Διαβάζουμε στην Καθημερινή:

Η Ηλέκτρα Σ. 28 ετών, μόλις έγινε δεκτή στο αμερικανικό πανεπιστήμιο της επιλογής της για μεταπτυχιακό. Της ζητούν όμως το ελληνικό ΑΕΙ να στείλει με email το πτυχίο της. «Να κάνουμε τι; Με email; Α, κορίτσι μου, δεν μπορούμε να κάνουμε αυτά τα πράγματα, αν θες έλα εσύ από εδώ να τα κανονίσεις», είναι η απάντηση από τη γραμματεία του τμήματος. Οπερ και εγένετο. Η Ηλέκτρα πήγε στη γραμματεία και μόνη της άνοιξε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του τμήματος. Αυτόματα, πάτησε το κουμπί «get mail». «Περίμενα μισή ώρα να «κατέβουν» τα εισερχόμενα. Δεν είχαν τσεκάρει το email για μήνες. Υπήρχαν προσκλήσεις από ξένα πανεπιστήμια για συνεργασία στις οποίες κανείς δεν είχε απαντήσει!», λέει η ίδια στην «Κ».

Αυτό μου θύμισε κάτι που μου είπε ένας συνάδελφος από Ελλάδα, ότι η γραμματέας του τμήματός τους δεν γνωρίζει Αγγλικά και δεν μπορεί να συννενοηθεί με ξένους φοιτητές ή διδακτορικούς που ενδιαφέρονται να κάνουν έρευνα στο τμήμα. Έτσι αναγκάζονται καθηγητές να κάνουν τη δουλειά των γραμματέων.

Ας καταθέσει ο καθένας τις εμπειρίες του και κυρίως προτάσεις για τη βελτίωση της κατάστασης.

About these ads