Στην Καθημερινή της 16 Μαΐου, σε άρθρο με τίτλο «Το ΕΜΠ φιλοδοξεί να διατηρήσει ισχυρή φωνή» διαβάζω:

«Ήδη, [το Μετσόβιο] έχει δημιουργήσει μια πολύ καλή φήμη στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με αποτέλεσμα και τα προβλήματα να είναι λιγοστά.»

Αυτή η πρόταση φαντάζει αστεία αν σκεφτεί κανείς την πρόσφατη βιβλιογραφική μου ανάλυση ,η οποία στάλθηκε και στην Καθημερινή, που δείχνει ότι το τμήμα Χημικών Μηχανικών του Μετσοβίου κατατάσεται τελευταίο, πίσω από αυτό της Πάτρας και της Θεσσαλονίκης, όσον αφορά δημοσιεύσεις και παραπομπές κατά μέλος ΔΕΠ. Όπως επίσης ότι το Μετσόβιο απουσιάζει από τη λίστα των 500 καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου (http://ed.sjtu.edu.cn/rank/2005/ARWU2005TOP500list.htm). Η ανάλυση επίσης ανέδειξε και έναν αδικαιολόγητα μεγάλο αριθμό διδασκόντων, καθώς και μεγάλο πρόβλημα με το «inbreeding».

Φυσικά, οι φοιτητές του ΕΜΠ είναι εξαιρετικοί και μετά την αποφοίτηση τους διαπρέπουν σε όλο τον κόσμο. Όμως αυτό μάλλον οφείλεται περισσότερο στην δική τους αξία, παρά στην ποιότητα της εκπαίδευσης που τους παρέχεται. Ένας καλός μαθητής που μένει στην Αθήνα και θέλει να γίνει μηχανικός θα αφήσει το Μετσόβιο να πάει αλλού, ιδίως όταν δεν υπάρχει πουθενά αντικειμενική αξιολόγηση και διαβάζει στην πιό έγκριτη ελληνική εφημερίδα ότι το Μετσόβιο «έχει πολύ καλή φήμη»;

Παρεμπιπτόντως, σήμερα διαβάζουμε ότι ο κ. Ανδρεόπουλος, αν και κατά πολλές εφημερίδες εθεωρείτο σίγουρο ότι θα επανεκλεγεί ως πρύτανης, ηττήθηκε από τον κ. Μουτζούρη. Ας ελπίσουμε ότι κάτι θα αλλάξει.

Advertisements