Από άρθρο του βουλευτή Κέρκυρας της ΝΔ Νίκου Γεωργιάδη στην Καθημερινή με τίτλο «Τζάμπα επαναστάτες»:
Yπέβαλα στην υπουργό Παιδείας κοινοβουλευτική ερώτηση με στόχο να μάθω αν είχε προχωρήσει στη συλλογή και καταγραφή δηλώσεων συμμετοχής των πανεπιστημιακών κατά τις περιόδους των απεργιακών κινητοποιήσεων. Η απάντηση ήρθε. Μόνο 35 καθηγητές από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και 6 από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας είχαν δηλώσει συμμετοχή και μόνο για τις απεργιακές κινητοποιήσεις της 18-19 Μαΐου. Από αυτούς έγιναν και οι προβλεπόμενες από τον νόμο μισθολογικές κρατήσεις.Επειδή όμως θεώρησα ότι είναι κάπως δύσκολο όλη αυτή η κινητοποίηση να έγινε μόνο από 41 άτομα και για δύο μόνο ημέρες, αποφάσισα να ψάξω λίγο περισσότερο το θέμα. Στις ιστοσελίδες της ΠΟΣΔΕΠ διάβασα, λοιπόν, κάποιες ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις όπως ότι καλούσαν τους συναδέλφους τους «να μη δεχθούν οποιαδήποτε προσπάθεια καταγραφής της συμμετοχής τους» στις απεργίες, ενώ δήλωναν πως κάθε «διοικητική πράξη που θα τους απειλούσε με οικονομικά αντίμετρα θα συνιστούσε απόπειρα άμεσης διοικητικής παρέμβασης στη συνδικαλιστική δραστηριότητα.
Τι να πει κανείς. Η ξεδιαντροπιά έχει χτυπήσει πάτο. Αυτοί είναι οι «δημόσιοι λειτουργοί» του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου, άνθρωποι που δεν έχουν τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεων τους. Αυτά τα φαινόμενα δείχνουν και την αποτυχία του σημερινού συστήματος «αυτοδιοίκησης». Οι πρυτάνεις και οι άλλοι διοικητικοί δεν έχουν κανένα κίνητρο να εφαρμόσουν το νόμο. Υπηρετούν τα συμφέροντα αυτών που τους εξέλεξαν. Κανονικά θα έπρεπε να επέμβει εισαγγελέας, αλλά που να αποδείξει τώρα εισαγγελέας ότι κάποιοι που απήργησαν πληρώθηκαν.
Μπράβο στον κ. Γεωργιάδη που έχει την τόλμη να αντιταχθεί στις παρασιτικές συντεχνίες υπερασπιζόμενος τους κακόμοιρους φορολογούμενους πολίτες αυτής της χώρας. Τέτοιους πολιτικούς χρειαζόμαστε. Εύγε! Και με το καλό μιά μέρα Υπουργός Παιδείας!
ΥΓ. Και την προηγούμενη εβδομάδα είχε ένα εύστοχο άρθρο με το οποίο συμφωνώ απόλυτα:
Ιουνίου 22, 2007 σε 7:39 μμ
Με άλλα λόγια, όλα τα πρωτοπαλλήκαρα της ΠΟΣΔΕΠ (Απέκης, Μαΐστρος, Πρωτονοτάριος, Ρήγος, Αγγελόπουλος, κ.ά) πληρώθηκαν κανονικά κατά τη διάρκεια των απεργιών στις οποίες πρωτοστάτησαν. Μήπως αυτό και μόνο είναι αρκετό για ποινική δίωξη κατά των πρυτάνεων των πανεπιστημίων στα οποία εργάζονται; Αλλά είπαμε, η δικαιοσύνη στη χώρα μας κινείται μόνο όταν υπηρετούνται πολιτικές σκοπιμότητες.
Ιουνίου 22, 2007 σε 11:53 μμ
Ο κ.Βουλευτής είναι λαλίστατος, με εσας κ.Λαζαρίδη να ομοφωνείτε βεβαίως για “τα πρωτοπαλλίκαρα της ΠΟΣΔΕΠ” ενω καταπινετε και ο λαλιστατος και εσεις οτι σχετικο υπαρχει για τους τεραστιους μισθους των ΒΟΥΡΛΟΥΜΗ,ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ κλπ διοικητων οργανισμων.
Και καλα ο βουλευτής ειναι “νεος και άπειρος” για το τι συμβαίνει στην χώρα.Αλλωστε πολιτικος ειναι οτι θελει λεει.
Εσεις ομως κ.Λαζαρίδη γνωριζετε εκει στα “ξενα” που εισαστε καποια επιχείρηση οπου ο γενικος διευθυντης η ο προεδρος να λαμβανουν αυξήσεις οταν η επιχειρηση δεν εχει κερδη η ειναι ζημιογονα???
Οσον αφορα στην δικαιοσυνη αυτη ειναι σαν τον ιστο της αραχνης,πιανει τα μικρα εντομα ενω τα μεγαλα τον σπανε και προσπερνουν.
Λιγη ειλικρινεια λοιπον ,στην ελλαδα ζουμε γνωριζομαστε και γνωριζουμε πως λειτουργει το συστημα της αναπαραγωγης του χαους που βολευει τα λαμογια και τους κουμπαρους οι οποιοι με περισση χαρη και σεμνη ταπεινοτητα διαρπαζουν τους φορους των πολιτων-το δημοσιο χρημα-και ειτε το στελνουν στο εξωτερικο-οφ σορ-ειτε φτιαχνουν προκλητικα οικηματα με 20 καμπινεδες οπως ο γνωστος πολιτικος ειχε φτιαξει πριν χρονια.
Και τελικα αφηστε την θεωρια γιατι απο την θεωρια μεχρι την πραξη μεσολαβει το πελαγος.
Αυτα προς το παρον….
Ιουνίου 23, 2007 σε 1:22 πμ
Ο μισθός του Βουρλούμη είναι εξωφρενικός (διάβασα για 36,000 ευρώ το μήνα!) αλλά δε βλέπω τι σχέση έχει αυτό με το θέμα του άρθρου. Γιατί πάντα στην Ελλάδα όταν κάποιος καταγγέλλει το πρόβλημα Χ πετάγεται κάποιος και ζητάει να λυθεί πρώτα το Ψ; Και το Χ, και το Ψ, και το Φ, και το Ω, να λυθούν όλα.
Η απεργία είναι δικαίωμα, αλλά η πληρωμένη απεργία είναι παράνομη και καταχρηστική. Να εφαρμοστεί ο νόμος, και εδώ και παντού.
Ιουνίου 23, 2007 σε 2:55 πμ
kati asxeto thelo na rotiso,
mporei na mou eksigisei kapoios ti sxesi exi o diktis h me tin aksiologisi oloklirou tmimatos ? de mou einai ksekatharo pos apo ena pinaka me diktes h mporei kapoios na grapsei ena olokliro katebato. nai blepo ki ego kapoio correlation ok alla min to paraksilonoume.
tmimata epistimis ilikon pou den exoun klisei dekaetia iparksis aksiologountai me dikti h? imaste sobari ?
Ιουνίου 23, 2007 σε 12:28 μμ
Με άλλα λόγια, όλα τα πρωτοπαλλήκαρα της ΠΟΣΔΕΠ (Απέκης, Μαΐστρος, Πρωτονοτάριος, Ρήγος, Αγγελόπουλος, κ.ά) πληρώθηκαν κανονικά κατά τη διάρκεια των απεργιών στις οποίες πρωτοστάτησαν.
TTBOMK, οι εκλεγμένοι συνδικαλιστές πληρώνονται κανονικά στις απεργιακές κινητοποιήσεις.
Κανονικά θα έπρεπε να δημοσιευτούν τα ονόματα των 41, όχι για άλλο λόγο, αλλά γιατί ειλικρινώς δήώσαν τη συμμετοχή τους στην απεργία (σε αντίθεση με άλλους “απεργούς” συναδέφους τους που φυσικά πληρώθηκαν κανονικά).
Μπράβο στον κ. Γεωργιάδη που έχει την τόλμη να αντιταχθεί στις παρασιτικές συντεχνίες υπερασπιζόμενος τους κακόμοιρους φορολογούμενους πολίτες αυτής της χώρας. Τέτοιους πολιτικούς χρειαζόμαστε. Εύγε! Και με το καλό μιά μέρα Υπουργός Παιδείας!
Επειδή έκανε μία σωστή κίνηση σε όλη τη βουλευτική του καριέρα δεν σημαίνει πως αξίζει και υπουργικό θώκο. Οι θέσεις του κ. Γεωργιάδη π.χ. σε θέματα privacy είναι τόσο τρομακτικές και απλοϊκές συνάμα που τουλάχιστον εγώ δεν θα ήθελα να το δω σε θέση που να ασκεί εξουσία περισσότερη από όση έχει τώρα ως βουλευτής. Αλλά βγαίνουμε off-topic αν συνεχίσουμε να μιλάμε για τον κ. Γεωργιάδη.
Ιουνίου 23, 2007 σε 3:25 μμ
Offtopic εντελώς, αλλά με έπιασε η περιέργεια: Μισθός 400,000 ευρώ το χρόνο για το CEO μιας από τις 5 μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις σου φαίνεται εξωφρενικός Θέμη; Σοβαρά;
Ιουνίου 23, 2007 σε 3:47 μμ
“Άσχετος Says:
June 23rd, 2007 at 3:25 pm
Offtopic εντελώς, αλλά με έπιασε η περιέργεια: Μισθός 400,000 ευρώ το χρόνο για το CEO μιας από τις 5 μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις σου φαίνεται εξωφρενικός Θέμη; Σοβαρά;”
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙΣ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΕΡΒΙΣ?
Αυτους τους “ceo” θα τους κραταγες στην επιχειρηση ΣΟΥ?
Ιουνίου 23, 2007 σε 3:54 μμ
Θεμης Λαζαριδης Says:
“Γιατί πάντα στην Ελλάδα όταν κάποιος καταγγέλλει το πρόβλημα Χ πετάγεται κάποιος και ζητάει να λυθεί πρώτα το Ψ; Και το Χ, και το Ψ, και το Φ, και το Ω, να λυθούν όλα. ”
Γιατι παρατηρειται μια μανιοκαταθλιπτικη καταδιωξη των πανεπιστημιακων-πως να λειτουργουν,πως να αξιολογουνται κ.α.- λες και αν αυτοι που ασκουν κριτικη αν ηταν στην θεση αυτων που υπαρχουν σημερα θα λειτουργουσαν καλλιτερα.
Οταν ομως ασχολουμεθα με τα δημοσια θεματα θα πρεπει να μαθουμε να ιεραρχουμε την σοβαροτητα των θεματων και να μην ασχολουμεθα με παρονυχιδες και οταν επιβαλλονται ποινες να λεμε πω πω πολλα χρονια εφαγε ο ληστεψας το δημοσιο χρημα.
Ιουνίου 23, 2007 σε 5:44 μμ
@Ασχετος: 400Κ είναι στραγάλια για CEO σε ξένες επιχειρήσεις, αλλά για την Ελλάδα φαίνεται υπερβολικό (σήμερα πάντως διάβασα για 25Κ το μήνα, όχι 36Κ). Τώρα, ούτε τα προσόντα του κ. Βουρλούμη γνωρίζω ούτε τι έργο επιτέλεσε στον ΟΤΕ. Αν έκανε καλή δουλειά χαλάλι του.
@adamo: ΤΤΒΟΜΚ ? Δε γνωρίζω τις απόψεις του ΝΓ περί privacy. Είναι πάντως άνθρωπος που μιλάει ελεύθερα, μπορεί να κάνει και λάθη.
@jungle: είσαι σε λάθος άρθρο.
Ιουνίου 23, 2007 σε 5:51 μμ
Το πρόβλημα δεν είναι η σύγκριση των μισθών Βουρλούμη-Απέκη, ούτε η (πιθανή) μανιοκαταθλιπτική καταδίωξη πανεπιστημιακών.
Η απεργία είναι ένα μπρα-ντε-φερ. Ο απεργός αρνείται να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον εργοδότη διεκδικώντας κάτι το οποίο αρνείται ο τελευταίος. Η απεργία θα λήξει όταν η μία ή η άλλη πλευρά δεν μπορεί να αντέξει το κόστος από τη συνέχισή της.
Οι απεργίες των πανεπιστημιακών στην Ελλάδα έχουν το χαρακτηριστικό ότι δεν έχουν επιπτώσεις για τους απεργούς! Οι όποιες οικονομικές επιπτώσεις είναι για μια μερίδα των πανεπιστημιακών οι οποίοι πιθανώς χάνουν από προγράμματα (σημειώνω την απείρου υπευθυνότητος θέση των πρωτεργατών της συνέχισης της απεργίας Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, οι οποίοι εξαιρούσαν από το αντικείμενο της απεργίας τα σχετικά με το πρόγραμμα ERASMUS!). Κατά τα άλλα, μια απεργία σταματάει μόνον όταν βαρεθούνε ή τους την πέσουν οι φοιτητές (πρβλ. απεργία για το συνταξιοδοτικό 2002 και αρκετά μεταπτυχιακά μαθήματα στην τελευταία απεργία).
Πολιτικά λοιπόν, το επιχείρημα “μα δεν έχει έρεισμα η απεργία σας” καταρρίπτεται εξ ορισμού από τις γεροντοκόρες της αριστεράς: “μα αφού όλοι απεργούν”. Και γιατί να μην απεργήσουν;
Τα μέλη ΔΕΠ έχουν κατακτήσει να είναι πολίτες ανώτερης κατηγορίας από τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την ΕΥΔΑΠ, στο Δήμο Αθηναίων, κλπ.
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο “μάγκας” και “τζάμπα-μάγκας”.
Ιουνίου 23, 2007 σε 6:28 μμ
Συγγνώμη αλλά πριν έρθει στο ΟΤΕ ο κ. Βουρλούμης δεν ήταν στην Πάναφον ή κάτι τέτοιο? Απλά πράματα, αν κάποιος ξέρει να μας πει πόσα έπαιρνε τοτε και βγάζουμε συμπέρασμα.
Αν έπαιρνε 10Κ τότε όντως μιλάμε για εξωφρενικό μισθό. Αν έπαιρνε όμως κάτι αντιστοιχο σε νούμερο, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να πήγαινε στον ΟΤΕ με λιγότερα?
Ιουνίου 23, 2007 σε 6:32 μμ
@Θέμης:
TTBOMK == To The Best Of My Knowledge
Ιουνίου 23, 2007 σε 9:10 μμ
Δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει ο μισθός του Βουρλούμη με το αν πρέπει να πληρώνονται τις ημέρες απεργίας τους οι πανεπιστημιακοί.
Για να ικανοποιηθούν όμως και οι περίεργοι:
1. Ο Π. Βουρλούμης επανήλθε από σύνταξη μετά από πιέσεις Καραμανλή (θέλουν οι φήμες). Ήταν επικεφαλής της Alpha Finance (μεταξύ άλλων χειριζόταν όλα τα private equity issues του ομίλου Αλφα-Πίστεως. Μια τέτοια θέση εύκολα “καθαρίζει” μισθό και μπόνους της τάξεως του εκατομμυρίου (το μπόνους μόνο από ένα γερό deal μπορεί να είναι πολλαπλάσιο). Εξαιρετικά επιτυχημένος και με φοβερή φήμη αποτελεσματικότητας, ακεραιότητας και ανθρώπου που δεν ιδρώνει το αυτί του (το έδειξε και στον ΟΤΕ). Για την ώρα, έχει σώσει τον ΟΤΕ από την καταστροφή και του έχει δώσει προοπτικές επιβίωσης. Ως τύπος δε, απίθανος, φιλότεχνος και συλλέκτης (οικογενειακή παράδοση). Με δέκα Βουρλούμηδες η Ελλάδα θα ήταν διαφορετική.
2. Αν θυμάστε την περίοδο των υποκλοπών είχαν δημοσιοποιηθεί οι ετήσιες απολαυές του Κορωνιά της Vodafone – ένα εκατομμύριο (πιστεύω ότι είναι πολύ περισσότερες).
3. Η Cosmote το 2005 είχε τζίρο 1.5 δισ. και κέρδη 500 εκατ. σε περιβάλλον φοβερού ανταγωνισμού. Πόσα πρέπει να παίρνει ο Μαρτιγόπουλος ο οποίος, πέραν όλων των άλλων, έσκασε και στην εφορία κάπου 200 εκατ. για να πληρωθεί και ο Απέκης?
Φαντάζονται όλοι όσοι μιλάνε για τις εξωπραγματικές αμοιβές των στελεχών ότι οι διαχειριστές των funds που έχουν αγοράσει πάνω από το 50% του ελληνικού χρηματιστηρίου θα το έκαναν αν οι εταιρείες εδιοικούντο από τους Φούφουτους με 50 χιλιάδες μισθό το χρόνο και κάνα εκατομμύριο στη ζούλα? Κι όλα αυτά, για να λέμε σαχλαμάρες στην αυτονόητη λαθροχειρία της απεργίας επί πληρωμή!
Ιουνίου 24, 2007 σε 7:56 πμ
Μπράβο και στον κ. Γεωργιάδη και σε εσάς κ. Λαζαρίδη που αναδείξατε το θέμα.
Μου κάνει εντύπωση, όμως, που αυτά τα πράγματα περνάνε σχετικά απαρατήρητα από τα περισσότερα ειδησεογραφικά μέσα.
Ιουνίου 24, 2007 σε 11:43 πμ
Πέρυσι, πριν την έναρξη των κοινητοποιήσεων, είχα στείλει το παρακάτω στα μέλη του συλλόγου διδασκόντων. Φυσικά με γράψανε. Έχω κάνει λίγο editing.
“Μιας και υποθέτω ετοιμαζόμαστε για απεργία, θα ήθελα να σας εκφράσω μερικές σκέψεις μου σχετικά με τα αιτήματα και τις μεθόδους μιας απεργίας, όπως τα αντιλαμβάνομαι. Κοινοποιώ το email μου και στα άλλα μέλη ΔΕΠ του Τμήματός μου, σε συναδέλφους του Μαθηματικού και στον κ. Πρύτανη.
Κατ’ αρχάς θεωρώ ότι το κύριο αίτημά μας πρέπει να είναι το μισθολογικό, το οποίο και θα πρέπει να προβληθεί κατάλληλα και πάνω απ’ όλα. Η υστέρηση των αμοιβών μας τα τελευταία χρόνια σε σχέση με άλλους εργαζόμενους του ευρύτερου δημόσιου τομέα είναι εξωφρενική. Μπορώ να σου στείλω στοιχεία, αλλά μπορείς να τα βρεις και μόνος σου αν βάλεις κάποιον υπάλληλο πχ να συγκρίνει το μισθό καθηγητή με 15 χρόνια προυπηρεσία το 1997 (μόλις είχε βγει ο νέος νόμος) και σήμερα, πάλι με 15 χρόνια προυπηρεσία. Σε ό,τι αφορά δε τους εργαζόμενους στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, μόλις είδα πχ το εκκαθαριστικό συγγενούς μου (μηχανικός γραφείου στη ΔΕΗ, τομεάρχης, δηλαδή η πιο χαμηλή κλίμακα προισταμένου) που υπερβαίνει σε καθαρές απολαβές το δικό μου κατά 11.000 Ευρώ, και σε ακαθάριστες κατά 17.000! Και θεωρώ επίσης ότι πρέπει να προβληθεί το ότι δεν είμαστε απλοί δημόσιοι υπάλληλοι αλλά δημόσιοι λειτουργοί, με ειδική αναφορά στο Σύνταγμα. Σε καμμία περίπτωση δε να μην δεχτούμε το επίδομα (άλλο ένα επίδομα!) που λέγεται ότι σκοπεύει να μας δώσει η κυβέρνηση ή υποχώρηση από το στοιχειώδες αίτημα ενσωμάτωσης των επιδομάτων στο βασικό μισθό.
Το δεύτερο κομβικό στοιχείο κατά τη γνώμη μου είναι ότι ΔΕΝ πρέπει να προβάλουμε αντίδραση στην αξιολόγηση. Για τον απλούστατο λόγο ότι η αξιολόγηση είναι (α) απαραίτητο στοιχείο της ακαδημαικής διαδικασίας, όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία (γιατί θα πρέπει να μην κάνουμε εμείς αυτό που κάνουν όλες οι προηγμένες χώρες;) (β) εντελώς λογική συνέπεια του ότι εμείς ως μέλη ΔΕΠ αξιολογούμε διαρκώς τους φοιτητές, οπότε κάποιος θα πρέπει να αξιολογήσει και εμάς, (γ) υποχρέωση προς το κοινωνικό σύνολο, που θα πρέπει να γνωρίζει τί γίνονται τα χρήματα που διατίθενται, αλλά και πού στέλνει τα παιδιά του (δ) μέσο για την ουσιαστική αναβάθμιση των ιδρυμάτων, αφού είναι βέβαιο ότι όλοι θα εντείνουν τη προσπάθειά τους αφού θα γνωρίζουν ότι θα αξιολογηθούν, (ε) συμφέρουσα για αρκετά τουλάχιστον από τα τμήματά μας, σε σχέση με τμήματα των κεντρικών Πανεπιστημίων. Θα πρέπει βέβαια να αντιδράσουμε στην χωρίς εχέγγυα αξιολόγηση όπως τη προωθεί το ΥΠΕΠΘ. Ο αρχιαξιολογητής πχ κ. Αμούργης με το ΜΗΔΕΝΙΚΟ έργο στο Citation Index, είναι εύκολος στόχος, και δε βρίσκω το λόγο γιατί θα πρέπει να
μην αναφερθούμε σ’αυτόν.
Τέλος, δυο λόγια για το τι θα είναι ακριβώς η κινητοποίηση. Συχνά βαπτίζεται “αποχή από το διδακτικό έργο” και όχι απεργία, για να μην υπάρξει περικοπή αποδοχών. Στο τέλος, η ουσία είναι ότι δε γίνονται μαθήματα για κάποιο καιρό, αποδοχές δεν περικόπτονται, αρκετοί δημοσιογράφοι μας “παίρνουν στο ψιλό” εξ αιτίας αυτού του λόγου (οπότε μηδενίζεται και η τυχόν κατανόηση στα αιτήματά μας), κάποτε τελειώνει η κινητοποίηση, συμπληρώνονται όπως-όπως τα μαθήματα, και δε γίνεται τίποτε γιατί όλοι, κυβέρνηση και φοιτητές, περιμένουν ότι αυτό ακριβώς θα γίνει. Η πρακτική όμως του δημοκρατικού πολιτεύματος και οι νόμοι άλλα επιτάσσουν. Η απεργία πρέπει να κοστίζει και στους εργαζόμενους (γιατί αλλιώς όλοι θα κάνανε διαρκώς απεργία) και σε κάποιους άλλους, εργοδότες ή χρήστες υπηρεσιών. Πχ όταν απεργούν οι υπάλληλοι καθαριότητας, η πίεση των δημοτών που υποφέρουν κάνει τις κυβερνήσεις να υποχωρούν. Απεργία με μηδενικό κόστος για όλους δεν υπάρχει. Κατά τη γνώμη μου λοιπόν θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο εξ αρχής ότι ο νόμος θα τηρηθεί, και η συνέχιση της απεργίας θα έχει ως τελικό αποτέλεσμα την απώλεια της εξεταστικής του Ιουνίου ή ακόμα και ολόκληρου του εξαμήνου. Ας διαμαρτυρηθούν οι φοιτητές, ας κατεβούν στους δρόμους. Και στη πιθανή αντίρρηση ότι δε πρέπει να χρησιμοποιούμε τους φοιτητές για δικά μας αιτήματα, η προφανής απάντηση είναι ότι έτσι ΠΡΕΠΕΙ να γίνει, αυτό επιβάλλει το δημοκρατικό πολίτευμα. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικά επαναστατικό αυτό, αλλά φοβάμαι ότι η συνήθης πρακτική θα έχει το σύνηθες αποτέλεσμα, δηλαδή υποσχέσεις ότι θα το δούμε, για να σταματήσουμε την κινητοποίηση διατηρώντας κάποιο προσωπείο ότι κάτι πετύχαμε.”
Έκτοτε, συνέβη ένα γεγονός που διαφοροποιεί κάτι από τα παραπάνω: ο κ. Αμούργης, σε σύνταξη τώρα πια, απέκτησε μια εργασία (σε συνεργασία) στο Citation Index! Όσο για την απεργία, σας πληροφορώ ότι αρκετοί συνάδελφοι δεν ήθελαν να απεργήσουν, ακριβώς λόγω των αιτημάτων και των μεθόδων της ΠΟΣΔΕΠ. Φρόντισαν όμως οι φοιτητές να τους εμποδίσουν από το να κάνουν μάθημα, με την παλιά και δοκιμασμένη μέθοδο: Κατάληψη.
Ιουνίου 24, 2007 σε 2:04 μμ
Για την πλάκα της υπόθεσης, σας παραθέτω κείμενο (σχετικώς ευρέως διακινηθέν προ τετραετίας). Για όσους δεν βαριούνται, προφανώς. Όλα τριφύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν.
Charades
Οι αγγλοσάξωνες λένε charades ένα παιγνίδι που παίζεται στα πάρτυ από ομάδες. Αν δεν κάνω λάθος στα καθ’ ημάς αναφέρεται ως παντομίμα. Όταν το πάρτυ κάνει κοιλιά, κάποιος από τους συμμετέχοντες (συνήθως η οικοδέσποινα) λέει γεμάτος χαρά: Ας παίξουμε charades. Συνήθως το θέμα είναι τίτλοι ταινιών. Η μια ομάδα βάζει τον τίτλο, τον λέει σε ένα μέλος της άλλης ομάδας κι αυτός θα πρέπει με παντομίμα να δώσει στη δική του ομάδα να καταλάβει τον συγκεκριμένο τίτλο. Όπως κάθε ορθολογικό παιγνίδι, η παντομίμα έχει τους κανόνες της. Η πρώτη πληροφορία που δίνει ο μόνος στους συμπαίκτες του με δάκτυλα είναι ο συνολικός αριθμός των λέξεων του ζητούμενου τίτλου. Ένα δάκτυλο (όχι το μεσαίο) είναι η πρώτη λέξη. Δύο δάκτυλα (προσεκτικά εδώ, κάθε κουλτούρα έχει τη σημαντική της) η δεύτερη λέξη. Ο αγκώνας σημαίνει άρθρο κ.ο.κ. Αν τελικά η ομάδα του μίμου βρεί τον τίτλο παίρνει ένα πόντο, αν όχι ο πόντος πάει στην άλλη ομάδα. Με το τέλος του γύρου, οι ομάδες αλλάζουν ρόλους.
Στην αγγλοσαξωνική κουλτούρα ο όρος charades έχει ξεφύγει από τα στενά όρια του παιχνιδιού. Αναφέρονται ως playing charades, με απαξιωτικό τρόπο, σε κάθε κοινωνική δραστηριότητα ή διαμάχη στην οποία κάποιοι, σοβαροί κατά τεκμήριο ή κατ’ ιδίαν φαντασίωσιν, εμπλέκονται σε διαμάχη, το αποτέλεσμα της οποίας είναι προδιαγεγραμμένο ή αδιάφορο, η δε πορεία προς το αποτέλεσμα είναι εξ ίσου αδιάφορη. Οι συνεδριάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ είναι η επιτομή. Η Ελλάδα και η Τουρκία στην ιστορία με τα χωρικά ύδατα ή η πρόταση Άναν για το κυπριακό είναι πολύ κοντά στα all time classics. Την πρώτη θέση όμως, με lifetime achievement award παίρνουν η κυβέρνηση και το ΔΕΠ των ΑΕΙ.
Πριν δυο χρόνια είχε κάνει κοιλιά το πράγμα. Θέλουμε αυξήσεις, τις οποίες δικαιούμεθα λέει ο Τρικαλινός (ή όποιος ήταν τότε). Σωστά καταλαβαίνει ο Ευθυμίου ότι οι πανεπιστημιακοί θέλανε να παίξουνε charades και απαντάει αμέσως ότι το αίτημα είναι δίκαιο. Του βάζουνε μια αποχή από το διδακτικό έργο. (Όχι απεργία γιατί κόβονται οι αποδοχές) Ο Ευθυμίου δείχνει αγκώνα, δηλαδή, δυό βδομάδες αποχή και φτιάχνουμε επιτροπή. Το βρήκαν οι πανεπιστημιακοί αμέσως και ήλθε η σειρά τους. Του βάζουν το δικό τους θέμα, το οποίο έδειξαν με δύο φορές δύο δάκτυλα και μια φορά είκοσι. Ο Ευθυμίου το ‘πιασε αμέσως: δύο εκπρόσωποι της κυβέρνησης, δύο χρόνια κουβέντα, είκοσι τοις εκατό!
Βασική προϋπόθεση για να παίξουν παντομίμα οι πανεπιστημιακοί και η κυβέρνηση είναι να μη πειραχθεί το χάλι της ανώτατης παιδείας το οποίο βολεύει όλους. Δηλαδή, αμφότερες οι πλευρές αναγνωρίζουν για τα πανεπιστήμια μόνο ρόλο κέντρου διερχομένων με μόνη δραστηριότητα τις εξετάσεις. Αφού λοιπόν είδαμε τα αποτελέσματα της επιτροπής με τους δύο κυβερνητικούς εκπροσώπους (υπαλλήλους), τα οποία όντως κατέληγαν στο είκοσι τοις εκατό, ξαναρχίζει το παιγνίδι.
Ο Ευθυμίου δείχνει με τα δάκτυλα επτά-επτά-ένα. Ο Τρικαλινός το βρήκε αμέσως: Επτά τοις εκατό, επτά εβδομάδες αποχή και ένα τοις εκατό στο τέλος. Οδεύουμε λοιπόν προς την κατάληξη μιας ακόμη αδιάφορης απεργίας την οποία διαχειρίστηκαν αδιάφοροι άνθρωποι. Ο Ευθυμίου ξέρει ότι η κοινή γνώμη έχει μια τεράστια σκασίλα για τα πανεπιστήμια, όσο τα παιδιά της (της κοινής γνώμης) δεν χάνουν εξεταστικές. Η κοινή γνώμη αδιαφορεί και μαζί της ο υπουργός και οι πανεπιστημιακοί αν γίνουν μαθήματα κατά τη διάρκεια του εξαμήνου, αρκεί να γίνονται εξετάσεις. Οι πανεπιστημιακοί βολεύονται με το οκτώ τοις εκατό, την μπαλαφάρα για τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις με πληρωμένους μισθούς και συνυπογράφουν την κατάντια του πανεπιστημίου των εξετάσεων χωρίς μαθήματα. Ποιός νιάζεται για υποδομές, για επάρκεια διδασκόντων και τα τέτοια όταν το μόνο που μετράει είναι το χαρτί;
Για να γυρίσουμε στο παιγνίδι μας, θα πρότεινα στους αδιάφορους εμπλεκομένους στην αδιάφορη απεργία ένα τίτλο ταινίας με δύο λέξεις: Γεννημένος Χορευτής. Η παράλληλη ιστορία της ταινίας είναι η απεργία των ανθρακωρύχων στη Βρετανία της Θάτσερ.
Πάνος Κόκκινος
Ιουνίου 24, 2007 σε 5:12 μμ
Πολύ καλό το άρθρο του Μ. Τιβέριου στο σημερινό Βήμα:
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15094&m=B68&aa=1
Επίσης μου άρεσε αυτό του Γ. Μπασιάκου στην Αυγή:
http://193.218.80.70/cgi-bin/hwebpressrem.exe?-V=hpress_int&-A=460809&-P
Ψάχνοντας βρήκα και άλλα ωραία άρθρα του κ. Μπασιάκου, όπως αυτό:
http://www.ananeotiki.gr/readAuthors.asp?authorID=106&page=1&textID=436
Ιουνίου 29, 2007 σε 1:27 πμ
[...] 2007 in απεργίες, παιδεία, πολιτική by mathiou Το έμαθα από το Greek University Reform του Θέμη Λαζαρίδη, που με τη σειρά του το έμαθε από [...]
Ιουνίου 29, 2007 σε 1:40 μμ
Σας αποστέλω το παρακάτω για να γνωριζετε επί του θέματος την ποιότητα και το ηθος των μελων της ΠΟΣΔΕΠ. Περιττο να πω οτι το κειμενο εχει κυκλόφορησει στους πολιτες και εχει γελασει και το παρδαλό κατσίκι
ΣΥΛΛΟΓΟΣ
ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ
ASSOCIATION OF
THE ACADEMIC AND RESEARCH
FACULTY
OF THE UNIVERSITY OF PATRAS
Πάτρα, 1-6-2007.
Αρ. Πρωτ.: 16/1-6-2007.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού
του Πανεπιστημίου Πατρών ενημερώθηκε σχετικά με την αποστολή εγγράφου από
την Πρυτανεία προς τους Προέδρους των Τμημάτων για την καταγραφή απεργών,
συζήτησε το θέμα και κατέληξε στα παρακάτω:
Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις φοιτητών και διδασκόντων οφείλονται
αποκλειστικά στην πολιτική πλήρους απαξίωσης και υποβάθμισης του Δημόσιου
Πανεπιστημίου που ακολουθεί η κυβέρνηση, η δε ευθύνη για τις συνέπειες
βαρύνει εξολοκλήρου την κυβέρνηση και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου
Παιδείας.
Η απεργιακή κινητοποίηση αποφασίζεται δημόσια και συλλογικά από τα
συνδικαλιστικά όργανα και οι διδάσκοντες που συμμετέχουν δεν οφείλουν να
τις δηλώνουν ατομικά στις υπηρεσίες του ιδρύματος στο οποίο υπηρετούν.
Επειδή το έργο των πανεπιστημιακών δασκάλων είναι πολυσχιδές και
πολυδιάστατο (διδακτικό, εξεταστικό, εποπτικό-καθοδηγητικό, ερευνητικό και
διοικητικό), η αποτίμησή του με ποσοτικά κριτήρια ή χρονικά σημεία
ελέγχου είναι επισφαλής. Οποιαδήποτε διοικητική πράξη που θα καλούσε τους
διδάσκοντες να δηλώσουν ατομικά τη συμμετοχή τους σε απεργιακή
κινητοποίηση (κάθε μορφής), ή θα τους απειλούσε με οικονομικά αντίμετρα,
θα συνιστούσε απόπειρα άμεσης διοικητικής παρέμβασης στη συνδικαλιστική
δραστηριότητα, παραβίασης του δικαιώματος συμμετοχής σε απεργιακές
κινητοποιήσεις και ελεύθερης συνδικαλιστικής έκφρασης με νόμιμα μέσα.
Καλούμε τα μέλη του Συλλόγου μας να μη δεχθούν οποιαδήποτε προσπάθεια
καταγραφής της συμμετοχής τους στις κινητοποιήσεις και να περιφρουρήσουν
τα ακαδημαϊκά και συνδικαλιστικά δικαιώματά μας ως πανεπιστημιακών
δασκάλων.
Καλούμε την Πρυτανεία να μην προχωρήσει σε όξυνση του κλίματος αλλά να
οργανώσει μέσα στα ακαδημαϊκά όργανα συζητήσεις για τις σαρωτικές αλλαγές
που εξαγγέλλονται και θεσμοθετούνται, ώστε να εξεταστούν οι συνέπειές τους
και να προταθούν μέτρα αντιμετώπισής τους.
Για το Δ.Σ. του Συλλόγου Δ.Ε.Π. του Πανεπιστημίου Πατρών
Ο Πρόεδρος Η Γραμματέας
Σταύρος Γούτσος Φιλαρέτη Καρατζόγλου-Ζαφειροπούλου
Ιουνίου 30, 2007 σε 2:35 πμ
Έχουν παρακάμψει τον διοικητικό μηχανισμό ως εκτελεστικό βραχίονα του κράτους δικαίου και συνομιλούν απ’ ευθείας με τον Θεό…
Ιουλίου 4, 2007 σε 3:33 μμ
Απεργία με κρατική επιχορήγηση ή λειτουργία των ΑΕΙ με χορηγία των απεργών;
Συντάκτης : Ημ/νία καταχώρησης : 12/05/2006 19:15:38
——————————————————————————–
Του Νίκου Θεοτοκά
Στα “Ενθέματα” της προηγούμενης Κυριακής ο Λεωνίδας Λουλούδης, καταγγέλλοντας την ΠΟΣΔΕΠ για “λαϊκισμό”, έγραφε τα εξής: ….
|Ο Νίκος Θεοτοκάς διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο|.
——————————————————————————–
Copyright © “Η ΑΥΓΗ”. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιλιπτική, ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοπυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες του Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
http://193.218.80.70/cgi-bin/hwebpressrem.exe?-A=422299&-w=ΝΙΚΟΣ_ΘΕΟΤΟΚΑΣ_&-V=hpress_int&-P
Ιουλίου 4, 2007 σε 3:56 μμ
[...] αποδέχονται δε εν σιωπή, ως εθελοντική εργασία, τις αναπληρώσεις των μαθημάτων, των εργαστηρίων, των σεμιναρίων ή των εξετάσεων που δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω της απεργίας”
Αλήθεια; Εάν λοιπόν δουλεύουν εκτός ωραρίου, να φωνάξουν την επιθεώρηση εργασίας να ασκήσει έλεγχο για τη νομιμότητα ή όχι της εργασίας τους και για το εάν πρέπει να καταβληθούν ή όχι αποδοχές.
Ποιο μέρος των αποδοχών περικόπτεται σε περίπτωση απεργίας ή αποχής από το διδακτικό έργο;
Από όσο έχω καταλάβει το προσφερόμενο έργο ενός μέλους ΔΕΠ χωρίζεται σε διδακτικό, διοικητικό και ερευνητικό. Τα 2/3 λοιπόν είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης του υπολογισμού.
Ιουλίου 4, 2007 σε 5:19 μμ
Vasilis, μου αρέσει που όχι μόνο αναδημοσίευσες το άρθρο αλλά και τη σημείωση που λέει ότι η αναδημοσίευση απαγορεύεται :=) Θα σβήσω το περισσότερο.
Υπάρχουν εδώ τα δύο κλασικά επιχειρήματα υπέρ της μισθοδοσίας των απεργών: α) τα μαθήματα που χάνονται αναπληρώνονται ετεροχρονισμένα, και β) η απεργία αφορά το διδακτικό μόνο έργο.
Για το (α): οι ώρες που αναπληρώνονται είναι μάλλον αρκετά λιγότερες από αυτές που χάνονται (η αναπλήρωση γίνεται επί τροχάδιν). Αλλά ακόμα κι αν αναπληρώνονταν πλήρως, υπάρχει μεγάλο κόστος στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τουλάχιστον κάποιο από αυτό το κόστος πρέπει να το φέρουν οι απεργοί.
Για το (β): αυτοί που επικαλούνται αυτό το επιχείρημα είναι συνήθως αυτοί που δεν έχουν να επιδείξουν παρά ελάχιστο ερευνητικό έργο. Εκτός κι αν ερευνητικό έργο θεωρείται να κάθεσαι σπίτι σου και να γράφεις άρθρα στην Αυγή. Ύστερα, με ποιά λογική λέει κάποιος θα απεργήσω από τη διδασκαλία και όχι από την έρευνα;
Συμφωνώ με τον Adamo. Μιά περικοπή της τάξεως των 2/3 θα ήταν λογική, όχι τόσο για την υποτιθέμενη έρευνα, αλλά για τις αναπληρώσεις.
Ιουλίου 4, 2007 σε 5:55 μμ
Σχετικά με τις αναπληρώσεις: είναι γεγονός ότι τις περισσότερες φορές είναι “για τα μάτια”. Αλλά και τις φορές που γίνονται κανονικά, όχι μόνο υπάρχει μεγάλο κόστος στην εκπαιδευτική διαδικασία (η διδασκαλία των μαθημάτων κυριολεκτικά διαλύεται, η παρακολούθηση κατά τη διάρκεια του Ιουλίου πχ είναι ελάχιστη κυρίως γιατί οι φοιτητές δεν έχουν πού να μείνουν αφού ξενοικιάζουν υποχρεωτικά τα σπίτια τους λόγω θερινής σαιζόν κλπ), αλλά υπάρχει και παραβίαση και του προηγούμενου νόμου σε όλα τα επίπεδα. Ο νόμος ανέφερε σαφώς ότι για παράταση του εξαμήνου και μέσα στον Ιούλιο χρειάζεται άδεια του Υπουργείου, την οποία κανείς δεν τη ζητάει ποτέ. Ότι η εξεταστική περίοδος του εαρινού εξαμήνου πχ είναι τον Ιούνιο, άρα αποκλείεται η μεταφορά της το Σεπτέμβριο. Εξ άλλου η περίοδος αυτή θεωρείται μέρος του Ακαδημαικού έτους το οποίο με βάση το νόμο λήγει στις 31 Αυγούστου άρα κανείς, ούτε το Υπουργείο, δε μπορεί να τη μεταφέρει το Σεπτέμβριο.
Τα παραπάνω μπορεί να ακούγονται νομικίστικα, αλλά θεωρώ ότι προστατεύουν την εκπαιδευτική διαδικασία.
Όσο για τον καινούργιο νόμο, σχεδόν κανένα Πανεπιστήμιο δεν τον εφαρμόζει.