Την εποχή αυτή διεξάγονται πρυτανικές εκλογές σε αρκετά πανεπιστήμια της χώρας. Η κάλυψη των εκλογών αυτών από τον τύπο περιορίζεται κυρίως στην αναφορά του πολιτικού χώρου στον οποίο πρόσκεινται οι νεοεκλεγέντες πρυτάνεις. Στο σημείωμα αυτό εξετάζω το επιστημονικό έργο αυτών, καθώς και άλλων πρυτάνεων, με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία όπως αυτή καταγράφεται στο Web of Science. Παραθέτω το συνολικό αριθμό δημοσιεύσεων/περιλήψεων (Δ) και τον δείκτη h, που είναι ένα μέτρο της απήχησης του έργου κάποιου σε άλλους επιστήμονες (είναι ο αριθμός των δημοσιεύσεων που έχουν η κάθε μία τουλάχιστον τον ίδιο αριθμό από παραπομπές). Κανένα μέτρο δεν είναι τέλειο, αλλά αυτά τα δύο αρκούν για μια αρχική αποτίμηση. Τα αποτελέσματα δίνονται στον παρακάτω πίνακα. Στον ίδιο πίνακα παραθέτω και τις επιδόσεις ενός μικρού δείγματος διακεκριμένων Ελλήνων επιστημόνων. Είναι αξιοσημείωτο ότι πολλοί βρίσκονται σε ελληνικά πανεπιστήμια.

(Ο πίνακας (PDF))

Τα σχόλια περιττεύουν. Μήπως θα ήταν καλύτερα οι πρυτάνεις να επιλέγονται όχι από τους καθηγητές και τις φοιτητικές παρατάξεις αλλά από έναν ανεξάρτητο φορέα μετά από ανοικτό, διεθνή, αξιοκρατικό διαγωνισμό; Η αλλαγή αυτή θα επέτρεπε την μετάκληση διακεκριμένων επιστημόνων από το εξωτερικό οι οποίοι με τις ικανότητες και τις εμπειρίες τους, σε συνδυασμό με αυξημένες αρμοδιότητες, θα μπορούσαν να δώσουν νέα πνοή στην ελληνική ανώτατη εκπαίδευση. Γενικότερα, διαφαίνεται η ανάγκη ενός ριζικά νέου τρόπου διοίκησης των πανεπιστημίων που να διασφαλίζει την αυτονομία τους χωρίς όμως να επιτρέπει την ασυδοσία και τη συναλλαγή (δείτε και άρθρο του καθ. Δ. Κρεμαστινού στο Βήμα, 28/5/06). Επίσης, μήπως θα έπρεπε για την ποιοτική αναβάθμιση των πανεπιστημίων να ζητείται πρωτίστως η γνώμη των ατόμων του πίνακα Β αντί αυτών του πίνακα Α;

Advertisements