Με αφορμή την πρόσφατη εκπομπή του Παύλου Τσίμα:

αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον για το φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα, που έρχεται συχνά πρώτο στους διεθνείς διαγωνισμούς. Η παραπάνω εκπομπή ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά φυσικά δεν μπορούσε να μπει πολύ βαθιά στο θέμα. Βασικά ερωτήματα που δεν απαντήθηκαν είναι: υπάρχει αξιολόγηση των δασκάλων; Τι κάνει το κράτος αν ένας εκπαιδευτικός δεν είναι αποτελεσματικός; (γιατί δεν μπορεί όλοι να είναι άριστοι.) Ποιοι σχεδίασαν το εκπαιδευτικό σύστημα και ποιοι αποφασίζουν για τα υποχρεωτικά και προαιρετικά μαθήματα; Υπάρχει τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση; Τι ποσοστό των νέων οδηγούνται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Ποια είναι η αντιστοιχία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης για κάθε γνωστικό αντικείμενο; Ποια είναι η διαδικασία συγγραφής και επιλογής σχολικών βιβλίων;

Έπειτα κυκλοφόρησε εκτενώς στο διαδίκτυο και το παρακάτω άρθρο, που και αυτό δεν μπαίνει βαθιά:

http://www.korakiana.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=462&Itemid=126

Από ό,τι γνωρίζω ο κ. Πιστοφίδης δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σχέση με την εκπαίδευση. Δεν ξέρω ποια εμπειρία είχε με το φινλανδικό σύστημα για να γράψει το παραπάνω. Και υποψιάζομαι ότι κάποια πράγματα που αναφέρονται στο άρθρο δεν είναι ακριβή. Δείτε π.χ. αυτό το παλαιότερο ποστ:

http://greekuniversityreform.wordpress.com/2007/12/18/τρόποι-πρόσβασης-στην-τριτοβάθμια-εκ/

Υπάρχουν εξετάσεις για το πανεπιστήμιο στη Φινλανδία και μάλιστα υπάρχουν και φροντιστήρια. Απλώς όχι στο βαθμό που υπάρχουν στην Ελλάδα.

Έψαξα να βρω κάποια συστηματική μελέτη από ελληνικής πλευράς του φινλανδικού εκπαιδευτικού συστήματος αλλά δεν μπόρεσα. Άκουσα ότι κάποτε είχε πάει στη Φινλανδία μια ελληνική αποστολή για να μελετήσει δήθεν το σύστημά τους, αλλά μάλλον πήγαν για τουρισμό.

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα αυτά:

http://en.wikipedia.org/wiki/Education_in_Finland

http://www.edu.fi/english/SubPage.asp?path=500,4699

Στα παραπάνω λοιπόν μαθαίνουμε ότι η Φινλανδία ακολουθεί το Γερμανικό μοντέλο διαχωρισμού της ακαδημαϊκής από την επαγγελματική εκπαίδευση μετά από την 9χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελείται από πανεπιστήμια και ανώτερα επαγγελματικά σχολεία (τεχνικά πανεπιστήμια), με διακριτά πτυχία (αν και η Bologna τείνει να ομογενοποιήσει κάπως τα πράγματα). Έρευνα γίνεται μόνο στα πανεπιστήμια. Το ποσοστό των μαθητών που συνεχίζουν πέρα από την υποχρεωτική εκπαίδευση είναι 92%. Το 54% πηγαίνει στο «ακαδημαϊκό» λύκειο και το 38% στο επαγγελματικό λύκειο. Το ποσοστό των μαθητών που εισέρχεται στην ανώτατη εκπαίδευση είναι 60-70%. Οι εισακτέοι είναι πάντα λιγότεροι από τους υποψηφίους (υπάρχει κλειστός αριθμός εισακτέων). Στον γενικότερο πληθυσμό το ποσοστό με πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι 25%. Πρόσφατα οι θέσεις στα τεχνικά πανεπιστήμια μειώθηκαν κατά 10% από το Υπουργείο Παιδείας. Τα βιβλία είναι δωρεάν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση αλλά όχι στην δευτεροβάθμια ή την τριτοβάθμια! Υπάρχουν και στην Φινλανδία πανεθνικές εξετάσεις, οι οποίες είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε το 5% να αποτυγχάνει. Το National Board of Education είναι υπεύθυνο για τον σχεδιασμό των αναλυτικών προγραμμάτων κτλ (ανάλογο του δικού μας Παιδαγωγικού Ινστιτούτου). Υπάρχει και ένα Educational Evaluation Council που συγκεντρώνει και αναλύει στοιχεία για την ανάπτυξη της εκπαίδευσης.

Πολύ λεπτομερείς πληροφορίες για το φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα δίνονται σε κείμενα στην ιστοσελίδα:

http://www.edu.fi/english/pageLast.asp?path=500,4699,41303

Ίσως θα έπρεπε να μελετηθούν σοβαρά από τους υπεύθυνους της ελληνικής εκπαιδευτικής πολιτικής.

Επίσης καλό θα ήταν όταν μιλάμε για ξένα εκπαιδευτικά συστήματα να τα παρουσιάζουμε σφαιρικά και αντικειμενικά και όχι να αποσιωπούμε αυτά που δεν μας συμφέρουν.

About these ads