Οι πανελλήνιες εξετάσεις αρχίζουν την Τρίτη. Χιλιάδες μαθητές και οι οικογένειές τους αγωνιούν για το αποτέλεσμα. Βγαίνουν λοιπόν σήμερα τα Νέα με μια λεζάντα-κράχτη: «Τα μαθήματα που ανεβοκατεβάζουν τις βάσεις». Η λεζάντα παραπέμπει σε άρθρο του γνωστού «εκπαιδευτικού ερευνητή» Χρήστου Κάτσικα με τίτλο «Τέσσερα μαθήματα-νάρκες», στο οποίο μας δίνει τα ποσοστά αποτυχίας σε κάθε εξεταζόμενο μάθημα. Μας λέει δηλαδή ποιά είναι τα «δύσκολα» μαθήματα. Χαίρω πολύ. Σου λέει, κάποιοι θα δουν τη λεζάντα και θα πουν, ας το αγοράσουμε μπας και λέει κάτι χρήσιμο. Τι κι αν το άρθρο δεν λέει τίποτα το ουσιαστικό. Το έχω παρατηρήσει ειδικά στα Νέα. Τα συχνά-πυκνά άρθρα του Κάτσικα, που συνήθως επαναλαμβάνουν τα ίδια πράγματα, φαίνεται να στοχεύουν στην πώληση φύλλων σε οικογένειες μαθητών.
Φυσικά, η προσπάθεια των εφημερίδων να πουλήσουν φύλλα φαίνεται και στην επιλογή τίτλων στα πρωτοσέλιδά τους: οι λέξεις «σοκ», «βόμβα» κτλ είναι πολύ συνηθισμένες, ιδιαίτερα στον «προοδευτικό» χώρο. Βλέπεις π.χ. έναν τίτλο «προτάσεις-σοκ» και μετά διαβάζεις το άρθρο και λες, που το είδαν το σοκ; Το «σοκ» το βάζουν γιατί θεωρούν ότι έτσι θα πουλήσουν φύλλα, έστω κι αν χάνουν σε σοβαρότητα. Θα έπρεπε οι αναγνώστες να αρχίσουν να μποϋκοτάρουν εφημερίδες που καταφεύγουν σε τέτοια τερτίπια.
ΥΓ. Καλή επιτυχία σε όλους τους μαθητές που δίνουν πανελλήνιες.
Μαΐου 15, 2008 σε 8:38 πμ
Δυστυχώς τα Νέα λαϊκίζουν αφόρητα στα θέματα παιδείας και παίζουν έντεχνα με τους φόβους και τις προσδοκίες των μαθητών. Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα απ’ τα εκατοντάδες που μπορεί να βρει κάποιος που παρακολουθεί συστηματικά τα Νέα. Σε κάθε πρόβλημα της παιδείας, από τα σχολεία, τις απουσίες, τη βαθμολογία, την εισαγωγή στα πανεπιστήμια, τη βάση του 10, την ίδρυση νέων τμημάτων, τη στάση των φοιτητών κ.ο.κ., τα Νέα τα τελευταία χρόνια -και όχι μόνο- έχουν υιοθετήσει τις πιο λαϊκιστικές απόψεις. Κρίμα για μια εφημερίδα αυτού του μεγέθους και αυτού του κύρους που απολαμβάνει απ’ το αναγνωστικό κοινό…
Μαΐου 15, 2008 σε 4:31 μμ
Δεν είναι απαραίτητος κατά την άποψή μου ο σχολιασμός του συγκεκριμένου άρθρου. Ελπίζω ο αναγνώστης να έχει ορθή κρίση. Θα θέσω, όμως, κάποια ερωτήματα:
Ποιος σκοπός εξυπηρετείται μέσα από την αναφορά ποσοστών αποτυχίας σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα και μάλιστα λίγες μέρες πριν από τις εξετάσεις;
Μήπως πρέπει πριν κάνουμε μία δημοσίευση για παρόμοια θέματα να λαμβάνουμε υπόψη μας και την ψυχολογία του εφήβου και μάλιστα του εξεταζόμενου εφήβου;
Για ποιο λόγο πρέπει να προκαταβάλουμε αρνητικά μαθητές και γονείς;
Μαΐου 17, 2008 σε 4:41 μμ
Απόρροια (και αυτό) του παιδικού τύπου αστείου συναισθηματισμού που υπερισχύει της λογικής στη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας… Τι πιό λογικό, λοιπόν, κάποιοι να εκμεταλλεύονται τους συναισθηματισμούς των ανθρώπων…
Μαΐου 18, 2008 σε 1:48 πμ
Οι γνώσεις ψυχολογίας εφήβου δεν είναι “παιδικού τύπου αστείος συναισθηματισμός”, αλλά επιστημονικές γνώσεις απαραίτητες και για την αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Η αποτελεσματικότητα μπορεί να μετρηθεί και μέσω των εξετάσεων, επομένως λίγη προσοχή είναι απαραίτητη.
Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση ανάμεσα στην ψυχολογία και το συναισθηματισμό. Η γνώση της ψυχικής κατάστασης ενός ατόμου δε σημαίνει ότι δε μας επιτρέπει να ενεργήσουμε βάσει λογικής, απλώς αποτελεί ένα εφόδιο για καλύτερη αντιμετώπιση των πραγμάτων.
Μαΐου 22, 2008 σε 8:19 μμ
Πέρα από όσα δημαγωγικά γράφουν αυτή την εποχή οι εφημερίδες εκμεταλλευόμενες της αγωνία των ελληνικών οικογενειών, πρέπει κάποιος υπεύθυνος άρχοντας της πολιτείας (ο υπουργός παιδείας π.χ.) να πάρει το θάρρος και να πεί:
Ακούστε, οι σπουδές δεν είναι γιά όλους τους ανθρώπους. Δεν μπορούν όλοι να σπουδάσουν όλους τους κλάδους της επιστήμης. Ούτε μπορεί να αρχίζουν όλοι αδοκίμαστοι μιά σπουδή που τελικά θα είναι αδιέξοδο γι’ αυτούς σε 2-3 χρόνια. Θα πρέπει να δώσουν δείγματα γραφής και καταλληλότητας και μετά μόνον όσοι κριθούν κατάλληλοι να αρχίσουν τις ειδικές σπουδές (φυσικά μονον γιά να δοκιμάσουν να γίνουν επιστήμονες-γιατί στον δρόμο κάποιοι θα “μείνουν”). Οι εισαγωγικές εξετάσεις πρέπει να είναι ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ (γιά να αναδεικνύουν τους καλούς). Και η επιτυχία στις εξετάσεις των μαθητών να ΜΕΤΡΑ ως δείκτης αξιολόγησης των καθηγητών του αντίστοιχου σχολείου. Ετσι μόνον θα γίνει αποδοτική σύνδεση των σπουδών στο λύκειο με την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο-ΤΕΙ