Το παρακάτω το έλαβα από ένα φίλο. Το παραθέτω όχι για να εκθέσω το πρόβλημα (όλοι ξέρουμε τι γίνεται) αλλά για να συλλέξω ιδέες για το ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΡΡΙΖΩΘΟΥΝ τέτοιες συμπεριφορές από τα ελληνικά πανεπιστήμια. Μη μου πείτε «πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία», γιατί αυτό χωρίς μέτρα δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Ζητάω να καταθέσετε συγκεκριμένα μέτρα, νομοθετικά ή άλλα, που να αποτρέπουν αυτό που περιγράφεται παρακάτω.

Θέμη,

Έχω μια προσωπική ιστορία να σου καταθέσω σχετικά με την έλλειψη αξιοκρατίας στην διαδικασία πρόσληψης μελών ΔΕΠ. Το όνομα και η σχολή του καθηγητή με τον οποίο μίλησα είναι στην διάθεσή σου αν το επιθυμείς.

Όπως και πολλοί από εμάς έτσι και εγώ θα ήθελα ιδιαίτερα να γυρίσω ως ερευνητής/καθηγητής κάποια στιγμή στην Ελλάδα. Έστειλα διαφορα email αυτον τον καιρό σε άτομα και τμήματα, αναφέροντας ότι μπορώ να φέρω δική μου χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση (υπάρχουν ειδικά προγράμματα επαναπτρισμού επιστημόνων) και ουσιαστικά ότι το μόνο που θα ήθελα ήταν μια αρχική συζήτηση για το αν ταιριάζουν τα ερευνητικά μας ενδιαφέροντα. Σχεδόν όλοι ούτε καν μου απάντησαν στα email, υπήρχε όμως ένας καθηγητής σε τμήμα της Αθήνας που δέχθηκε να συναντηθεί μαζί μου. Αφού αρχίσαμε να μιλάμε, μου είπε ότι έχει άμεση ανάγκη από ανθρώπους για να δουλεύουν στα projects του και ότι θα ήταν προτιμότερο(!) να πληρώνομαι από τα δικά του προγράμματα και όχι από την ΕΕ. Στη συνέχεια τον ρώτησα για το μονοπάτι ανέλιξης. Η στιχομυθία ήταν περίπου η εξής

Εγώ: Ποιο είναι το μονοπάτι ανέλιξης για εμένα αν έρθω τώρα σαν εποχικό προσωπικό και δουλεύω μαζί σας? Τι προϋποθέσεις πρέπει να πληρώ ώστε κάποια στιγμή να εξεταστώ ως μέλος ΔΕΠ?

Καθ.: Πρέπει να είσαι ο εσωτερικός υποψήφιος του τμήματος

Εγώ: Δηλαδή?

Καθ: Πρέπει να σε γνωρίζουμε προσωπικά στην σχολή, εγώ και οι υπόλοιποι καθηγητες.

Εγώ: Δηλαδή αν υπάρχει μια θέση ΔΕΠ και κάνω αίτηση που θα θεωρούμαι εσωτερικός υποψήφιος και ταυτόχρονα υπάρχει και ένας εξωτερικός υποψήφιος με σαφώς ανώτερο επιστημονικό έργο ποιον θα προσλάβετε?

Καθ: Κοίτα, αν η διαφορά είναι πράγματι πολύ μεγάλη, αλλά μιλάμε για πολύ μεγάλες διαφορές, τότε θα προτιμηθεί ο άλλος αλλα να ξέρεις ότι ο νόμος ορίζει ότι μπορεί να βγεί και δεύτερη ανακοίνωνση για θέση ΔΕΠ στο ίδιο ερευνητικό αντικείμενο.

Εγώ: Και αν και την δεύτερη φορά υπάρχει κάποιος πολύ καλύτερος τι γίνεται?

Καθ: Ε, την δεύτερη φορά θα σε ψηφίσουμε σίγουρα. Όσο καλός και να είναι ο άλλος. Δεν έχουμε διώξει ποτέ εσωτερικό υποψήφιο(!)

Εγώ: Δηλαδή το επιστημονικό έργο δεν είναι ο πρώτος παράγοντας για την κρίση μελών ΔΕΠ?

Καθ: Όχι, μετράνε και άλλα πράγματα, όπως το ήθος (!!!) και ο χαρακτήρας (!) του υποψηφίου.

Εγώ: Καλά και το ήθος πως το μετράτε?

Καθ: Κοίτα πρέπει να σε γνωρίσουν και οι υπόλοιποι καθηγητές του τμήματος να κάνεις κάποια μαθήματα για κάποια χρόνια ως 407 (σημείωση: οι επονομαζόμενοι ως 407 είναι κακοπληρωμένοι συμβασιούχοι διδάσκοντες) και μετά βλέπουμε.

Ύστερα από λίγα λεπτά τελείωσε η συζήτησή μας. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν έχει φύγει ποτέ από την Ελλάδα, έχει έρθει από ένα τελείως διαφορετικό επιστημονικό αντικείμενο και μιας και μπορώ να έχω άποψη για το ερευνητικό του έργο, ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πώς έγινε καθηγητής σε μεγάλη σχολή της Αθήνας. Ή μάλλον τώρα μπορώ να καταλάβω.

Advertisements