Για άλλη μια φορά στη Γερμανία ολοκληρώνονται κατατάξεις αξιολόγησης των εκεί πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από κάποιον φορέα. Οι αξιολογήσεις γίνονται είτε από κρατικά εποπτευόμενους οργανισμούς (όπως ο CHE), είτε από εκδοτικούς οίκους γενικού ενδιαφέροντος (πχ το γνωστό περιοδικό Focus).
Διαβάζοντας τη μεθοδολογία του Focus για το 2007 όπως και τα προηγουμένα έτη, βλέπω πως το συγκεκριμένο περιοδικό μίσθωσε τις υπηρεσίες της Thompson Scientific, ιδιωτική εταιρεία της Φιλαδέλφειας των ΗΠΑ γνωστή για το Institute for Scientific Information (ISI) και το τεράστιο ευρετήριο αναφορών (citation index) επιστημονικών δημοσιεύσεων που κατέχει. Ουσιαστικά το Focus ζήτησε απ’την παραπάνω εταιρεία να κάνει τη χρονοβόρα διεργασία της δημιουργίας ενός ειδικού καταλόγου αναφορών δημοσιεύσεων, εργασιών κι ανακοινώσεων των καθηγητών αποκλειστικά για τα γερμανικά πανεπιστήμια.
Τα ερωτήματα είναι:
- Γιατί δεν κάνει κι ένα ελληνικό περιοδικό ή εφημερίδα μια παρόμοια προσέγγιση;
- Γιατί δεν κάνει μια απόπειρα το ίδιο το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας μέσω σύμπραξης με την Thompson Scientific για τη δημιουργία ενός αποκλειστικού ελληνικού δικτύου indexing (επιλέγοντας τα περιοδικά που θέλει απ’τα διεθνή) ή τέλος πάντων ένα ευρετήριο αξιολόγησης Ελλήνων ερευνητών;
Ωσότου να γίνει αυτό θα πρέπει να κάνουμε εμείς οι ίδιοι χειροκίνητα και χρονοβόρα τις απαραίτητες αντικειμενικές μετρήσεις. Όπως και να’χει το πράγμα η αρχή- με την αξιέπαινη ατομική πρωτοβουλία του Θέμη- έχει γίνει και μπορείτε να τη βρείτε στα παρακάτω δύο URLs που οδηγούν στην πρώτη εν γνώσει μας ανεξάρτητη αξιολόγηση ελληνικών Τμημάτων ΑΕΙ:
http://axiologisi.info και http://gu-ranking.info
(χρησιμοποιήστε όποιο απ’τα δύο προτιμάτε για σύνδεση απ’τις προσωπικές σας ιστοσελίδες και blogs)
Μαΐου 8, 2007 σε 9:13 μμ
Το 1999, με πρωτοβουλία νομίζω του κ. Λάμπρη, καθηγητή στο U Penn, το ISI είχε αναρτήσει σε μιά ιστοσελίδα τον αριθμό των αναφορών κάθε ερευνητή σε ελληνικό ίδρυμα. Όμως κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν στην ISI και τελικά τα κατέβασε. Σχετικό είναι το κείμενο αυτό: Πέτρου 1999.
Και γω και αρκετοί άλλοι εισηγηθήκαμε στο Υπουργείο Παιδείας να αναλάβει μιά τέτοια πρωτοβουλία. Αυτό είναι και το πιό αρμόδιο. Αυτό έχει την υποχρέωση να ζητεί λογοδοσία από τα πανεπιστήμια και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του φορολογούμενου πολίτη. Όμως δεν φαίνονται πρόθυμοι να το κάνουν. Για τους λόγους, μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε. Η δική μου θεωρία είναι ότι κάτι τέτοιο θα εξέθετε αρκετούς φιλικά διακείμενους προς αυτούς πανεπιστημιακούς και θα αναδείκνυε ότι οι περισσότερες κυβερνητικές επιλογές προσώπων είναι αναξιοκρατικές. Παραδείγματα:
Γενικός Γραμματέας ΥΠΕΠΘ:
Karamanos AJ 9-7
Ειδικός Γραμματέας ΥΠΕΠΘ για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση: Κyriazis Α 6-2 (καμία ετεροαναφορά!)
Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας
Tsoukalas IA 33-4
Πρόεδρος του Συμβουλίου Ανώτατης Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης
Massalas C* 96-8
Πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση
Amourgis S* 1-0
Μαΐου 8, 2007 σε 9:27 μμ
Aυτό από την mailing list hellenic-professors-Phds:
>If these are the results in the “exact” sciences, we can only imagine what happens in the social scieces.
I suspect that things are much worse in the humanities and social sciences because there you can get away much more easily. The bar keeps getting lower and lower. Many don’t publish in foreign journals at all. For example, greek Law professors rarely publish in foreign journals. It’s a small inbred community that seems to reproduce itself without much exposure to international trends. Do they even read foreign journals? Do they care to learn what’s happening in other countries? I don’t know. When a well-known Constitutional Law professor, who has the ambition to become prime minister, says in public that we have one of the best constitutions in Europe, while our constitution does not even separate the executive from the legislative power, I get seriously worried. Is he clueless or ruthless? Take your pick.
The level of teaching can be horrible as well. In my blog I have written about a well-known professor at Panteion. If you read the description of the course he teaches or the intro to his book, or the commentary he writes for a daily newspaper for that matter, you can’t figure out what he is talking about. It’s complete nonsense. This book is payed for by the Greek taxpayer and the students are obliged to use it. And this guy goes in class and talks about whatever he wants. These are the people who call the shots in our country. They can be left-leaning, or they can be right-leaning. In either case they are good friends with politicians. They have developed a symbiotic relationship with them and support each other. No one dares to criticize them by name fearing retaliation. Greece is like a “soft totalitarian” state. You are free to say anything you like but you will be punished for it. The people who work hard and produce results and distinction for Greece are marginalized. No one knows them, no one recognizes them. Connections to a political party are much more valuable. I hope that the objective “evaluations” that I do will produce the transparency that will allow the Greek public to separate the wheat from the chaff.
—
Βλέπετε δηλαδή ότι η υπόθεση της αξιολόγησης των πανεπιστημιακών ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια των πανεπιστημίων και έχει επιπτώσεις στην κατανομή πολιτικής εξουσίας στην Ελλάδα. Δηλαδή στο «ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο». Για αυτό η αξιολόγηση είναι στην ουσία μία επαναστατική πράξη. Η χώρα χρειάζεται αυτό που κάποιοι λένε «δεύτερη μεταπολίτευση». Το κεντρικό αίτημα αυτής της νέας μεταπολίτευσης κατά τη γνώμη μου είναι η Αξιοκρατία. Για να επικρατήσει η Αξιοκρατία θα πρέπει να παταχθεί η Κομματοκρατία/Παρεοκρατία. Τα πανεπιστήμια είναι ένας καίριος χώρος στη μάχη αυτή. Χρειάζονται βαθιές μεταρρυθμίσεις σε όλους τους τομείς. Ενδεχομένως νέο Σύνταγμα. Αλλά πόσοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι η μάχη δεν είναι πλέον δεξιά-αριστερά αλλά Αξιοκρατία/Αναξιοκρατία; Πόσοι είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν λίγο χρόνο, να ξεβολευτούν λίγο, να ριψοκινδυνεύσουν λίγο, και να παλέψουν για την Αξιοκρατία; Δυστυχώς όχι αρκετοί.
Μαΐου 8, 2007 σε 10:41 μμ
Ξέρεις, αν και είμαι “έξω απ’ το χορό” βλέπω ότι είναι δύσκολο να γίνει μια αντικειμενική αξιολόγηση των ελληνικών ΑΕΙ επειδή:
1) η κρατική επιχορήγηση είναι για κλάματα
2) το κράτος ακόμα αποφασίζει πόσοι θα μπουν σε κάθε σχολή και με ποια κριτήρια
3) δεν έχουν τον παράγοντα της ιδιωτικής χρηματοδότησης – ή τουλάχιστον βρίσκεται σε εμβρυικό στάδιο σε σχέση με τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, κλπ.
4) η κρίση των καθηγητών (ποιος μένει, ποιος φεύγει, ποιος ανεβαίνει βαθμίδες) περνάει και από τις κομματικές νεολαίες (με το αζημίωτο)
5) η κρίση των καθηγητών επηρεάζει το Υπ. Παιδείας και επηρεάζεται από αυτό, με τη χειρότερη δυνατή έννοια.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα: οι καθηγητές που δώσανε το πτυχίο στη Νατάσα, λες να το κάνανε επειδή τους εξέπληξε με την απαράμιλλη ικανότητά της ως γιατρός;
6) Η έγκριση κονδυλίων για έρευνα περνάει από το Υπ. Οικονομίας, το ΥΠΕΧΩΔΕ και μερικά ακόμα τζιμάνια.
Δεν μπορείς να φανταστείς το φαγοπότι που ετοιμάζουν με το Δ’ ΚΠΣ και τα Global Grants! Αν θέλεις θα σου αναφέρω και στοιχεία για προτάσεις εκατομμυρίων που κατατέθηκαν και εγκρίνονται … για να υλοποιηθούν (ίσως!) με εξοπλισμό και έργο που υπάρχει!
Αν κάποιος “πληρώσει” για μια τέτοια αξιολόγηση (το Υπ. Παιδείας δηλαδή) θα ζητήσει και αποτελέσματα “α λα καρτ”.
Βέβαια, κατά βάση ΣΥΜΦΩΝΩ μαζί σου ότι πρέπει να γίνει η αξιολόγηση.
Η δική μου πρόταση είναι ότι πρέπει να γίνει συνολικά και κεντρικά από την ΕΕ. Να κρίνει τα ΑΕΙ των 27 κρατών μελών της ως Ευρώπη, με αντικειμενικά κριτήρια.
Δε θα είναι εντελώς αδιάβλητο. Ποτέ δεν είναι. Αλλά θα είναι ΣΑΦΩΣ σοβαρότερο (το αποτέλεσμα).
Και όταν βρεθούμε στον πάτο του βαρελιού, θα καταλάβουμε ότι κάτι δεν πάει καλά. :>
Ή μάλλον όχι: αυτό το έχουμε καταλάβει. Το θέμα είναι πως κανείς δε συμφωνεί με σχέδιο δράσης για να βελτιωθεί η κατάσταση.
Μαΐου 9, 2007 σε 6:07 πμ
Και η Ε.Ε. να το κάνει, θα γίνει outsource σε κάποια εταιρεια και θα αρχίσει η γκρίνια τυπου ‘εξω οι ιδιωτες απο το δημοσιο πανεπιστημιο’ και τετοια ρητορικη που την θεωρωρ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΗ για τους εκατομυρια Ελληνες που δουλευουν στο ιδιωτικο τομεα και τους μικροεπιχειρηματιες.
Μαΐου 9, 2007 σε 8:59 πμ
Προς Θέμη:
Μπορείς, οποτε εχεις χρονο, να γραψεις κανα οδηγίες για dummies για μελλοντικους καθηγητες. Δηλαδη π.χ. τελειωνεις το διδακτορικο, τι επιλογές έχεις κλπ γιατι δυσκολο να βρεις ακρη στην ελλαδα εκτος και αν μπεις στα κομματικα πανεπιστημια (εχω κανει ενα χρονο ελλαδα σε κολεγιο και εχω προβλημα με ΔΟΑΤΑΠ οποτε δεν μπρω να μπω σε κομματικο παν.). Γενικα τι επιλογες εχει ενας με διδακτορικο. Η εμπειρια σου απο Αμερικη μπορει να βοηθησει πιστευω.
Μαΐου 9, 2007 σε 4:17 μμ
Αλήθεια αυτή η χαζομάρα με το «έξω οι ιδιώτες από το δημόσιο πανεπιστήμιο» πρέπει να σταματήσει. Αν στα ελληνικά ΑΕΙ παραπονιούνται για έλλειψη κονδυλίων απ’το κράτος (που έχει περιορισμένο προϋπολογισμό για τα πανεπιστήμια κι αυτό δύσκολα αλλάζει) τότε θα πρέπει να κάνουν τα πάντα για να προσελκύσουν τις ιδιωτικές εταιρείες-επιχειρήσεις να κάνουν [εφαρμοσμένη] έρευνα στα ιδρύματα.
Όσο για την Thompson Scientific, τι συμφέρον έχει να ΜΗΝ είναι ακριβής στη μεθοδολογία της σχετικά με μια κατάταξη των Ελλήνων ερευνητών;