Στα Νέα διάβαζα τις προάλλες ότι συντελείται αυτή τη στιγμή στα ελληνικά πανεπιστήμια οργασμός αντιπροτάσεων στο προσχέδιο του ΥΠΕΠΘ. Εξαιρετικά θετικό! Τα κείμενα αυτών των πρωτοβουλιών τα βρήκα στην ιστοσελίδα της ΠΟΣΔΕΠ . Στη σελίδα αυτή υπάρχουν και κριτικές του προσχεδίου του ΥΠΕΠΘ από τους Δ. Κλάδη, Κ. Σταμάτη, κ.ά.

Μία πρωτοβουλία λέγεται «Μεταρρύθμιση του Πανεπιστημίου με πυξίδα την κοινή λογική» και υπογράφεται από το Νίκο Αλιβιζάτο και άλλους. Συμφωνώ γενικά με το κείμενο, που βέβαια δε μπαίνει σε λεπτομέρειες. Ένα πράγμα που λέγεται συχνά, και το λέει και το κείμενο αυτό, είναι ότι η αξιολόγηση δεν πρέπει να είναι «τιμωρητική». Δεν κατανοώ τι ακριβώς σημαίνει αυτό. Δηλαδή, αν ένα τμήμα διαπιστωθεί ότι επιδίδεται σε όργιο αναξιοκρατικών εκλογών και ότι κατασπαταλά τη χρηματοδότηση που λαμβάνει, δεν πρέπει να του μειωθεί η χρηματοδότηση;

Η δεύτερη πρωτοβουλία είναι από τον όμιλο προβληματισμού «Αριστερά Σήμερα» του Λευτέρη Παπαγιαννάκη. Το κείμενο αυτό είναι πολύ πιό εκτενές και λεπτομερές και αποτελεί το πολιτικό σκεπτικό για μια πλήρη πρόταση νόμου που θα κατατεθεί αργότερα. Η φιλοσοφία του κειμένου είναι καλή, και είναι πολύ θετικό ότι αναγνωρίζει την ύπαρξη σημαντικών προβλημάτων. Αλλά έχω κάποιες επιφυλάξεις για τα συγκεκριμένα μέτρα που προτείνονται. Συγκεκριμένα:

α) Προτείνεται η δημιουργία Υπουργείου Παιδείας και Έρευνας και η υπαγωγή σε αυτό των πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων. Αν και λογική η πρόταση, με φοβίζει λίγο γιατί δεν έχω καλή γνώμη για το Υπουργείο Παιδείας. Έχω περισσότερη εμπιστοσύνη στο Υπ. Αν. για τη διαχείριση των κονδυλίων έρευνας. Το Υπ. Αν. μέχρι τώρα έχει κάνει καλύτερη δουλειά και έχει φανεί πιό αξιοκρατικό από το ΥΠΕΠΘ. Φοβάμαι μήπως αντί να βελτιωθούν τα πανεπιστήμια χειροτερέψουν τα ερευνητικά κέντρα. Και δεν είναι κακή ιδέα να διαχωρίζεται η χρηματοδότηση της διδασκαλίας από αυτήν της έρευνας.

β) Προτείνεται η ουσιαστική ανωτατοποίηση των ΤΕΙ. Δεν είμαι σίγουρος. Νομίζω ότι η τυπική ανωτατοποίηση των ΤΕΙ που έγινε το 2001 ήταν μεγάλο λάθος που μάλλον πρέπει να αναστραφεί. Τα ΤΕΙ πρέπει, όπως και στο παρελθόν, να αποτελέσουν μια ξεχωριστή κατηγορία τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, διακριτή από τα ΑΕΙ. Κάποια από τα προγράμματα σπουδών που τώρα προσφέρονται δεν θα έπρεπε να είναι τετραετή. Θα μπορούσαν να γίνουν τριετή ή και διετή (εδώ μιλάω για ενδεικτική διάρκεια σπουδών. Διαφωνώ στην ύπαρξη οποιουδήποτε ελάχιστου ορίου. Αν κάποιος μπορεί να τελειώσει σε λιγότερο από τον προβλεπόμενο χρόνο, με γειά του με χαρά του). Τα ΤΕΙ θέλουν πολλή μελέτη.

γ) Η πρόταση για «ανώτατα ερευνητικά κέντρα» είναι πολύ περίεργη. Δε βλέπω ποιό πρόβλημα λύνει.

δ) Διαφωνώ με την πρόταση για το άσυλο.

ε) Συμφωνώ με τα προβλεπόμενα για διαφάνεια και αξιολόγηση.

στ) Συμφωνώ με την ανάγκη διαφοροποίησης μεταξύ των ιδρυμάτων, την έμφαση στους εσωτερικούς κανονισμούς, και το τετραετές σχέδιο. Έχω πολλά ερωτήματα για την επιτροπή ερευνών και τον Ειδικό λογαριασμό έρευνας και ανάπτυξης (τι θα πει «η εκτέλεση των δαπανών … γίνεται μετά από αποφάσεις της επιτροπής ερευνών»; κτλ)

ζ) Προτείνεται η καθολική ψηφοφορία των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές, όπως και στο προσχέδιο του ΕΣΥΠ, αλλά σταθμιζόμεμη ανάλογα με τη συμμετοχή (όπως όφειλε). Σίγουρα είναι καλύτερο από αυτό που γίνεται τώρα, αλλά η δική μου γνώμη είναι να αλλάξει εντελώς ο τρόπος εκλογής πρυτάνεων (βλ. προηγούμενο άρθρο). Όμως ΔΙΑΦΩΝΩ ΡΙΖΙΚΑ στην επέκταση αυτών των ρυθμίσεων στα ερευνητικά κέντρα! Τα ερευνητικά κέντρα λειτουργούν ικανοποιητικά. Ας τα αφήσουμε στην ησυχία τους!

η) Οι προτάσεις για τον τρόπο εισαγωγής των φοιτητών είναι πολύ μπερδεμένες. Νομίζω ότι απλά πρέπει να αφεθεί στα ιδρύματα τα ίδια, αρκεί οι κανόνες να είναι αντικειμενικοί και αδιάβλητοι.

θ) Τα περί φοιτητικής μέριμνας, συγγραμμάτων, διατμηματικών πτυχίων, κινητικότητας, είναι σωστά. Για τα μεταπτυχιακά δεν είναι σαφές τι προτείνεται.

ι) Προτείνεται, όπως και στο προσχέδιο του ΕΣΥΠ, η συμμετοχή εξωτερικών εκλεκτόρων στις εκλογές και προαγωγές. Θετικό μέτρο. Βέβαια ας μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν και πρακτικές δυσκολίες και κόστος σε αυτήν τη λύση (έξοδα ταξιδιού, δυσκολίες προγραμματισμού, κτλ), όπως εξήγησε και ο Ν. Χατζησάββας σε σχόλιο του.

ια) Προτείνεται η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση για τα μέλη ΔΕΠ, με το οποίο εγώ διαφωνώ.

ιβ) Τα περί αξιολόγησης διδακτικού έργου είναι σωστά. Η ιδέα του «συνηγόρου του φοιτητή» είναι καλή. Θα μπορούσε και το ίδιο πρόσωπο να διαμεσολαβεί σε καταγγελίες άδικης βαθμολόγησης εκ μέρους των καθηγητών.

Γενικά, παρά τις επιμέρους διαφωνίες μου, νομίζω ότι το κείμενο της ΑΡ. ΣΗ. προσφέρει πολύ έδαφος για γόνιμο διάλογο.

Υπάρχει βέβαια και το καινούριο βιβλίο της Μ. Δαμανάκη, με άρθρα των Κουλαϊδή, Καλογήρου, Βαρουφάκη, και Παπαδάκη. Δεν το έχω δει ακόμα αλλά το παρήγγειλα.

Advertisements