλείφουμε όταν χρειαστεί για κανένα ρουσφετάκι. Μόνο κρυμμένοι στο πλήθος βγάζουμε το άχτι μας με πράξεις που βλάπτουν κυρίως εμάς τους ίδιους, όπως οι καταλήψεις. Κάποιοι μάλιστα ρίχνουν μολότοφ για να πολεμήσουν λέει την εξουσία. Λες και νοιάστηκε η κυβέρνηση που έκαψαν πέντε αυτοκίνητα ταλαίπωρων αθώων πολιτών. Έτσι δεν πολεμάς την κρατική εξουσία φίλε. Την εξουσία την πολεμάς όταν χτυπάς εκεί που πονάει. Όταν σηκώνεσαι και λες: είστε φαύλοι, είστε ψεύτες, είστε υποκριτές, και να τα στοιχεία που το αποδεικνύουν. Και ξεσηκώνεις τον κόσμο εναντίον ΤΟΥΣ, όχι εναντίον ΣΟΥ.

«Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» είπε ο Κάλβος. Όταν ένας λαός δεν τα έχει αυτά, θα είναι πάντα υπόδουλος σε κάποιον, είτε λέγεται Γλύξμπουργκ, είτε λέγεται Παπαδόπουλος, είτε λέγεται Κωστάκης ή Γιωργάκης.

ΥΓ. Πέρυσι ο τέως πρύτανης του Μετσοβίου Ανδρέας Ανδρεόπουλος κατήγγειλε ως «ραγιαδισμό» την χρήση αλλοδαπών κριτών στις αξιολογήσεις των ελληνικών πανεπιστημίων. Όμως ούτε ο κ. Ανδρεόπουλος ούτε και οι άλλοι πανεπιστημιακοί που μαίνονται κατά της κυβέρνησης είχαν το θάρρος να καταγγείλουν το διδακτορικό-μαϊμού της κυρίας Καραμανλή. Ποιός είναι αλήθεια ο ραγιάς;

Αρχίζουν οι απεργίες κατά της αναθεώρησης του Άρθρου 16 Κυριακή, Ιαν. 21 2007 

Με μαθηματική ακρίβεια… μαζί με την έναρξη των εξεταστικών περιόδων…

Σύμφωνα με την Καθημερινή αυτό αποφάσισε η κραταιά ΠΟΣΔΕΠ για τις 24 και 25 Ιανουαρίου, ενώ ένα μεγαλύτερο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο οργανώνεται για τις 31 Ιανουαρίου με 2 Φεβρουαρίου. Φυσικά αν δεν απαντηθούν θετικά τα αιτήματά τους υπάρχει κι ο κίνδυνος απεργίας διαρκείας, αμέσως μετά το Συνέδριο της Ομοσπονδίας.

Με τις υγείες σας!

Δημοκρατία-μαϊμού, διάλογος-μαϊμού, μεταρρύθμιση-μαϊμού Σάββατο, Ιαν. 20 2007 

Επιστολή στην κ. Γιαννάκου, Μάρτιος 2006

Η άνω επιστολή εστάλη στην Υπουργό Παιδείας κ. Γιαννάκου στις 17 Μαρτίου 2006. Ουδέποτε λάβαμε οποιαδήποτε απάντηση. Τη δημοσιοποιώ τώρα ώστε να σχηματίσει ο ελληνικός λαός μιά σφαιρικότερη εικόνα για την υφή του «διαλόγου» που έλαβε χώρα τον τελευταίο χρόνο πάνω στο θέμα της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης.

Η «Κίνηση για Μεταρρύθμιση στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο» έκανε μιά καλόπιστη προσπάθεια να προτείνει κάποιες ιδέες και να βοηθήσει την ελληνική κυβέρνηση να ξεπεράσει τις όποιες συντεχνιακές αντιδράσεις. Η προσπάθεια αυτή οδήγησε σταδιακά στο σοκαριστικό συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να λύσει τα μεγάλα, υπαρκτά προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου, αλλά να προβεί σε μιά διακοσμητική μεταρρύθμιση-μαϊμού που δεν θα θίγει, ή θα προωθεί, τα κομματικά της συμφέροντα στο χώρο του πανεπιστημίου. Για αυτό και δεν ήθελε παρεμβάσεις από outsiders.

Όταν πέρυσι η German Scholars Organization έστειλε ανάλογη επιστολή σε στελέχη της Γερμανικής κυβέρνησης, έλαβε πολυσέλιδες απαντήσεις τόσο από την ομοσπονδιακή υπουργό παιδείας όσο και από τους αξιωματούχους του κάθε κρατιδίου. Η διαφορά είναι ότι η Γερμανία είναι μιά πραγματική δημοκρατία, ενώ η δική μας μιά δημοκρατία-μαϊμού.

Βρώμικα παιχνίδια με το άσυλο ; Παρασκευή, Ιαν. 19 2007 

Την αντίθεση μου στο θεσμό του «πανεπιστημιακού ασύλου» την έχω εκφράσει επανειλημμένα. Επίσης έχω εκφράσει και την (χλιαρή) υποστήριξη μου στις προτεινόμενες αλλαγές στα ΑΕΙ. Όμως οφείλω να δηλώσω την καχυποψία μου για τα πρόσφατα επεισόδια. Η κυβέρνηση φαίνεται να αφήνει σκόπιμα να εκδηλώνονται τέτοια επεισόδια και να προβάλλονται στην τηλεόραση έτσι ώστε να δημιουργηθεί στην κοινή γνώμη ρεύμα υπέρ του νομοσχεδίου που θα καταθέσει. Πώς αλλιώς εξηγείται ότι δεν έγινε καμιά σύλληψη; Ο νόμος λέει ρητά ότι όταν γίνονται κακουργηματικές πράξεις, η αστυνομία μπορεί να μπει χωρίς καμία άδεια. Αν η ρήψη μολότωφ σε αστυνομικό δεν είναι κακουργηματική πράξη, τότε τι είναι; Αν η υποψία μου αυτή αληθεύει, το ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΩ με τον πιό έντονο τρόπο. Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες πρέπει να προβάλλονται στην κοινή γνώμη με επιχειρήματα, όχι με βρώμικα κόλπα.

Επίσης θέλω να εκφράσω την καχυποψία μου προς την προτεινόμενη ρύθμιση για μετάβαση της αρμοδιότητας για άρση του ασύλου στο Πρυτανικό συμβούλιο. Αν και φαίνεται λογική, ας μην ξεχνάμε ότι η ΝΔ ελέγχει αυτή τη στιγμή τις περισσότερες διοικήσεις πανεπιστημίων (π.χ. οι πρυτάνεις Μουτζούρης, Κίττας, Μάνθος πρόσκεινται νομίζω στη ΝΔ). Με το πέρασμα της αρμοδιότητας για άρση του ασύλου στο Πρυτανικό συμβούλιο η ΝΔ θα έχει (έμμεσα) τον έλεγχο για το πότε θα αίρεται το άσυλο και πότε όχι.

Η κατάσταση στην ανώτατη εκπαίδευση σήμερα μοιάζει με κάτι ταινίες όπου ΟΛΟΙ είναι κακοί. ΟΛΟΙ έχουν βρώμικες επιδιώξεις, ΟΛΟΙ φροντίζουν για την πάρτη τους και για τη βολή τους, και κανένας δε βάζει το συμφέρον της Παιδείας και των παιδιών πρώτο στην ατζέντα.

Το «διδακτορικό» της κας Καραμανλή και η αναβάθμιση των πανεπιστημίων Κυριακή, Ιαν. 14 2007 

Κοινή πεποίθηση για την ατολμία όλων των κυβερνήσεων να προχωρήσουν σε τομές αναβάθμισης των πανεπιστημίων και της Παιδείας γενικότερα είναι ότι οι πολιτικοί φοβούνται το περιβόητο «πολιτικό κόστος». Τελευταία όμως άρχισα να αμφιβάλλω. Π.χ., το περασμένο φθινόπωρο εν μέσω απεργίας δασκάλων και μαθητικών καταλήψεων η κυβέρνηση τα πήγε μιά χαρά στις δημοτικές εκλογές. Εξάλλου η επιθυμία του εκλογικού σώματος για τολμηρές μεταρρυθμίσεις καταγράφεται σαφέστατα στις δημοσκοπήσεις. Επομένως, η θεωρία του πολιτικού κόστους είναι ένας μύθος. Μιά πιό πιθανή εξήγηση για την απροθυμία τολμηρών μεταρρυθμίσεων, στα πανεπιστήμια τουλάχιστον, είναι η ΔΙΑΠΛΟΚΗ μεταξύ πανεπιστημιακών και πολιτικών.
(περισσότερα…)

Επόμενη σελίδα: »